کارمند دانشگاه هنر - سیروس کریمی پور

وبلاگ کارمند دانشگاه هنر - سیروس کریمی پور, وبلاگی جهت اطلاع رسانی در باره وضعیت کارکنان دانشگاه هنر می باشد واگر انتقادی هم می شود, این انتقاد در جهت بهبود وضعیت کارکنان دانشگاه می باشد وخدای ناکرده قصد توهین به هیچکس را ندارم

شهادت حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) 1

 

مبارزهء حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) و شهادت آن مظلوم

از بعض ارباب مقاتل نقل است که چون حضرت سیدالشهداء علیه السلام نظر کرد هفتاد و دو تن از یاران و اهلبیت خود را شهید و کشته بر روی زمین دید عازم جهاد گردید، پس به جهت وداع زنها رو به خیمه کرد و پردگیان سرادق عصمت را طلبید و ندا کرد که ای سکینه، ای فاطمه، ای زینب، ای ام کلثوم. عَلَیْکُنَّ مِنّی السَّلامُ:

وَاَسْکَنَّ مِنهُ الذَّیلَ مُنتجِباتِ
وَ یا کَهْفَ اَهْلِ الْبَیْتِ فی الاْزَماتِ
وَ یا لَیْتَنا لَمْ نَمْتَحِنْ بِحَیات
وَ مَنْ لَلْعُذاری عِنْدَ فَقْدِ وُلاه
زد حلقه گرد او همه چون هاله گرد ماه
وین موکنان بگریه که شد روز ما تباه

 

فَقٌمن وَاَرْسَلنَ الدُّموُعَ تَلَهُفّا
اِلی اَیْنَ یَابْنَ الْمُصْطَفی کوْکَبَ الدُّجی
فَیا لَیْتَنا مِتْنا وَلَمْ نَرَمانَری
فَمَنْ لِلْیَتامی اِذْ تَهَدَّمَ رُکْنُهُمْ
سرگشته بانوان سراپرده عفاف
آن سر زنان به ناله که شد حال ما زبون

پس سکینه عرض کرد یا اَبَه اَسَتَسْلَمْت لِلْمَوتِ ای پدر آیا تن به مرگ داده‌ای؟ فرمود چگونه تن به مرگ ندهد کسی که یاور و معینی ندارد عرض کرد پس ما را به حرم جدمان بازگردان، حضرت در جواب بدین مثل تمثل جست:

هَیْهاتَ لَوتُرِکَ الْقَطالَنام.

اگر صیاد از مرغ قطا دست بر می‌داشت آن حیوان در آشیانة‌ خود آسوده می‌خفت. کنایت از آنکه این لشکر دست از من برنمی‌دارند، و نمی‌گذارند که شما را به جائی برم، زنها صدا به گریه بلند کردند، حضرت ایشان را ساکت فرمود. و گویند که آن حضرت رو به ام کلثوم نمود و فرمود.

اوُصیکِ یا اُخَیَّه بِنَفْسِکِ خَیْراً وَ اِنّی بارِرٌ اِلی هؤلاءِ الْقَوْم.

در اثبات الوصیه است که امام حسین علیه السلام حاضر کرد علی بن الحسین علیه السلام را و آن حضرت بیمار بود پس وصیت فرمود به او به اسم اعظم و مواریث انبیاء علیهم السلام و آگاه نمود او را که علوم و صحف و مصاحف و سلاح را که از مواریث نبوتست نزد ام سلمه رضی الله عنها گذاشته و امر کرده که چون امام زین العابدین علیه السلام برگردد به او سپارد.

در دعوات راوندی از حضرت امام زین العابدین علیه السلام روایت کرده که فرمود پدرم مرا در بر گرفت و به سینه خود چسباند در آن روز که کشته شد وَالدّمآءُ تَغْلی و خونها در بدن مبارکش جوش می‌خورد، و فرمود ای پسر من حفظ کن از من دعائی را که تعلیم فرمود آنرا به من فاطمه صلوات الله علیه و تعلیم فرمود به او رسول خدا صلی الله علیه و آله و تعلیم نمود به آن حضرت جبرئیل از برای حاجت و مهم و اندوه و بلاهای سخت که نازل می‌شود و امر عظیم و دشوار و فرمود بگو:

بِحَقّ یس وَالْقُرانِ الْحَکیمِ وَ بِحَقّ طه وَالْقُرانِ الْعَظیم یا مَنْ یَقْدِرُ عَلی حَوائِج السّائِلینَ یا مَنْ یَعْلَمُ ما فی الضَّمیرِِ یا مُنَفّسَ عَنِ الْمَکروُبینَ یا مُفَرّجَ عَنِ الْمَغْمُومینَ یا ارحِمَ الشَّیْخ الْکبیرِ یا رازِقَ الّطِفْلِ الصَّغیرِ یا مَنْ لایَحْتاجُ اِلَی التَّفْسیرِ صَلّ عَلی مُحًّمَدٍ وَ الِ مُحَّمَدٍ وَ افعَلْ بی کَذا وَ کَذا.

در کافی روایت شده که حضرت امام زین العابدین علیه السلام وقت وفات خویش حضرت امام محمد باقر علیه السلام را به سینه چسبانید و فرمود ای پسر جان من وصیت می‌کنم ترا به آنچه که وصیت کرد به من پدرم هنگامی که وفاتش حاضر شد و فرمود این وصیت را پدرم به من نموده فرمود,

یا بُنّیَّ اِیّاکَ وَ ظُلْمَ مَنْ لایَجِدُ عَلَیْکَ ناصِراً اِلاّض اللهُ.

ای پسر جان من بپرهیز از ظلم بر کسی که یاوری و دادرسی ندارد مگر خدا.

راوی گفت پس حضرت سیدالشهداء علیه السلام به نفس نفیس عازم قتال شد. امام زین العابدین علیه السلام چون پدر بزرگوار خود را تنها و بیکس دید با آنکه از ضعف و ناتوانی قدرت برداشتن شمشیر نداشت راه میدان پیش گرفت، ام کلثوم از قفای او ندا در داد که ای نور دیده برگرد، حضرت سجاد علیه السلام فرمود که ای عمه دست از من بردار و بگذار تا پیش روی پسر پیغمبر صلی الله علیه و آله جهاد کنم، حضرت سیدالشهداء علیه السلام به ام کلثوم فرمود که باز دار او را تا کشته نگردد و زمین از نسل آل محمد علیهم السلام خالی نماند. بالجمله امام حسین علیه السلام در چنین حال از محبت امت دست بازنداشت و همی خواست بلکه تنی چند به راه هدایت درآید و از آن گمراهان روی برتابد. لاجرم ندا در داد که آیا کسی هست که ضرر دشمن را از حرم رسول خدا صلی الله علیه و آله بگرداند؟ آیا خداپرستی هست که در باب ما از خدا بترسد؟ آیا فریادرسی هست که امید ثواب از خدا داشته باشد و به فریاد ما برسد؟ آیا معینی و یاوری هست که به جهت خدا یاری ما کند؟ زنها که صدای نازنینش را شنیدند به جهت مظلومی او صدا را به گریه و عویل بلند کردند.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/۸/۸

چرا ننویسم؟

چند وقتیه که چیزی ننوشتم

نه اینکه چیزی نبوده و حرفی برای گفتن وجود نداشته.نه. اینطوری نبوده و کلی هم اتفاقات و مسائل مختلف توی دانشگاه وجود داشته که میشد نوشت.

ولی مدتی دل ودماغ نوشتن نبوده و حوصله...

البته تو ماههای آخرسال قبل، یکی از اساتیدی که ارادت داریم خدمتشون، از سر دلسوزی و نصیحت به بنده فرمودند که فعلا" چیزی ننویسم و حرفی نزنم،تا ببینیم اوضاع چگونه و دانشگاه به چه سمتی پیش می رود

... و گاهی اوقات فکر میکنی که نوشتن و حرف دل زدن و اعتراض کردن یعنی چکش به سندان کوبیدن و انگار گوش شنوایی هم نیست

ولی از طرف دیگه پیش خودت فکر میکنی که گفتن حرف حساب و اطلاع رسانی به همکاران و روشن کردن حقایق و تابیدن نور و روشنایی به زوایای پنهان و تاریک مدیریت ناصحیح در دانشگاه، یک وظیفه است.

یکی از دلایل نوشتن این وجیزه این بوده که بلاخره کلید شیخ تدبیر وامید در دانشگاه هنر به چرخش در اومد و سرپرست جدید دانشگاه هنر معرفی گردید. مراسم تودیع و معارفه ریاست قدیم و جدید در دانشگاه هنر هفته قبل در دانشگاه هنر انجام شد. نمی دونم؛ بگم از اینکه رئیس قبلی دانشگاه از ریاست برکنار شد، همکارا خوشحال شدن یا ناراحت و نمیتونم بگم که انتصاب اقای دکتر اکرمی به ریاست و سرپرستی دانشگاه هنر با عث خوشحالی کارکنان و اساتید و یا دانشجویان شده یا نه. ولی هرچی که هست بعضی از صحبتهای انجام شده در مراسم تودیع و معارفه باعث قلقلک آدم میشه و انگار بعضی ها بعضی ها رو مثل خودشون گاگول فرض کردند.

به نظر شما آقای دکتر کشن فلاح بخاطر دوندگی بیش از حد برای کارهای اجرایی دانشگاه هنر و دغدغه داشتن بیش از حد برای دانشگاه هنر بیماری دیابت گرفتند و باعث قطع شدن بخشی از پای مبارکشان گردیده!!!؟؟؟

همه میدونیم که ایشان از قبل از اینکه ریاست دانشگاه را برعهده بگیرند بیماری داشتند و خود جنابشون بهتر از همه می دونستند که قبول این مسئولیت باعث تشدید بیماریشون خواهد شد و کسی به زور قبول این مسئولیت را به ایشان نداده بودند که بعد منت سر دانشگاه بگذارند و قطع بخشی از پای مبارکشان را بخاطر دانشگاه بدانند(بنا به نقل نقول انجام گرفته در مراسم تودیع و معرفه).

دلیل دیگه خواستم بنویسم اینه که میگن برای تعمیر ساختمان جدیدی که در مجموعه باغ ملی به دانشگاه هنر واگذار شده، آقای کشن فلاح و دوستان به این تصمیم رسیدن که اضاقه کار کارکنان را قطع و کم کنند تا از این طریق بخشی از هزینه تعمیر ساختمان یاد شده تآمین گردد.( این حرف از قول از یکی از مسئولین دانشگاه که مردباشه و زیر حرفش رو نزنه ایراد شده است).حال اگه قرار بود که بخشی از هزینه تعمیر ساختمان یاد شده از محل نپرداختن اضافه کاربه کارکنان تآمین بشه، چرا در این دو سه سال گذشته در روز معلم، هزینه های آنچنانی برای جشن روز معلم برای اعضای هیآت علمی انجام میشده؟ مگر یک عده برای دانشگاه تخم دو زرده میگذارند که بقیه....؟ اگر قرار بود که بخشی از هزینه تعمیر ساختمان یاد شده از محل نپرداختن اضافه کار به کارکنان تآمین بشه، دانشگاه مجبور برای نمیدانم فلان مراسم، شام چند ده هزارتومانی به اساتید در برج میلاد بدهد؟ راستی از آسانسور اختصاصی برای اقای دکتر فلاح چرا نگوییم که کلی هزینه رو دست دانشگاه گذاشت؟

... و مسئله دیگه اینکه به سمن بخس و از روی جهالت و بخالت و مدیریت ناکارآمد زمینهای دانشگاه را دو دستی تقدیم سازمانها و اداره جات کرج کردند و عرضه نداشتند در قبال پنجاه و خرده ایی هکتار که دو دستی تقدیم کردند، جایی دیگه در کرج و یا اطراف کرج مقداری زمین برای دانشگاه و یا مسکن کارکنان و اعضای هیآت علمی دانشگاه بگیرند و در واقع به یاد معاهده ترکمانچای می افتیم که الآن همه ی ملت لعنت ابدی به بانیان آن می فرستند. و خدا کند که در مدیریت جدید حق به ناحق خورده شده دانشگاه برگردانده شود و اگر قرار نیست توسعه دانشگاه هنر در کرج انجام شود، لااقل مابقی زمینهای دانشگاه هنر به سمن بخس اهدا نگردد.

