عاشورا، انتظار، ظهور

عاشورا  انتظار   ظهور

واژه هایی ناب در فرهنگ ولایی شیعه.

عاشورا در کربلا برای این روزهای شیعه و مؤمنن واقعی معبر انتظار است.

عاشورا در طول تاریخ فصلییست برای عبرت و پندآموزی برای انسانهای بعد از سال شصت هجری. مگر نه اینکه هرکدام از ما در تاریخ بعد از عاشورا و در عاشوراهای عمرمان، دوست داشته و داریم تا خود را در عاشورای حسینی ببینیم؟

مگر نه این است که هر روز شعار” اللهم عجل لولیک الفرج” را سر میدهیم؟ حتما” میدانید و میدانیم این شعار به منزله نامه هایی است که در دعوت از امام زمان خود سر میدهیم و به منزله نامه های کوفیان برای امام حسین(ع) می باشد و خدا کند به مانند مردمان کوفی سال شصت هجری امام زمان خود را تنها نگذاریم.

آیا با جان، خون و قدم خود حاضریم امام را یاری دهیم؟

وقتی با گریه وزاری و ندبه می گوییم” اللهم عجل لولیک الفرج”، وقتی حضرت مهدی(عج) ظهورکنند، تا آخر هستیم؟

نکند بیوفائیمان بیشتر از مردمان کوفه باشد؟ وبیشتر و زودتر از آنها به لشکر عبیدالله و عمرسعد بپیوندیم؟

حتما” تاریخ عاشورا را خوانده و شنیده اید. الآن که تاریخ را ورق میزنیم بحال افرادی مانند عبدالله ابن حر جعفی و صحاک بن عبدالله و همه ی کسانی که امام را یاری نکرده و یا برای امام حسین(ع) نامه نوشته و ولی در صحرای کربلا در لشکر یزید و در مقابل امام ایستاده اند تآسف میخوریم که چرا تا آخر، امام زمان خود را همراهی نکرده و حسرت بر دل در طول تاریخ مانده و شاید و شاید عذاب ابدی را برای خود داشته و دارند و چرا برای امام نامه داده و امام را دعوت کرده، اما بی وفایی کرده و لعنت دنیا و آخرت را برای خود و عذاب و روسیاهی را برای خود ذخیره  و جاری کرده اند؟

تاریخ این روزهای شیعه اهل بیت، تاریخ انتظار و انتظار برای ظهور است. فرهنگ انتظار پیوند عمیق و ناگسستنی با فرهنگ عاشورا دارد و عاشورا برای منتظران حضرت صاحب الزمان، معبریست برای انتظار و برای رسیدن به ظهور مهدی موعود(عج).

کربلا و عاشورا سرلوحه و سرمشق است. سرمشق است که وقتی امام زمان خود را صدا میزنیم به مانند حبیب بن مظاهرها، مسلم بن عوسجه ها و حربن ریاحی ها و ... آماده جانبازی و فداکاری و از خودگذشتن باشیم و این انشاءالله با لطف و کرم و محبت اهل بیت علیهما السلام شدنیست.

عاشورائیان در روز عاشور تا به آخر بر سرپیمان خود ایستادند و شهد گوارای شهادت را از دستان پر فیض امام زمان خود نوشیدند و در این روز تاریخ مهدویان در گذرگاه ومعبر کربلا منتظرند و آن عهدی را را که با خدای خود در پاسداری از حریم ال الله بسته اند هرگز از یاد نبرده و هر روزه عهد خود را یادآوری می کنند تا با امام زمان خود تجدید عهد کرده و بر سر پیمان خود باقی بمانند و انشاءالله خواهند ماند.

ونمونه عاشورائیان امروزه تاریخ، پاسداران حریم حرم ینب کبری(س) که انشاءالله مهر مهدویان بر پیشانی آنها حک است تا روز ظهور.انشاءالله

/ 0 نظر / 12 بازدید