و اما مسئله دیگه:

امروز31/3/93 در دانشکده موسیقی یکی از دانشجویان موسیقی متآسفانه با وقاحت و بیشرمی تمام یکی از همکاران دانشکده موسیقی را به زیر مشت و لگد گرفته و اگر نبودند چندنفر از دانشجویان دیگه معلوم نبود که به سر این همکار ما چی میومد.

میخوام بگم که که اگر این عمل دانشجو توسط همکاران محکوم نشود و پیگیر واقعه بوجود آمده نباشیم تا این دانشجوی هتاک به کمیته انضباطی معرفی و محکوم نشود، معلوم نیست که بعدا" چنین اتفاقی برای من وتوی کارمند نیفتد و دیگر دانشجویان به خودشان اجازه چنین بی ادبی را بدهند.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٧:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۳/۳۱

تسلیت ایام آخر صفر

  روزهای آخر صفر یادآور ایام غمبار اهل بیت نبوت است.

شهادت پیامبر بزرگوار اسلام که رحمتی بس بزرگ برای جهانیان بوده و هست. پیامبری که قبل از جدایی از قرار دنیا دو ثقل اکبر را برای مسلمانان به یادگار گذاشت. اما چه زود اولین شمشیرکشیدنهای مردم بی وفا برروی اهل بیتش و آتش زدن درب خانه یگانه دخترش بود. واحسرتا که چه زود نامردمان یاد و سخنانش را به فراموشی سپرده و عمود خیمه اسلام را واژگونه ساختند.

شهادت پیامبر اعظم،رحمت الللعالمین،حضرت محمد مصطفی(ص) بر تمام مسلمانان تسلیت باد.

شجره ملعونه که تاابدالدهر لعنت خدا و رسولش شامل آنها می باشد برای خاموشی نور اسلام در همه حال مشغول توطئه و برنامه ریزی علیه اسلام و رسول گرامی و اهل بیتش بوده و می باشد. این ملعونیان برای از سر راه برداشتن موانع کامیابی هایشان، چه جنایتها که انجام نداده اند و به شهادت رساندن امام حسن مجتبی(ع) یکی از آن هزاران جنایتها می باشد.

شهادت سبط اکبر نبی مکرم اسلام حضرت امام حسن مجتبی بر تمام شیعیان تسلیت باد.

مآمون خلیفه جنایتکار عباسی به زعم خود برایزیر نظر داشتن رفتارهای امام رضا علیه السلام و جلوگیری از به قدرت رسیدن شیعیان، امام رضا علیه السلام را به مرو در خراسان برد و برای مشروعیت بخشیدن به حکومت عباسیان امام (ع) را مجبور به پذیرش ولایتعهد نمود. زهی خیال باطل که درخت تناور اعتقاد شیعیان به امامان برحق خود، با این دسیسه ها از جای خود تکان نخواهد خورد و مظلومیت و حقانیت شیعه بنیاد ظالمانه کفر وظلم وجور را ریشه کن خواهد کرد و شهادت امام رضا علیه السلام پرده از خباثت ودنائت مآمون عباسی یرداشت.

شهادت امام رئوف، سلطان سریر وارتزاق آقا امام رضا(ع) بر تمام شیعیان تسلیت باد.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٤:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/٩

مدیر بی ادب

اولی:امروز یکی از مدیرا به همراه چنتای دیگه اومده بودن بازدید

دومی:باز دید از کجا؟

اولی:بازدید از یه جایی دیگه

دومی:خب بعدش

اولی:بعدش این که اون مدیره که خیلی احساس مدیریت داشت به همراه اون مدیره که خیلی ماسته و اون یکی مدیر جدیده که بدرد جرز لای دیفال هم نمی خوره اومده بودن...خونه.

اولی:کجا اومدن؟

دومی:...خونه اینها دیگه

دومی:خب بعد

اولی:هی نگو حب بعد. دارم میگم دیگه

دیدی بلانسبت شما گاو گوسفند وبز وقتی میخوان داخل طویله بشن سرشون میندازن پائین با سرعت جت وارد طویله میشن و شروع میکنن به سروصدا!!!اینها رو دیدی تا حالا؟

دومی:آره بابا بچه روستام از این گاوبازیها زیاد دیدم بعدش

اولی:بعدش اینکه انگار نه انگار وارد جایی شدن بایستی سلام بگن. انگار نه انگار تربیت داشته باشن. انگار نه انگار ادب داشته باشن. همینطوری سرشون انداختن زمین اومدن ... خونه. نه سلامی نه علیکی نه اهنی و نه اوهنی. بلانسبت شما مثل گاو ماع ماع کردن و رفتن.

بعدش ادعا دارن که دکترن و رئیسن و مدیرن. البته همه ی اینها رو گفتم ولی باید از اون جمع گاو و گوسفند وبز،یکی رو جدا کنم که خیلی توفیر داشت با اونها و اومد با همکارا سلام وعلیک و احوالپرسی کرد.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٢:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/٤
تگ ها : دانشگاه هنر

تسلیت اربعیین امام حسین(ع)

اربعیین شهادت سید و سرور سالار شهیدان اباعبدالله الحسین(ع)  بر همکاران دانشگاه هنر تسلیت و تعزیت باد

عاشورا خروش خون حسین(ع) است در صحرای ظلمانی و تفتیده قلوب اموی زده جامعه آنروز جهان اسلام و اربعیین انعکاس آن پژواک نورانی در راستای آمادگی جامعه امروزه جهان برای ظهور

اللهم عجل لولیک الفرج

 

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٢:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱

یازدهم آذر سالروز شهادت میرزا کوچک خان

یازدهم آذر یادآور شهادت مردی از تبار شیرمردان، از تبار شیران بیشه گیلان

میرزا کوچک جنگلی

شیران ژیانی که ایران زمین در طول تاریخ در جای جای خود به فراوانی در آغوش خود به یادگار دارد

شیخ محمد خیابانی در تبریز

محمدتقی خان پسیان در خراسان

میرزا کوجک جنگلی در گیلان

شهید آیت الله مدرس و ...

و در تاریخ بعد از انقلاب، بیشمار شیرانی که برای اسلام و ایران عزیز در خون خود غلتیدن

چقد جنگل خوسی ... ملت واسی ... خستا نبوستی

می جان جانانا ... ترا گوما میرزا کوچک خانا

خدا دانه که من ... نتانم خفتن ... از ترس دشمن

می دیل آویزانا ... تراگوما میرزا کوچک خانا

چیره زودتر نائی تند تر نائی تنها بنائی

گیلان ویرانا ترا گما میرزا کوچک خانا

بیا ای روح روان تی ریشا قربان بهم نوانان

تی کاس چو مانا ترا گ.ما میرزاکوچک خانا

اما رشت جغلان ایسیم تی فرمان کنیم امه جان

تی پا جیر قربانا ترا گوما میرزا کوچک خانا

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٩/۱٠

عاشورا، انتظار، ظهور

عاشورا  انتظار   ظهور

واژه هایی ناب در فرهنگ ولایی شیعه.

عاشورا در کربلا برای این روزهای شیعه و مؤمنن واقعی معبر انتظار است.

عاشورا در طول تاریخ فصلییست برای عبرت و پندآموزی برای انسانهای بعد از سال شصت هجری. مگر نه اینکه هرکدام از ما در تاریخ بعد از عاشورا و در عاشوراهای عمرمان، دوست داشته و داریم تا خود را در عاشورای حسینی ببینیم؟

مگر نه این است که هر روز شعار” اللهم عجل لولیک الفرج” را سر میدهیم؟ حتما” میدانید و میدانیم این شعار به منزله نامه هایی است که در دعوت از امام زمان خود سر میدهیم و به منزله نامه های کوفیان برای امام حسین(ع) می باشد و خدا کند به مانند مردمان کوفی سال شصت هجری امام زمان خود را تنها نگذاریم.

آیا با جان، خون و قدم خود حاضریم امام را یاری دهیم؟

وقتی با گریه وزاری و ندبه می گوییم” اللهم عجل لولیک الفرج”، وقتی حضرت مهدی(عج) ظهورکنند، تا آخر هستیم؟

نکند بیوفائیمان بیشتر از مردمان کوفه باشد؟ وبیشتر و زودتر از آنها به لشکر عبیدالله و عمرسعد بپیوندیم؟

حتما” تاریخ عاشورا را خوانده و شنیده اید. الآن که تاریخ را ورق میزنیم بحال افرادی مانند عبدالله ابن حر جعفی و صحاک بن عبدالله و همه ی کسانی که امام را یاری نکرده و یا برای امام حسین(ع) نامه نوشته و ولی در صحرای کربلا در لشکر یزید و در مقابل امام ایستاده اند تآسف میخوریم که چرا تا آخر، امام زمان خود را همراهی نکرده و حسرت بر دل در طول تاریخ مانده و شاید و شاید عذاب ابدی را برای خود داشته و دارند و چرا برای امام نامه داده و امام را دعوت کرده، اما بی وفایی کرده و لعنت دنیا و آخرت را برای خود و عذاب و روسیاهی را برای خود ذخیره  و جاری کرده اند؟

تاریخ این روزهای شیعه اهل بیت، تاریخ انتظار و انتظار برای ظهور است. فرهنگ انتظار پیوند عمیق و ناگسستنی با فرهنگ عاشورا دارد و عاشورا برای منتظران حضرت صاحب الزمان، معبریست برای انتظار و برای رسیدن به ظهور مهدی موعود(عج).

کربلا و عاشورا سرلوحه و سرمشق است. سرمشق است که وقتی امام زمان خود را صدا میزنیم به مانند حبیب بن مظاهرها، مسلم بن عوسجه ها و حربن ریاحی ها و ... آماده جانبازی و فداکاری و از خودگذشتن باشیم و این انشاءالله با لطف و کرم و محبت اهل بیت علیهما السلام شدنیست.

عاشورائیان در روز عاشور تا به آخر بر سرپیمان خود ایستادند و شهد گوارای شهادت را از دستان پر فیض امام زمان خود نوشیدند و در این روز تاریخ مهدویان در گذرگاه ومعبر کربلا منتظرند و آن عهدی را را که با خدای خود در پاسداری از حریم ال الله بسته اند هرگز از یاد نبرده و هر روزه عهد خود را یادآوری می کنند تا با امام زمان خود تجدید عهد کرده و بر سر پیمان خود باقی بمانند و انشاءالله خواهند ماند.

ونمونه عاشورائیان امروزه تاریخ، پاسداران حریم حرم ینب کبری(س) که انشاءالله مهر مهدویان بر پیشانی آنها حک است تا روز ظهور.انشاءالله

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱۸

شعر محرم

دستی زغیب قافیه را کربلا گذاشت

با اشک هاش دفتر خود را نمور کرد                     در خود تمام مرثیه ها را مرور کرد

ذهنش ز روضه های مجسم عبور کرد                  شاعر بساط سینه زدن را که جور کرد 

احساس کرد از همه عالم جدا شده ست

در بیت هاش مجلس ماتم به پا شده ست  

در اوج روضه خوب دلش را که غم گرفت          وقتی که میزو دفتر و خودکار دم گرفت

وقتش رسیده بود به دستش قلم گرفت           مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت  

باز این چه شورش است که در جان "واژه" هاست

شاعر شکست خورده ی طوفان "واژه" هاست  

بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت                 دستی ز غیب قافیه را کربلا گذاشت

یک بیت بعد واژه لب تشنه را گذاشت         تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت  

حس کرد پا به پاش جهان گریه می کند

دارد غروب فرشچیان گریه می کند  

با این زبان چگونه بگویم چه ها کشید            بر روی خاک وخون بدنی را رها کشید

او را چنان فنای خدا، بی ریا کشید                        حتی براش جای کفن؛ بوریا کشید  

در خون کشید قافیه ها را، حروف را

از بس که گریه کرد تمام لهوف را  

اما در اوج روضه کم آورد و رنگ باخت              بالا گرفت کار و سپس آسمان گداخت

این بند را جدای همه روی نیزه ساخت           خورشید سر بریده غروبی نمی شناخت  

بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود

او کهکشان روشن هفده ستاره بود  

خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن...          پیشانیش پر از عرق سرد و بعد از آن...

خود را میان معرکه حس کرد و بعد از آن...         شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن...  

در خلسه ای عمیق خودش بود و هیچ کس

شاعر کنار دفترش افتاد از نفس

 

سید حمید رضا برقعی

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۳:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱٦

غدیر

عید غدیر،روز سیراب شدن امت اسلام در کنار برکه غدیر از اتمام دین و روز پشتیبانی از ادامه رسالت حضرت ختمی مرتبت، امین امر الهی حضرت محمد مصطفی(ع) و روز تبلور امامت در ضیافت فرمان الهی

خلاصه ایی از خطبه غدیر که پیامبرعظیم الشأن حضرت محمد(ص) در روز غدیر ایراد فرمودند تقدیم میگردد:

انجام فرمان الهی

برای خداوند بر نفس خود به عنوان بندگی او اقرار می کنم، و شهادت می دهم برای او به پروردگاری، و آنچه به من وحی نموده ادعا می نمایم از ترس آنکه مبادا اگر آنجام ندهم عذابی از او بر من فرود آید که هیچکس نتواند آن را دفع کند، هر چند که حیله عظیمی بکار بندد و دوستی او خالص باشد. نیست خدایی جز او. زیرا خداوند به من اعلام فرموده که اگر آنچه در حق علی بر من نازل نموده ابلاغ نکنم رسالت او را نرسانده ام، و برای من حفظ از شر مردم را ضمانت نموده و خدا کفایت کننده و کریم است. خداوند به من چنین وحی کرده است: ای پیامبر ابلاغ کن آنچه از طرف پرودگارت بر تو نازل شده – درباره علی، یعنی خلافت علی بن ابی طالب – و اگر انجام ندهی رسالت او را نرسانده ای، و خداوند تو را از مردم حفظ می کند.

ای مردم! من در رساندن آنچه خداوند بر من نازل کرده کوتاهی نکردم، و من سبب نزول این آیه را برای شما بیان می کنم: جبرئیل سه مرتبه بر من نازل شد و از طرف خداوندِ سلام - که او سلام است - مرا مامور کرد که در این اجتماع بپا خیزم و بر هر سفید و سیاهی اعلام کنم که: علی بن ابی طالب برادر من و وصی من و جانشین من بر امتم و امام بعد از من است. نسبت او به من همانند هارون به موسی است جز اینکه پیامبری بعد از من نیست. و او صاحب اختیار شما بعد از خدا و رسولش است. و خداوند این آیه از کتابش را بر من نازل کرده است: صاحب اختیار شما خدا و رسولش هستند و کسانی که ایمان آورده و نماز را بپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند. و علی بن ابی طالب است که نماز را بپا داشته و در حال رکوع زکات داده و در حال خداوند عزوجل را قصد می کند. من از جبرئیل در خواست کردم از خدا بخواهد تا مرا ابلاغ این مهم معاف بدارد، زیرا از کمی متقین و زیادی منافقین و فساد ملامت کنندگان و حیله های مسخره کنندگان ِاسلام اطلاع دارم، کسانی که خداوند در کتابش آنان را چنین توصیف کرده است که با زبانشان می گویند آنچه در قلبهایشان نیست، و این کار را سهل می شمارند در حالی که نزد خداوند عظیم است. همچنین به خاطر اینکه منافقین بارها مرا اذیت کرده اند تا آنجا که مرا اُذُن «گوش دهنده بر هر حرفی» نامیدند، و گمان کردند که من چنین هستم به خاطر ملازمت بسیار علی با من و توجه من به او و تمایل او و قبولش از من، تا آنکه خداوند عزوجل در این باره چنین نازل کرد: از آنان کسانی هستند که پیامبر را اذیت می کنند و می گویند او اُذُن «گوش دهنده به هر حرفی» است، بگو: گوش است - بر ضد کسانی که گمان می کنند او اُذُن است- و برای خود خیر است، به خدا ایمان می آورد و در مقابل مومنین اظهار تواضع و احترام می نماید، و برای کسانی از شما که ایمان آورده اند رحمت است؛ و کسانی که پیامبر را اذیت می کنند عذاب درد ناکی در انتظارشان است. اگر من بخواهم گویندگان این نسبت اُذُن را نام ببرم می توانم، و اگر بخواهم به شخص آنها اشاره کنم می نمایم، و اگر بخواهم با علائم آنها را معرفی کنم می توانم، ولی به خدا قسم من در کار آنان با بزرگواری رفتار کرده ام. بعد از همه اینها، خداوند از من راضی نمی شود مگر آنچه در حق علی بر من نازل کرده ابلاغ نمایم. ای پیامبر برسان آنچه - در حق علی- از پروردگارت بر تو نازل شده و اگر انجام ندهی رسالت او را نرسانده ای، و خداوند تو را از مردم حفظ می کند.

ای مردم! علی را فضیلت دهید که او افضل مردم بعد از من از مرد و زن است تا مادامی که خداوند روزی را نازل می کند و خلق باقی هستند. معلون است ملعون است. مورد غضب است مورد غضب است کسی که این گفتار مرا رد کند و با آن موافق نباشد. بدانید که جبرئیل از جانب خداوند این خبر را برای من آورده است و می گوید: «هرکس با علی دشمنی کند و ولایت او را نپذیرد لعنت و غضب من بر او باد». هر کس ببیند برای فردا چه پیش فرستاده است. از خدا بترسد که با علی مخالفت کنید و در نتیجه قدمی بعد از ثابت بودن آن بلغزد، خداوند از آنچه انجام می دهید آگاه است

ای مردم! علی را فضیلت دهید که او افضل مردم بعد از من از مرد و زن است تا مادامی که خداوند روزی را نازل می کند و خلق باقی هستند. معلون است ملعون است. مورد غضب است مورد غضب است کسی که این گفتار مرا رد کند و با آن موافق نباشد. بدانید که جبرئیل از جانب خداوند این خبر را برای من آورده است و می گوید: «هرکس با علی دشمنی کند و ولایت او را نپذیرد لعنت و غضب من بر او باد». هر کس ببیند برای فردا چه پیش فرستاده است. از خدا بترسد که با علی مخالفت کنید و در نتیجه قدمی بعد از ثابت بودن آن بلغزد، خداوند از آنچه انجام می دهید آگاه است

پرودگارا، به امر تو می گویم: خداوندا دوست بدار هر کس علی را دوست بدارد و دشمن بدار هر کس علی را دشمن بدارد، و یاری کن هر کس علی را یاری کند و خوار کن هر کس علی را خوار کند، و لعنت نما هر کس علی را انکار کند و غضب نما بر هر کس که حق علی را انکار نماید. پرودگارا، تو هنگام روشن شدن این مطلب و منصوب نمودن علی در این روز، این آیه را درباره او نازل کردی: امروز دین شما را برایتان کامل نمودم و نعمت خود را بر شما تمام کردم و اسلام را به عنوان دین شما راضی شدم. فرمودی: دین نزد خدا اسلام است و فرمودی: هر کس دینی غیر از اسلام انتخاب کند هرگز از او قبول نخواهد شد و او در آخرت از زیانکاران خواهد بود. پرودگارا، تو را شاهد می گیرم که من ابلاغ نمودم.

بدانید که آخرین امامان، مهدی قائم از ماست. اوست غالب بر ادیان، اوست انتقام گیرنده از ظالمین. اوست فاتح قلعه ها و منهدم کننده آنها. اوست غالب بر هر قبیله ای از اهل شرک و هدایت کننده آنان. بدانید که اوست انتقام گیرنده همه خون های اولیاء خدا. اوست یاری دهنده دین خدا. بدانید که اوست استفاده کننده از دریایی عمیق. اوست که هر صاحب فضیلتی را به قدر فضلش و هر صاحب جهالتی را به جهلش نشانه می دهد. اوست وارث هر علمی و احاطه دارنده به هر فهمی. بدانید که اوست خبر دهنده از پرودگارش، و بالا برنده آیات الهی. اوست هدایت یافته محکم بنیان. اوست که کارها به او سپرده شده است. اوست که پیشینیان به او بشارت داده اند. اوست که به عنوان حجت باقی می ماند و بعد از او حجتی نیست. هیچ حقی نیست مگر همراه او، و هیچ نوری نیست مگر نزد او. بدانید او کسی است که غالبی بر او نیست و کسی بر ضد او کمک نمی شود. اوست ولی خدا در زمین و حکم کننده او بین خلقش و امین او بر نهان وآشکارش.

ای مردم! با خدا بیعت نمایید و با علی امیرالؤمنین و حسن و حسین و امامان از ایشان در آخرت، به عنوان امامتی که در نسل ایشان باقی است بیعت کنید. خداوند بیعت شکنان را هلاک و وفاداران را مورد رحمت قرار می دهد، و هر کس بیعت را بشکند به ضرر خویش شکسته است، و هر کس به آنچه با خدا پیمان بسته وفا کند خداوند به او اجر عظیمی عنایت می فرماید.

ای مردم! آنچه به شما گفتم بگویید (تکرار کنید)، و به علی به عنوان «امیرالمؤمنین» سلام کنید و بگویید: شنیدیم واطاعت کردیم. پرودگارا مغفرت تو را می خواهیم و بازگشت به سوی تو ست. و بگویید: حمد و سپاس خدای را که ما را به این راه هدایت کرد، و اگر خداوند هدایت نمی کرد ما هدایت نمی شدیم. فرستادگان پرودگارمان به حق آمده اند. 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱

عید قربان

«برگرفته از سایت انتخاب»

بنا بر روایتِ قرآن کریم، ابراهیم خلیل (ع) در خواب و رویای صادقه ای که می بیند مأمور می‌شود که فرزندش اسماعیل(ع) را ذبح کند. وی این موضوع را با ایشان در میان ‌می‌گذارد و او نیز در کمال خضوع و خشوع پاسخ می‌دهد: {قَالَ یَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِی إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِینَ ﴿ صافات/۱۰۲ } «پدرم! مأموریتت را انجام بده و اگر خداى خواهد مرا از شکیبایان خواهى یافت». این پاسخ، ابراهیم(ع) را برای انجام وظیفه‌اش دلگرم‌تر کرد و در روز موعود هر دو به سوی قربانگاه رفتند. ابراهیم(ع) صورت فرزند را بر خاک نهاد و کارد را بر روی گلوی مبارک حضرت اسماعیل (ع) به حرکت در آورد در حالى که روحش در هیجان فرو رفته بود، و تنها عشق خدا بود که او را در مسیرش بى تردید پیش مى‏برد. ابراهیم(ع) در حیرت فرو رفت بار دیگر کارد را به حرکت در آورد ولى باز کارگر نیفتاد و ذبح انجام نگردید؛ در این هنگام ندایی ابراهیم(ع) را خطاب می‌کند: {وَنَادَیْنَاهُ أَنْ یَا إِبْرَاهِیمُ ﴿۱۰۴ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْیَا إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿۱۰۵صافات}«اى ابراهیم! آنچه را در خواب ماموریت یافتى انجام دادى ما اینگونه نیکوکاران را جزا و پاداش مى‏دهیم».

قرآن پس از نقل این رویداد از آن به بلاء مبین تعبیر می‌کند {إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلَاء الْمُبِینُ ﴿۱۰۶} و این بدان معناست که این آزمایش بسیار دشوار بوده است.

این حادثه از جنبه‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است اما آنچه بیش از هر چیزی در این جریان خودنمایی می‌کند و بدان ارزش بخشیده است وجه عبودیّت و تبعیت محض است از اوامر الهی و به همین دلیل است که خداوند برای این روز حساب ویژه‌ای باز کرده و همگان را به درک پیام این روز تشویق کرده است با این حال به نظر می‌رسد که مخاطب اصلی پیام این روز سردمداران و بزرگان و متنفذان جامعه و به طور کلی هر شخصیت با نفوذ و مطرح در اجتماع باشد.

این برداشت از این جهت به ذهن خطور می‌کند که مأمور اجرای این حکم نه یک فرد معمولی بلکه شخصیتی به نام ابراهیم خلیل (ع) است که در پرونده خود اقداماتی مانند محاجه با کافران و شکستن بت‌ها دارد و به طور کلی از سابقه مبارزاتی قوی برخوردار است و علاوه بر این، خداوند در مقطعی آتش را برایش گلستان کرد. حال چنین فردی با چنین سابقه ی روشن و درخشانی در آزمونی قرار می‌گیرد که به مراتب از آزمون‌های قبلی دشوارتر، سخت‌تر و پیچیده‌تر است.

این دشواری بدین جهت است که انسان میان دو خواسته متضاد قرار می‌گیرد و برای رسیدن به یکی باید از دیگری بگذرد. یا باید از دلبستگی‌ها و علایق خویش که همان عشق پدریست دست بردارد تا بتواند امر خدا را امتثال نماید و یا باید خدا یعنی ولی نعمت خود را نادیده بگیرد و نافرمانی از اوامر الهی نماید و اینجاست که ارزش واقعی افراد روشن می‌شود و دقیقاً در همین نقطه بسیاری از بزرگان در طول تاریخ لغزیدند و به زمین خوردند و با توجه به همین نکته، برخی از رفتارها را می‌توان تحلیل نمود و البته کم نبودند افرادی که به ابراهیم(ع) اقتدا کردند و به خاطر خدا رشته تعلقات خود را بریدند و پای روی نفس خویش گذاشتند و در مقابل ظلم و ستم و زیاده خواهی سر خم نکردند.

 

ادامه مطلب   
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/٢۳

دروغ و صد روز اول

جندتا خصلت وعمل هست که توی همه ی جوامع مذموم و ناپسند میشمارندش و انسانها سعی می کنند به دور از خصلتهای بد و مذموم زندگی خود و اطرافیانشان را سالم و پاک نگهدارند. یکی از این خصلتهای بد ومذموم،دروغ و دروغگویی است. دروغ از هرکسی که باشد ناپسند و از زعمای قوم ناپسندتر می باشد.

در بحبوحه انتخابات ریاست جمهوری، کاندیداهای ریاست جمهوری،تورم و گرانی را یکی از بزرگترین مشکلهای فعلی کشور می دانستند و با توجه به اینکه سال ٩٢ از سوی مقام معظم رهبری، سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی نامیده شده بود،کاندیداهای محترم ریاست جمهوری،تلاش برای بهبود وضعیت اقتصادی را نه تنها در سالجاری، بلکه در کل چهار سال ریاست جمهوری خود - البته در صورت پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری- از اهداف خود می دانستند و رئیس جمهور محترم کنونی درتمام سخنرانیها و برنامه های انتخاباتی خود،با اذعان به وضعیت نابسامان اقتصادی وگرفتاری مردم،بهبود معیشت مردم از دغدغه های اصلی خود می دانستند و براساس همین دغدغه، ایشان قول داده بودند که در صد روز اول ریاست جمهوری خود،جلوی افزایش سرسام آور قیمتها را خواهند گرفت و با تصمیماتی که تیم اقتصادی ایشان خواهند گرفت ابتدا تورم مهار و در مراحل بعد همراه با کاهش تورم و ایجاد راهکارهایی برای تولید و اشتغال، وضعیت اقتصاد کشور در مسیر رشد انشاءالله قرار خواهد گرفت.ایشان بطور قاطع و شفاف این عبارت ”«درصد روز اول»” را بکار می بردند ومردم هم با توجه افزایش لجام گسیخته قیمتها، امیدوار بودند دولت تدبیر وامید در صد روز اول جلوی افزایش قیمتها را بگیرد و قشر گارگرو کارمند که همیشه در وضعیت افزایش تورم از اولین قربانیان هستند،منتظر بودند ببینند که وعده دولت تدبیر وامید در جلوگیری از افزایش قیمتها چگونه محقق می شود، تا بیشتر از این شرمنده اهل وعیال و خانواده نشوند. البته الآن که دارم این مطالب را می نویسم، هنوز صد روز از ریاست جمهوری جناب آقای روحانی نگذشته ولی در همین مدت نه تنها وعده های ایشان در جلوگیری از افزایش قیمتها محقق نشده،بلکه افزایش قیمتها و کاهش قدرت خرید قشر حقوق بگیر جامعه، بیشتر از گذشته شده وبا توجه به وضعیتی برای مردم نمایان می شود، امیدی به دولت تدبیر و امید نیست و ترس ما این است که نکند خدای ناکرده از چاله درآمدیم و افتادیم توی چاه والبته دلیل هم موجود است وآن این است که وقتی ریاست محترم بانک مرکزی در صبحانه کاری از کاهش قیمت دلار وارز احساس ناراحتی مینمایند و همین احساس ناراحتی ایشان دوباره باعث افزایش قیمت دلار و ارز می شود، وای به روزی که ایشان در ناهار کاری و یا شام کاری دستوری را صادر بفرمایند که آنوقت بایستی کاسه گدایی دستمان بگیریم و از خدا طلب مرگ....

آقا مگر قرار نبود در صد روز اول جلوی افزایش قیمتها گرفته شود - مرد حرف میزنه و رو حرفش هم وایمسته - پس چی شد؟ قیمت مرغ از هفت هزار تومان هم گذشته، اونوقت وزیر صنعت،معدن،تجارت میگه قیمت مرغ رو هفت هزار تومان نگه میداریم،آقای دولت تدبیر وامید،مگر وقتی دولت را تحویل گرفتید، قیمت مرغ بالای هفت هزار تومان بوده که حالا منت سرمردم میگذارید و میخواهید قیمت مرغ را روی هفت هزار تومان نگه دارید؟ آقای دولت تدبیر وامید، که فرمودید دولت شما دولت راستگویان خواهد بود، خداوکیلی به مردم راستش را بگوئید که چرا وقتی قیمت دلار و ارز سیر نزولی داشته، با گفتن یک جمله جلوی پائین آمدن قیمت ارز را گرفتید ولی برای افزایش قیمت ارز و دلار لام تا کام حرفی نزدید؟  وزیر صنعت قیمت سه هزار تومان دلار را منطقی میداند. این یعنی تورم و افزایش قیمت کالاها و کاهش قدر خرید مردم. این یعنی دولت مسبب و عامل اصلی افزایش تورم و گرانی کالاها.این یعنی دروغ گفتن به مردم.مردمی که دغدغه اصلی دولت تدبیر وامید معیشت آنها بوده. دولت در صد روز اول کاری خود میخواست سطح عمومی قیمتها را ثابت نگه دارد در حالیکه قول وفعل دولت تدبیر وامید خلاف این است وهر روزه شاهد افزایش قیمتها  و...

خدا شر همه دروغگوها را از سر ملت سرافراز ایران اسلامی کم کند 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/٢۱
تگ ها : دانشگاه هنر

امان ار بعله قربان گو بودن عده ایی

با سلام خدمت همکارا

اینی که میخوام بگم نه از روی بخل و حسده ونه از روی کینه و غرض شخصی. اینی که میخوام بگم، چیزیه که بهش اعتقاد پیدا کردم وتو این چند ساله که تو دانشگاه هنر عمرم رو  فدای دانشگاه هنر کردم، اگه جندتا تجربه بدست آورده ام، یکیش اینی که میخوام بگم.

دوست دارین باور کنین و دوست دارین باور نکنین ولی من بهش باور دارم و میخوام بگم و از کسی خورده ای هم ندارم وبه نظرم حرف خقه و حرف حق هم کفتنش ترس نداره و اونی که میخوام بگم اینه:

یکی از بزرگترین مشکلات ما کارکنان دانشگاه هنر، که باعث پراکندگی وتفرقه بین همکارا شده وباعث شده در این چند سال گذشته در رسیدن به حق وحقوق قانونی خود دچار مشکل بشیم وهمیشه هر بلایی خواستن بتونن سر ما در بیارن، بعله قربان گویی تعدادی از همکاراست(از تمامی همکاران دانشگاهی عذر خواهی میکنم) که در هر شرایطی حاضرند منافع جمع کارکنان را فدای منافع شخصی خود و فدای منافع دانشگاه کنند و به نوعی در تعیین اولویت منافع‏، منافع کارکنان را در رده چندم قرار دهند. همکاریی که در قبال تمام ناحقی هایی که در حق همکاران رسمی، قراردادی وشرکتی میشه وآنها بنابر وظیفه ایی که دارند بایستی جلوی این ناحقی رو بگیرند، اما متآسفانه نه تنها عکس العملی نشان نمی دهند، بلکه با سکوت خود باعث تداوم ناحقی و ضایع شدن حق همکارا می شوند.

اون سالهای اولی که تازه استخدام شده بودیم توی دانشگاه هنر‏، تعدادی از همکارای قدیمی وبا سابقه توی دانشگاه هنر مسئولیتهای مختلف داشتند که معروف بودن به گروه کلاس پنجمی ها. درست بود که این همکارا مدرک تحصیلی بالایی نداشتند، ولی تجارب کاریشان و شخصیت دادن به اون پستی که مسئولیتش را بر عهده داشتند، باعث شده بود در تصمیم گیریهای مربوط به حوزه کارکنان، مسئولین دانشگاه، نظرات قانونی و مطابق با قوانین و آئین نامه های موجود راکه اون همکارا کلاس پنجمی ابراز می داشتند ، با سعه صدر و با دید کاملا” باز پذیرا بوده وهمکاران دانشگاه هنر به حقوق قانونی خود که در قوانین اداری وآئین نامه های موجود بود برسند و متآسفانه امروزه مثل اون همکارا دیگه وجود نداره وهمه داریم توی سرهم میزنیم که ای وای چرا از ابتدای سال نودو دو بیمه تکمیلی ما، بیمه ذپرتیه و دانشگاه به وظیفه قانونی خود عمل نمی کنه وشش ماه کلاه سر کارکنان رفته؟ که ای وای چرا بر اساس آئین نامه، بهره وری کارکنان را نمیدن؟ که ای وای چرا از ابتدای سال دویست، سیصدهزارتومن به حقوق ما اضافه شده ولی از اون طرف با حذف اضافه کاری، چهارصد، پونصدهزار تومن از حقوقها کم شده؟

خدا وکیلی اون کلاس پنجمیها اگه در اجرای قوانین و آئین نامه های مربوط به کارکنان،  نظری رو ابراز میکرند ویا اجرای آئین نامه را متذکر میشدند،آیا آقای دکتر احمد پناه که معاون پشتیبانی دانشگاه بود‏،به خودش اجازه میداد که بگه نه و اونیکه من میگم بایستی اجرابشه؟(البته نباید از مناعت طبع وبزرگواری آقایان احمدپناه و دکترحافظی براحتی گذشت) ویا بعد ازاین آقایون، دوستان دیگری که مسئولیتی بر عهده داشتند‏، آیا اینقدر داشتن این پستها براشون مهم بوده که بقول تعدادی از دوستان فقط وفقط ماشین امضاء باشن ویا بقول معروف، مرده شوری کنند وکاری به دوزخ وبهشتش نداشته باشند؟

مطمئنا” هریک از ما همکارا در اجرای وظایف خود با مشکلات ومسائلی همراه می شویم و مطمئنا” با تفکر وتدبر و رایزنی با مسئول بالاتر، سعی در اجرای دقیق وظایف خود خواهیم داشت. از طرفی اگر با مشورت و ابراز نظراتی که خلاف منافع قانونی کارکنان باشد، مواجهه شویم وبه جهت اینکه اجرای آن نظر و مشورت خلاف منافغ کارکنان، به پای ما نوشته نشود، مطمئنا” استعفای خود را تقدیم کرده تا مبادا در قبال حق تمامی کارکنان مسئول بوده و نتوانیم جوابگو باشیم، که متآسفانه در حال حاضر چنین تفکری را کمتر در دانشگاه و بین کارکنان شاهدیم.تفکری که در مقابل تفکر زورگویی مدیریت بالاسری مقاومت قانونی کرده ودر صورت جواب صحیح نگرفتن،عطای مدیریت را به لقایش ببخشد

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٤

ایام ذی الحجه

فرا رسیدن ایام ماه ذی الحجه، آخرین ماه از ماههای قمری یادآور ایام مبارکی است که در آن سفارش به عبادات و روزه گرفتن نه روز اول آن شده است.

روز اول این ماه روز مبارک و پر خیر وبرکت ازواج دخت مکرم نبی اکرم، سرور زنان عالم حضرت فاطمه ی زهرا(س) با بزرگ مرد تاریخ وبزرگ رستگار عالم حضرت علی ابن ابیطالب(ع) می باشد.

روز نهم، روز عرفه روز دعا ونیایش و روز زیارت امام حسین(ع) است و روزی است که در آن روز خداوند کلماتش را به حضرت آدم یاد داد تا با ذکر آن کلمات حضرت آدم (ع) بسوی پروردگارش باز گردد وآن کلمات:

یا حامد بحق محمد

یا عالی بحق علی

یافاطر بحق فاطمه

یامحسن به حسن

یاقدیم الاحسان بحق حسین

روز دهم این ماه روز عید قربان وعید اضحی است.

روز هیجدهم ذی الحجه روز اعلام آقایی و سروری ومولا بودن امام علی(ع) برای تمام قرون و اعصار و مولا بودن ایشان برای تمام بندگان و انسانهای روی کره خاکی از ازل تا به ابد است.

روز بیست وچهارم این ماه، روز مباهله پیامبر گرامی اسلام با رهبران مسیحی نجران است.روز اثبات جان ونفس وفرزند بودن امام علی(ع)، حضرت زهرای مرضیه(س) و دو نوه گرامیش امام حسن مجتبی(ع) و امام حسین سیدالشهدا(ع) برای پیامبر بزرگوار اسلام است و روز اثبات برحق بودن دین خدا که همان اسلام است.

البته روز پانزدهم این ماه روز تولد آقا و امام علی بن محمد الهادی النقی(ع) امام دهم می باشد که همه ی این ایام فرخنده و مبارک را خدمت همکاران دانشگاه هنر تبریک و تهنیت عرض میکنم.

همچنین هفتم ذی الحجه سالروز شهادت امام محمدباقر،باقرالعلوم(ع) را تسلیت وتعذیت می گویم.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٤

نتیجه نظر سنجی

هنری بودن توی دانشگاه هنر از این بهتر دیگه نمیشه

دیگه نمیشه دیگه نمیشه دیگه نمیشه نمیشه نمیشه

هی هی هی واسا. چه خبره؟

چه خبره!؟

خوب چشاتو واکن. تو گوشت هم خوب انگشت کن هرچه خار وخاشاکه بکش بیرون.

برو صفحه اصلی اتوماسیون رو ببین. نه نه نمیخواد بری. من واست این پائین آوردم:

قابل توجه همکاران

نظر به اعلام اداره کارگزینی و رفاه مبنی بر اکثریت آراء همکاران و تصویب آن در جلسه مربوطه ساعت کار کارکنان ازتاریخ 23/6/92 ساعت  30/7 تا 30/15 اعلام میگردد.

                                                                                         امور اداری

خوب که چی؟ گفته از تاریخ یادشده ساعت کار شده٣٠/٧ صبح تا ٣٠/٣ بعدازظهر. این دیگه قشقرق نداره!!!

بحث قشقرق که نیست. نکنه تو هم مثل بعضی از همکارا مرده شوری که خودت رو زدی به...

یعنی اونائیکه توی دانشگاه هنر همزمان با سایر ادارات دولتی توی تهران و بر اساس بخشنامه دولت اعلام کردن که ساعت کاری از ٨صبح تا ۴بعداز ظهره چیزی نمی فهمیدند که حالا آقایون به یادشون افتاده که ساعت کاری رو تغییربدن؟

اگه قانونه که صددرصد هم قانونه دیگه بحث نظر سنجی چه صیغه اییه؟

اگه نظر سنجی ملاک عمل مسئولین دانشگاهه‏‏، چرا در مورد مسائل مهمتری که این چند وقته تمامی همکاران با نظر لطف مسئولین دانشگاه به آن مبتلاشدن، نظر سنجی نمیزارین تا دوازاریشون بیفته که چه خبره توی دانشگاه؟

اگه نظر سنجی خوبه، چرا در مورد عملکرد همکارایی که مرده شورن و مسئولینی که مرده شورتر از اونان، نظر سنجی نمیزارین تا بفهمین چه جایگاهی بین همکارا دارین؟

اگه نظر سنجی خوبه، چرا در مورد اضافه کاری نظر سنجی نمیزارین؟

اگه نظر سنجی خوبه چرا واسه هزار درد ومرض دیگه نظر سنجی نمیزارین تا بفهمین که توی این چند وقت تمامی کارکنان خدوم و زحمت کش دانشگاه چطوری صورتشون رو با سیلی سرخ نگه داشتن و آقایون مسئولین اصلا ککشون هم نگزیده و تازه هر روز هم مشکلی به مشکلات کارمندا دارن اضافه می کنند؟

همه ی اینها به کنار. این اطلاعیه در روز دوشنبه ٢۵ شهریور اعلام کرده که از روز شنبه ٢٣ شهریور - یعنی سه روز قبل- ساعت کاری شده ٣٠/٧ صبح و این یعنی هنری بودن.

یعنی منت سر همکارا گذاشتن که اگه ( که البته اگر نه حتما“) روزهای شنبه ویکشنبه و دوشنبه رو ساعت هشت صبح و به روال قبل اومدین یعنی روزی نیم ساعت تاخیر که اصلا روح همکارا هم خبر نداشته و ممکنه دانشگاه منت بزرگی رو سر همکارا بذاره که اون تاخیرهای نیم ساعت سه روز رو ببخشه و خیال همه راحت باشه که تاخیر ندارند.

نه بابا اگه اینطوریه اصلا و ابدا نمیخواهیم منت سر همکارا باشه وهمون تاخیرهارو هم حساب کنین تا منتی برای همکارا نباشه. اضافه کار رو که قطع کردین. اون تاخیر هارو از حقوق همکارا کم کنید تا حسابی مدیریت بچسبه به همه.

لعنت الله علی القوم الظالمین

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۳:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/٢٥
تگ ها : دانشگاه هنر

نظرسنجی

شرکت در طرح نظر سنجی ساعات کاری کارکنان دانشگاه هنر از اون دست کارهائیکه که کارمند رو به وجد می آره که هی تا میتونه از خودش انگیزه در وکنه وبه هرچه ایل وتبار دانشگاه است سلام و صلوات نثار کنه.

طرح نظر سنجی:

کارمند عزیزتر از هرچه رئیس و معاون و دانشجو:

نظر مبارک خود را در موردساعات شروع و خاتمه کار به شرح اینیکه این پائین نوشتم بگید. تا ماهم بتونیم با برنامه ریزی هرچه بهتر، هم ساعات کاری شما را بیشتر کنیم و به دانشگاههای دیگه پز بدیم و هم اضافه کاری شما رو کمتر کنیم.

دیگه نمیخوام و نمیشه و ... نداریم

1- شروع کار 6صبح پایان کار 6شب

2- شروع کار اون وقتی که ما میگیم و پایان کار هم اون وقتی که ما میگیم

خدا خیرتون بده انتخاب کنید.

اینکه ادارات دیگه چطوریند و چقدر کار میکنند و اضافه کار چقدر میدن به شما هیچ ربطی نداره و اونیکه ما میگیم همن درسته.

حرفی از اضافه کار نزنین. چرا؟

برای اینکه به اعضای محترم هیأت علمی مگه اضافه کار میدیم تا به شما هم بدیـــــــــم؟

اول هیأت علمی و بعد دانشجو و اگه چیزی زیاد اومد و اونوقت اگه دلمون بخواد میدیـــــــــم به شما.

یاالله زود باشین تو نظر سنجی شرکت کنین. این فکرا که واسه خودتون میکنین همش خواب و خیاله

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۱٩
تگ ها : دانشگاه هنر

بزرگی

بنام حضرت دوست

دوستی که به بزرگی یادکردنش

باعث بزرگی همه

ونه باعث نقصان او وبندگانش می شود

که البته او خداست و ما بنده

واین بنده      نه همه ی بندگان

وقتی به بزرگی میرسد

خدا و داشتن بزرگیش از خدا را فراموش

ودیگر بندگان را هیج میداند                 نمونه این نوع از بنده گان در دانشگاه ه... فراوان

البته بلانسبت همه ی کارکنان شریف و خدوم

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۱٧
تگ ها : دانشگاه هنر

درآمدزایی در دانشگاه هنر

اندر حکایت شیرجه زدن و زیرآبی رفتن و زیرخالی کردن و جیب خالی کردن و فیتیله پیچ کردن و شنا کردن در دانشگاهی!!! و درآمدزایی برای آن دانشگاه!!!

بنام حضرت دوست

اما بعد، ناقلان اخبار و طوطیان شکر شکن شیرین گفتار چنین نقل کرده اند که: در زمانهایی نه چندان دور در یکی از روستاهای کشور عزیزمان ایران(س.م) شخصی زندگی می کرد بنام ؛ملا قلی“که این بزرگوار حسب شرایط اقلیمی گربه ای را در بیت شریفشان نگهداری می کرد تا از شر موشهای نابکار در امان باشد.القصه مستحضرید که ذات گربه و طبع لطیفش!!! علی القائده چنین اقتضا می کند که دشمن خونی موش باشد و قاعدتا هر جا گربه ای باشد بی اختیار وجود موشی تداعی می شود و اصولا وجود گربه در آن زمان و درآن مکان متصورنبود مگر برای حصول نتیجه ای که آن نتیجه هم نبود مگر موش گیری !! .بگذریم گربه ملا قلی با بقیه گربه ها یک تفاوت اساسی داشت!!! حدس بزنید این تفاوت در چه بود!!؟

تفاوت این گربه با سایر گربه ها در همان خصلت و خوی گربه ای اش بود که تمام گربه ها موش خانه را می گرفتند لیک گربه جناب ملا قلی دگر اندیش!!! بود وترجیحا" ضرر اهل خانه را نفع خانه می دانست و ترجیح می داد موشهای سرگردان را از بیرون جمع آوری و به درون بیت شریف ملا قلی مشایعت کند.

تیز هوشان عزیز!!

نخبگان سر فراز!!

  قطعه فوق را آوردیم شاید بتوانیم وضعیت در آمد زایی برخی عزیزان را در دانشگاه با این تمثیل مطابقت بدهیم . آخر گفتند در آمد زایی بخاطر رفاه حال پرسنل و اساتید محترم نه اساتید و پرسنل قربانی رفاه و در آمد زایی!!!

شاد کام باشیدو پیوسته نامتان بر تارک در آمد زایی صحیح و هدفمند دانشگاه بدرخشد.البته نه ازاین  دست در آمد زایی که برای زیر آبی رفتن (منظورمان غوطه خوردن می باشد) هم  وجهی اخذ شود آنهم وجهی که در چنته کارمند مظلوم یافت می نشود///!

گفتمش وجه در چنته ما می یافت نشود گفت ان وجهی که در چنته کارمند می یافت نشود آنم آرزوست.

بدرود

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٥/٢٧

هنری بودن

 

تا حیات من بدست نان دهقان است وبس /جان من سر تا به پا قربان دهقان است و بس.(مطلع هیچ ربطی با مخلص نداره ولی کارمند در دانشگاه دیده نشود گویی  دهقان در کشاورزی دیده نشده )..
به به خوشت اومد جون من....تا وقتی زمین  وامکانات متعدد جهت افزایش درامد داریم و حس حرکت جهت استفاده  نداریم بنا بر فرموده رسول اکرم ( ص) ملعونیم. ظریف میگه - البته نه ظریف مصور این ظریف  بی تصویره. عین هواهم پاکه عین آب هم  زلاله اونو میگم اون ظریف میگه -: جیک جیک مستونتون  بود فکر زمستونتونم بود !!!!
اگه مدیرایی توانا و پولساز و لایق انتخاب می شدند و کمی تلاش می کردند (الحمدلله اینام لایقند ) نه تنها دانشگاه بی نیاز میشد که مقداری هم صادر ات فقیر زدایی      می داشتیم .
پول سازی هنر است مدیر پولساز پیدا کردن هنری والاتر.حاج محمود احمدی نژاد  در جمع روسای دانشگاهها فرمود شما مدیر هزینه اید!!!
بگذریم هزینه کردن هم هنر می خواد.
.ظریف دوباره میگه جون مادرتون  - که روزشم گذشت و هدیه ندادید  - حد اقل حکمهای خودمونو بزنید اینم زحمت داره.شاه بخشیده شاقلی میگه لنگش کن!اینم ضرب المثل ترکیبی ساخت وطن.
یارو توی صف نانوایی ایستاده بود خلاصه جای گرم و نرمی داشت و به امید اینکه نونی هم میاد دلش خوش بود. خلاصه صدای شاطر که می گفت نون نداریم توی صف هم وانستید طرف را وادار کرد که با صدای بلند بگه : شاطر خدا برات نسازه نون نداری با صف چکار داری؟!!!
اضافه کار ندارید چرا حکمهای خودمون را نمی زنید  چرا ادرات دیگر ٢۵درصد را از فروردین ماه داده اند!!!!زبونم لال این آب ریختن به آسیاب دشمن نیست در این شرایط  !!!!*:-O surprise
  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٢/۳٠

وظیفه جدید و حض سمعی

براساس افاضات جدید میرغضب، کارکنان دانشگاه بایستی پیگیر اخبار ومسائل حالیه در جامعه از طریق رادیو و تلویزیون و روزنامه ها باشن، تا از این طریق اعتراضی برای مسائل پیش آمده در دانشگاه وجود نداشته باشه.ایشون فرمودند که شما کارکنان مگه نمیدونین که نفت ما روی خلیج فارس بی مشتری مونده و دولت هم پولی نداره که به دانشگاه بده و به همین دلیل ما هم مجبوریم حقوق و مزایای شما کارکنان رو کم کنیم. اگه شما از مسائل جاری کشور اطلاع داشته باشین، ماهم هی مجبور نیستیم دم به ساعت برای شما جلسه بزاریم و گلوی خودمان را جر بدهیم .

جناب میرغضب افاضه فرمودند که این بی پولی باعث شده که اعوان و اذناب آبدارخانه در فکر تعدیل نیرو در دانشگاه باشند...

از ین سخن میرغضب کلی حض سمعی بردیم که آقاجان کار را بایستی به کاردان سپرد وامیدواریم برای تعدیل نیرو در دانشگاه اول از همه هرمدیری که یکی یا دوتا از پسر و یا دختر و یا فامیل خود را در دانشگاه مشغول به کار کرده -و حق اضافه کار و مزایای مابقی همکاران را ضایع کرده- را اخراج کند

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٢/٢٤

جلسه

سخنان میرغضب:

کارکنان توجه داشته باشن که به هیچ عنوان نبایستی ما رو با دانشگاه تهران و دانشگاههای دیگه مقایسه کنن. چون اونا عرضه دارن برن تو دل وزیر وبا کوبیدن مشت بر روی میز بازی، قاعده بازی رو بهم بریزن و تا میتونن برای دانشگاه خودشون پول بگیرن و بودجه جور کنن.

 اما ما چی؟:

ما چون هنری هستیم و کسی هم واسه ما تره خرد نمیکنه و اصلا" هنر به پشیزی نمی ارزه و اون بالا کسی رو هم نداریم - البته عرضه انجام بعضی کارها رو داریم وتو دانشگاه هر کی هم حرف بزنه سروکارش با من میرغضبه - به ما پول نمیدن و با هنر هم که نمیشه پول درآورد. پس بشنین سرجاتون و  هی نگین واسه ما چیکار کردین؟ من میر غضب میگم: شما کارکنان چه گلی به سر دانشگاه زدین که هی میگین چرا اضافه کار نمیدین و چرا فلان کار رو واسه ما انجام نمیدین.

غضنفر از توی آبدارخونه داد میزنه که:

مشکلات دانشگاه و عامل بوجود اومدن این مشکلات به چهارتا چیزه

1- دانشجویان 2- اعضای هیأت علمی 3- مدیریت 4- کارکنان. این چهارتا عامل بایستی از دانشگاه حذف بشن، تا مشکلات حل بشه.اول از همه بایستی کارکنان رو حذف کرد. چرا که چون کار نمیکنن و الکی دانشگاه بایستی کلی حقوق و مزایا بهشون بده واین کارکنان به هیچ وجه با مدیریت همراهی و همکاری ندارن

غضنفر مثال میزنه:

نمونه کارمندی که همیشه ساز مخالف میزنه و مدیریت منو (غضنفر) توی آبدارخانه مبارک زیر سؤال برده همینه که داره این اراجیف رو می نویسه. این اقای بقول خودش کارمند تا میتونسته بر علیه من شانتاژ کرده.

میرغضب از توی جلسه با کارکنان داد میزنه که: اینا هرچی بنویسن، بیشتر باعث معروفیت ما میشه و پستهای بالاتری به ما میدن.

میرغضب در ادامه صحبتهای قبلیش میگه که: وزارت فخیمه می بایست ماهانه یک میلیارد تومن به ما میداد که الآن چن وقته این پولو از نصف هم کمتر میده و چیزی حدود چهارصد میلیون میده و ما هم با جعفر قلی و کمینه زن جعفرقلی وشاغلام به شور نشستیم که با این چهار صد میلیون چیکار کنیم؟ از آنجاکه سیبیل مبارک شاغلام همیشه بایستی چرب باشه و از آنجاکه جعفرقلی و کمینه زنش بایستی حق جلسه و حق داوری و استاد راهنمایی پایان نامه ها و حق جلسات شورا و حق هزار کوفت و زهر مار دیگه رو حتمن بگیرن و از آنجا که غضنفر وآبدارخانه اش محل ردوبدل شدن افاضات علمی وپژوهشی و چای دیشلمه قندپهلو و دریافت و پرداخت های رومیزی و زیرمیزیه و نمیشه تعطیل بشه، پس بهتره که برای کارکنان همیشه طلبکار دانشگاه، این آئین نامه رو اجراء نکنیم و اضافه کارشونو هم قطع کنیم وبهشون بگیم که اگه پول داشتیم حقوقتونو خشک و خالی بهتون میدیم که بدین طریق تونسته باشیم خرج و مخارج اعضای هیأ علمی آبدازخانه رو کم نکنیم وهر کی هم حرف زد میگیم بهش که اگه عرضه داری برو هیأت علمی شو.- البته ما که اینجا نمردیم. قلم پای کارمند رو میشکنیم که اگه هوس هیأت علمی شدن به سرش بزنه.-

این بود نتیجه جلسه

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٢/٢٤

تبریک میلاد حضرت زهرا(س) و تبریک روز زن

حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام)، دختر گرامى پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله وسلم) و خدیجه کبرى، چهارمین دختر پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله وسلم) است.
القاب حضرتش: زهرا، صدّیقه، طاهره، مبارکة، زکیّه، راضیه، مرضیّه، محدثَّه و بتول  می باشد.

بیشتر مورّخان شیعه و سنّى، ولادت با سعادت آن حضرت را در بیستم جمادىالثّانى سال پنجم بعثت در مکّه مکرّمه میدانند.

میلاد بانوی آب وآئینه زهرای مرضیه (س) و گرامیداشت روز مادر و زنان سرزمین اسلامی بر تمامی همکاران زن در دانشگاه هنر مبارک باد

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٢/٩

کذب محض و دروغ شاخدار

باسلام خدمت همکاران دانشگاه

واقعیتش در سال نود و دو خیلی تمایل به نوشتن و صحبت در حول وحوش مسائل و مشکلات کارکنان در دانشگاه هنر را نداشته و میخواستم بدون حاشیه،سر در کار خود گرفته باشم .ناگفته نماند که چند وقت گذشته بعضی از دوستان امر فرموده بودند که بنده بعنوان یکی از اعضای شورای کارکنان از طریق اتوماسیون و یا همین وبلاگ، از بعضی از مسئولین دانشگاه در خصوص پرداخت مابه التفاوت تطبیق و همراهی با مسئولین دانشگاه، تشکری داشته باشم وحسن نیت خود را نشان بدهم و خیلی مته به خشخاش نگذارم وبه قول امروزیها کمی بیخیال باشم. اما از آنجائیکه بنده تفکرم نسبت به بعضی ها خیلی مثبت نیست ،در انجام و نوشتن نامه تشکر مردد بودم تا اینکه امروز بعد ازظهر از طریق اتوماسیون و از قول معاون محترم پشتیبانی نامه ایی منتشر شد که بنده از ننوشتن نامه تشکر خیلی خوشحال بی مناسبت ندیدم، گزارشی خدمت همکاران ارائه نمایم.جناب آقای سلیمی معاون پشتیبانی دانشگاه هنر اف... فرمودند که:

با توجه به توافق به عمل آمده با نمایندگان کارکنان مبنی بر صدور احکام جدید همکاران از محل صرفه جویی در اضافه کاری ، لذا تا روشن شدن وضعیت مالی دانشگاه و تخصیص های لازم ، اضافه کار تا اطلاع ثانوی قابل پرداخت نمی باشد مگر در موارد خاص و با تایید بالاترین مقام مسئول

  این فرمایش آقای سلیمی کذب محض  می باشد وبه هیچ عنوان هیچیک از اعضای شورای کارکنان، چنین توافقی را با ایشان نداشته و نمی توانند داشته باشند وآقای سلیمی برای پیشبرد اهداف و نیات خود و بخاطر اینکه غاطبه همکاران دانشگاه هنر را از همراهی و پشتیبانی از شورای کارکنان باز دارند، چنین دروغ بزرگی را اعلام کرده ومیخواهند وجهه نمایندگان کارکنان را پیش همکاران خراب کنند.      

همکاران گرامی

درجلسه مهر1391 شورای کارکنان دانشگاه با ایشان ودیگر مسئولین دانشگاه،ایشان و مسئول وقت طرح وبرنامه دانشگاه اعلام داشتند که با اجرای "آئین نامه اعضای غیر هیأت علمی" در سال نود و یک، دانشگاه در پرداخت اضافه کار کار کارکنان در سال نود و یک مشکل پیدا می کند وبرای رفع این مشکل ،دانشگاه تصمیم دارد که مقدار ساعت اضافه کاری کارکنان را کاهش بدهد ولی برای سال نود و دو مشکلی وجود ندارد. چرا که این مقدار افزایش حقوق و مزایا در بودجه تفصیلی سال نو و دو لحاظ می شود و همکاران هیچگونه دغدغه ایی نداشته باشند  و دیگر اینکه این کاهش اضافه کار منوط به اجرای آئین نامه از نیمه دوم سال نود و یک بوده، نه اینکه با کلاه گذاشتن سر همکاران دانشگاه هنر و اجرای آئین نامه از اسفند نود و یک، حالا به دروغ توافق با نمایندگان کارکنان را برای ندادن اضافه کاری در سال نود و دو را مطرح و انتقادات همکاران را متوجه ما نمایندگان کند و این به نوعی بداخلاقی و دروغ گویی می باشد     

بهرحال، همکاران گرامی عنایت داشته باشید که نمایندگان شما هیچگونه توافقی با مسئولین دانشگاه در خصوص کاهش اضافه کاری نداشته و اعلام هرگونه توافق در خصوص کاهش ساعت اضافه کاری با شورای کارکنان دروغی بزرگ و کذب محض می باشد.

با تشکر                                                        

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱/۳۱

ریاست محترم مجلس شورای اسلامی و نمایندگان معزز

جناب آقای دکتر علی لاریجانی ریاست محترم مجلس شورای اسلامی و نمایندگان محترم

باسلام و خسته نباشید

همانطور که استحضار دارید براساس ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری، افزایش حقوق سالانه کارکنان دولت و بازنشستگان براساس میزان تورم سالانه اعلام شده در پایان هرسال توسط بانک مرکزی،در بودجه سنواتی دولت محترم که جهت تصویب به مجلس شورای اسلامی ارسال میگردد، بایستی تعیین گردد و پس از تصویب مجلس و تأئید شورای محترم نگهبان، جهت اجراء به دولت محترم ابلاغ گردد.

ناگفته نماند که در برنامه پنجساله چهارم،بر اساس ماده 150 دولت مؤظف بوده بر اساس شاخص های اعلامی توسط بانک مرکزی حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان دولت را در ابتدای هرسال به اندازه تورم سالانه افزایش دهد. ضمن اینکه در برنامه پنجساله پنجم تأکید شده است، میزان افزایش هزینه های جاری که شامل حقوق ودستمزد کارکنان و بازنشستگان نیز میشود، دو درصد کمتر از نرخ تورم باشد.

تا اینجا مشکلی از لحاظ قانونی وجود ندارد، بلکه تمام مشکلات در حوزه اجرای قانون است که گریبانگیر کارکنان و قشر حقوق بگیر ایران اسلامی شده است و حتما" جنابعالی و قاطبه نمایندگان محترم به این امر اشراف کامل داشته و دارید.

یکی از این مشکلات در نحوه تعیین نرخ تورم سالانه است که به نظر می رسد نرخ تورم سالانه بیش از آن چیزی است که توسط بانک مرکزی اعلام میشود وبا تمام این اوصاف بازهم میزان افزایش حقوق کارکنان در چند سال گذشته کمتر از میزان نرخ تورم بوده و این خلاف قوانین موجود در قانون مدیریت خدمات کشوری و برنامه های پنجساله چهارم و پنجم می باشد.

مشکل دیگری که وجود دارد نحوه تعیین میزان حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته می باشد که این نحوه تعیین از اختیارات مجلس شورای اسلامی می باشد و تفویض این امر بعنی نحوه محاسبه افزایش حقوق کارکنان و بازنشستگان به دولت(قوه مجریه) بر خلاف اصول 57 و58 قانون اساسی است.

مشکل بعدی این است که چرا مجلس محترم بعد از تفویض نحوه محاسبه افزایش حقوق کارکنان و بازنشستگان دولت به قوه مجریه، تا کنون بر این نحوه محاسبه نظارت نداشته واز اقدام غیر قانونی در نحوه محاسبه افزایش حقوق کارکنان و بازنشستگان جلوگیری بعمل نیاورده است؟

در خصوص این مشکلات جنابعالی و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی را به رأی شماره 667 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ارجاع میدهم وبه خوبی مستحضرید که این رأی ناشی از تخلفی بوده که در نحوه محاسبه افزایش حقوق کارکنان وبازنشستگان دولت وجود داشته است.

بنابر این قاطبه کارکنان و بازنشستگان دولت که با احتساب تعداد نفرات خانواده هایشان از مرز 10 میلیون نفر خواهند گذشت از جنابعالی و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی تقاضا دارند که در تصویب بودجه سال 92 در خصوص مواد مربوط به افزایش میزان حقوق کارکنان وبازنشستگان دولت با لحاظ مواد قوانین بالادستی یعنی قانون برنامه پنجساله پنجم و قانون مدیریت خدمات کشوری،براساس نرخ تورم اعلام شده توسط بانک مرکزی، نسبت به تعیین افزایش حقوق کارکنان و بازنشستگان دولت اقدام شود و دیگر اینکه انتظار می رود مجلس شورای اسلامی نحوه محاسبه افزایش حقوق را خود و براساس نرخ تورم اعلام شده  توسط بانک مرکزی، انجام دهد و از تفویض اینکار به قوه مجریه جلوگیری بعمل آید. چرا که در جند سال گذشته بر اساس تفویضی که مجلس انجام داده، هر ساله میزان افزایش حقوق خیلی کمتر از نرخ تورم اعلام شده می باشد.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۱۳

رأی هیأت عمومی دیوان در خصوص افزایش حقوق سالانه کارکنان و بازنشستگان کشوری ولشکر

قابل توجه همکاران گرامی

رأی شماره 667 دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال مصوبات دولت و مجلس در نحوه اجرای افزایش حقوق سالانه شاغلین، بازنشتگان ومستمری بگیران در تاریخ پنجشنبه 28 دی 1391 اعلاام گردید

رأی شماره 667 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بند3 مصوبه شماره 229938/ت42196ک مورخ 20/11/1388 وزیران عضو کمسیون امور اجتماعی دولت الکترونیک

رأی هیأت عمومی دیوان:

به موجب ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه مصوب 11/06/1383، دولت مؤظف است حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان دولت را متناسب با نرخ تورم در طول برنامه چهارم و در ابتدای هرسال برای تمامی رشته های شغلی افزایش دهد و به موجب ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386، ضرایب حقوق مذکور در فصول دهم وسیزدهم به تفکیک هر فصل متناسب با احکام این قانون در اولین سال اجرا، پانصد ریال تعیین شده است و در سالهای بعد حداقل به اندازه نرخ تورم که هر سال از سوی بانک مرکزی اعلام میشود افزایش  می یابد وبر اساس.... بنابراین بند 3 مصوبه 229938 /ت42196ک  مورخ 1388/11/20وزیران عضو کمسیون اجتماعی ودولت الکترونیک و... خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات کمسیون مزبور تشخیص داده و به استناد بند 1 ماده19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری مصوبات کمسیون اجتماعی و دولت الکترونیک در خصوص افزایش سالانه حقوق کارکنان و بازنشستگان دولت ابطال میگردد.

جهت دریافت اطلاعات بیشتر می توانید به لینک زیر مراجعه فرمائید:

http://www.rooznamehrasmi.ir/Law.aspx?Code+512

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۱٢

افزایش حقوق کارکنان دولت

با سلام

قابل توجه مجلس نشینان و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی:

براساس ماده 125 قانون خدمات کشوری، افزایش حقوق کارکنان دولت الزاما" براساس نرخ تورم اعلام شده توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران می باشد.  میزان افزایش حقوق کارکنان دولت به صورت شفاف و روشن در قانون اعلام شده و شما نمایندگان که نمایندگی از عامه کارکنان خدوم و زحمتکش کشور اسلامی را بر عهده دارید، بر شما لازم است که بخصوص در این وانفسای گرانی و افزایش تورم لجام گسیخته، حداقل بر ساس مر قانون رفتار کرده و در بودجه سال 92 که افزایش حقوق از سوی دولتمردان 20 در اعلام شده را به نرخ تورم اعلام شده از سوی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، افزایش و از رفتار بی قانونی در حق کارکنان دولت جلوگیری بعمل آورید.

نمایندگان محترم مستحضر هستند که در چندین سال گذشته، قانونی را که خود تصویب کرده اید وشورای محترم نگهبان بر روی آن مهر تأئید زده را نه دولت محترم، محترم می شمرده و نه شما نمایندگان معزز بر اجرای آن تأکید داشته اید و امیدواریم حداقل برای سال 92 از این بیعدالتی که گریبانگیر کارکنان دولت شده، گامی بسوی اجرای عدالت در حق کارکنان و دیگر احاد مردم که در قانون اساسی تصریح شده، برداشته شود.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱٢/۱٠

تبریک ولادت حضرت محمد(ص) و امام جعفرصادق(ع)

تبریک ولادت با سعادت مهربانترین انسانها وخاتم پیامبران وپیشوای آزادگان جهان حضرت محمد مصطفی(ص) وتبریک ولادت رئیس مکتب جعفری و ششمین پیشوای شیعیان امام جعفرصادق(ع) حضور تمامی همکاران دانشگاه هنر

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/۸

حکایت و پیامدهای مدیریت برمبنای ترس

روزی فیل حاکم از قصردورشده وبا رسیدن به روستائی درمجاورت شهر، از روی مزارع و کشتزارهای روستائیان عبور کرده خسارات سنگینی را به کشاورزان وارد نموده و در آن حوالی به پرسه زنی پرداخت. اهالی روستا از ترس حاکم که فردی مستبد بود، کاری به کار حیوان نداشته و ناچاربه چاره اندیشی پرداختند. آنان متفق القول تصمیم گرفتند که همگی مردان و ریش سفیدان روستا به همراه کدخدای ده که مختصر آشنائی نیز با یکی از درباریان داشت به قصر حاکم رفته و شکایت نزد او برند. هم چنان که به قصر نزدیک و نزدیک تر می شدند هول و هراس بیشتری از هیبت حاکم ظالم بر جان اهالی روستا می افتاد و یکی یکی جیم می شدند، تا این که عده بسیار اندکی از آنان وارد قصر شده و از حاکم تقاضای ملاقات نمودند. درهمین اثنا که  آنان منتظر حاکم بودند، ازاطاق های مجاور نیز صدای ضعیف ناله و ضجه به گوش می رسید و ترس و هراس بیشتری اهالی روستا را فرا می گرفت. بالاخره نوبت به ایشان رسید و کدخدا اول از همه وارد تالار شد و تا پیشگاه حاکم جلو رفت، اما هم چنان ساکت منتظر ماند تا اجازه صحبت به وی داده شود. پیشکار مخصوص حاکم در گوش وی چند کلمه ای را پچ پچ نمود و سپس حاکم با درهم کشیدن صورت به کدخدا اشاره نمود که شرح حال بازگوید.
کدخدا با صدای آرام شروع به صحبت کرد:

قربان، هیچ می دانید که فیل شما از قصر گریخته و اکنون در حوالی روستای ما به گشت زنی مشغول است ؟

خواستم بگویم که فیل شما به شدت ...
در واقع می خواست بگوید که فیل شما به شدت به روستائیان آسیب زده، اما دید که حاکم با خشم و غضب از تخت خود برخاسته و فریاد زد:

فیل من به شدت چه ؟
کدخدا این بار خود را کاملا باخت، نگاهی به پشت سر و اطراف انداخت، اما کسی از اهالی روستا را آن دور و برها نبود. هول و هراس کاملا بر وی مستولی شده و لذا به سرعت فکری کرد و با صدای لرزان گفت :

قربان خواستم بگویم فیل شما به شدت احساس تنهائی می کند، لذا خواهش می کنم در صورت امکان یک فیل دیگر هم برای رفع تنهایی ایشان به ده ما بفرستید.

و اما

 پیامدهای مدیریت بر مبنای ترس که به سبک مدیریت آهنین یا چکمه معروف است

 انجام امور را نه تنها تسهیل نمی کند، بلکه آن ها را سخت ترو سخت تر نیز خواهد کرد. این پیامدها عبارتند از :

1- ترس، بار کاری مدیر را بیشتر می کند.
کارکنان فقط و فقط آن چه را که مدیر گفته، اجرا نموده و از اعمال هرگونه ذوق و قریحه و نقطه نظرات کارشناسی خود در امورات پرهیز کرده و جهت اجتناب از بروز هرگونه اشتباه، بارها و بارها از مدیر کسب تکلیف خواهند نمود.

2 - ترس، سرعت انجام کار را پائین می آورد.
پر واضح است که کارکنان ناشاد نمی توانند خوب کار کنند و استرس و اضطراب سیستم ایمنی آنان را مختل خواهد نمود و هم چنین قدرت و سرعت تصمیم گیری آن ها را کاهش خواهد داد.

3 - ترس، باعث بروز تمرد می شود.
ترس موجب کاهش وفاداری و احترام کارکنان به سازمان می شود. ممکن است آن ها نتوانند به صورت علنی با مدیر به مخالفت برخیزند اما همین امر موجبات بروز تعارض فی مابین ایشان و خرابکاری ها در فرایند پروژه ها خواهد شد.

4 - ترس، باعث رانده شدن خوبترین کارکنان می شود.
کارمندان خبره، زیرک و شایسته بلافاصله شغل های مناسبی را در دیگر شرکت ها پیدا کرده و تمام تجاربی که در شرکت شما اندوخته اند را در اختیار شرکت های طرف مقابل ( رقیب ) می گذارند. از طرفی شما مجبور هستید که ماه ها درگیر شکایات، پرداخت چک ها و صورت حساب ها و اخذ رضایت از ایشان باشید.

5 - ترس، موجب خلق فضای بله قربان می شود.
تحت مدیریت بر مبنای ترس، کارکنان همواره با مدیر موافق بوده و نگرش، طرز فکر و عمل آنان کاملا مطابق با مدیر خواهد بود. نویسنده مقاله با اشاره به تجارب یکصد شرکتی که از سال 1950 از گردونه رقابت خارج شده اند، می نویسد که در همه آن شرکت ها، مدیران به نوعی افکار نواندیشانه و انقلابی را پس زده اند.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٠/٢٠

سلام به نظر دهنده گان

سلام به همه

شما دوست عزیزی که سرشار از تلألو کلمات زیبا که برازنده وجود مبارکت هست، مــــــــــــی باشی!!!

شما دوست گلی که حتما" از جائی ضربه خورده ایی و وجودت سرشار از سوختن و ساختن مــــــــــی باشد!!!

ایمیلی که در وبلاگ معرفی شده برای همین موقع مــــی باشد.

اگه وجودت سرشار از .... می باشد برای بنده ایمیل بزن تا در محیطی که برازنده وجود مبارکت می باشد، جواب نظراتت را طوری ادا نمایم که خواجه حافظ شیرازی هم به وجد درآید.

دوستدار همه ی شماهایی که جرأت اظهار نظرات گهربار خود را دارید.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱٠/٢۳

حقی داریم یا نه؟

سیاسی کاری نشه و سیاه بازی هم نشه

اینی که می خوام بگم صنفیه. سیاسی نیستم و سیاه کاری هم  بلد نیستم.

وقتی آئین نامه ایی برای جبران اندکی از حقوق و رفع مشکلات اداری و مالی کارکنان دانشگاهها با کلی سلام وصلوات نوشته میشه وبا کلی دیگه سلام وصلوات به دانشگاهها ابلاغ میشه ولی اونوقت اجرای آئین نامه ایی که امضای وزیر رو داره و توسط دانشگاهها دلبخواهی اجرا میشه، به نظر شما اون دانشگاههایی که دوست دارند دیرتر از همه برای اجرای آئین نامه اقدام کنند، برای کارمندای اون دانشگاهها حقی ضایع نمیشه و کارکنان اون دانشگاهها حق دارند که دنبال حق ضایع شده شان بروند

یا علی مدد

 

حق

حق گرفتنیست یا...؟

حق چیه که همه دوست دارند بگیرند و یه عده دوست دارند ندهند؟

به نظر شما حقی برای ما کارکنان می توان تصور کرد؟

اصولا" ما حقی داریم که پیگیر گرفتن آن باشیم؟

حق ما چیه که دنبال گرفتن آنیم؟

چه کسایی حقی برای ما متصور نیستند؟

چه کسایی چشم دیدن ما کارکنان را ندارند ونمی خواهند حق ما را بدهند؟

اینهایی که چشم دیدن ما را ندارند، چشم دیدن حق ما را هم ندارند؟

اینهایی که چشم دیدن ما را ندارند و چشم دیدن حق ما را ندارند، می توانند حق ما را ندهند؟

اگه ما کارکنان حقی داریم و بعضی ها چشم دیدن ما را و چشم دیدن حق ما را ندارند و نمی خواهند حق ما را بدهند، پس چه تکلیفی ما داریم؟

چگونه بایستی دنبال حق خودمان باشیم؟

چطوری می تونیم حق خودمان را بگیریم؟

به فرموده مولا امیرالمومنین علی (ع) :

حق گرفتنی است. 

اگر

همه با هم

 باشیم می توانیم آنجه از

 حق که برای ما است

 را به اتفاق برای

 خود کنیم

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/٢٧

فریب کارکنان یا بررسی کارشناسانه!!!؟؟؟

باسلام خدمت همکاران گرامی

باتوجه به اینکه ده ماه از عدم اجرای آئین نامه اعضای غیرهیأت علمی توسط وزیر محترم علوم تحقیقات وفناوری به دانشگاهها ابلاغ داشته میگذرد مطالبی را به نمایندگی از کارکنان رسمی مجموعه پردیس کرج معروض میدارم:

در تاریخ 25/07/91 بنا به دستور ریاست دانشگاه هنر جلسه ایی بین اعضای شورای کارکنان و معاونت محترم پشتیبانی و مدیریت طرح وبرنامه دانشگاه به همراه مدیریت محترم اداری برگزار گردید و هدف از برگزاری این جلسه، گفتگو بین دانشگاه و نمایندگان کارکنان در مورد چرایی عدم اجرای آئین نامه از تاریخ اجرا بوده است و مسئولین محترم شرکت کننده در جلسه از دلیل اینکه دانشگاه توانایی اجرای آئین نامه از 12/90 را ندارد صحبت کردند و اینکه دانشگاه بودجه کافی برای اجرای آئین نامه ندارد و اینکه سر جمع هزینه اجرای آئین نامه از ابتدای سال برای دانشگاه زیاد است و به دلیل نداشتن درآمدهای اختصاصی کافی دانشگاه با توجه به جمیع جهات می تواند از نیمه دوم سالجاری آئین نامه را اجرا کند.

تمام گفتگوهای بعمل آمده بین نمایندگان کارکنان و مسئولین دانشگاه که به نمایند گی از رئیس دانشگاه در جلسه حضور داشتند، صورتجلسه شد و نتیجه اینکه دانشگاه با ارسال نامه ایی به دبیرخانه هیأت امنای دانشگاههای کشور اجرای آئین نامه را از نیمه دوم سالجاری برعهده گرفت و قرار شد بعد از تائیدنامه توسط دبیرهیأت امنای دانشگاههای کشور ودستور به اجرای آئین نامه،دانشگاه هنر از نیمه دوم سالجاری آئین نامه را اجرا کند واین قولی بوده که معاون محترم پشتیبانی و مدیرطرح وبرنامه دانشگاه از طرف رئیس دانشگاه به نمایند گان کارکنان دادند.در واقع مسئولین شرکت کننده در جلسه به نمایندگی از رئیس دانشگاه هنر اقرار کردند که از نیمه دوم سالجاری، دانشگاه براساس برآوردهایی که انجام داده است توانایی پرداخت مابه التفاوت حقوق و مزایای کارکنان براساس نظام هماهنگ پرداخت و آئین نامه را دارد.

حال می بینیم که بعد از گذشت بیش از دوماه از جلسه مذکور و در طی این مدت که نشست های بحران و تدبیر  توسط مسئولین دانشگاه هنر انجام شده اما هنوز اجرای آئین نامه از سوی دانشگاه هنر در هاله ایی از ابهام قرار دارد ومسئولین دانشگاه از اجرای آئین نامه استنکاف می ورزند وانگار که اجرای آئین نامه زور زیادی را به مسئولین دانشگاه وارد می کند و به نظر می رسد که دشمنی زیادی با کارکنان موجود می باشد!!!؟؟؟ چرا که اگر چنین آئین نامه ایی در جهت افزایش حقوق و دستمزد اعضای هیأت علمی خیلی گرامی به دانشگاهها ارسال می شد، دانشگاه هنر اولین دانشگاهی بود که آنرا اجرا می کرد. حتی اگر شده بود به قیمت کم کردن حقوق و مزایای کارکنان!!!؟؟؟ چرا که اعضای خیلی محترم هیأت علمی افزایش حقوق برایشان از نان شب هم واجبتر بود.( البته چنین مسئله ایی مسبوق به سابقه است. افزایش حقوق اعضای هیأت علمی در گذشته ایی نه جندان دور در زمان معاونت پشتیبانی آقای دکتر - اسم آقای دکتر یادم رفته - که یادتان هست.هنوز آئین نامه افزایش حقوق اعضای هیأت علمی به صورت رسمی به دانشگاه  ابلاغ نشده بود که معاون محترم پشتیبانی وقت به کارگزینی امر فرمودند که احکام صادر شود تا وقتی که آئین نامه به صورت رسمی ابلاغ گردید، دیگر معطل نشوند وهرچه زودتر افزایش حقوق به دست مبارک برسد. می دانید چه وقت بود؟ همان موقعی که رفتند جای خیلی محترمی و گریه کردند که حقوق ما کمه!!! یادتون که هست؟ تابستونیه. قبل از تعطیلات)

وقتی رئیس دانشگاه به وزات خانه نامه داده که از 01/08/1391 دانشگاه هنر می تواند آئین نامه های چهارگانه وعلی الخصوص آئین نامه مربوط به کارکنان را اجرا کند، یعنی دانشگاه هنر برآورد هزینه اجرای آئین نامه را بعمل آورده و می تواند مابه التفاوت افزایش حقوق کارکنان و مزایای منظور شده در آئین نامه را پرداخت نماید واین یعنی اینکه دانشگاه هنر آنقدر درآمد اختصاصی دارد که می تواند آئین نامه را اجرا کند.

حال دبه درآوردن دانشگاه و جلسات بحران و تدبیر، چه معنایی می تواند داشته باشد!!!؟؟؟

دلیل کم کردن اضافه کار کارکنان به نصف تا یک سوم، مگر بخاطر این نبود که در صورت اجرای آئین نامه، مبلغ اضافه کار کارکنان خیلی افزایش پیدا نکند تا دانشگاه توانایی پرداخت را داشته باشد؟؟؟

در این وانفسای گرانی و تورم بالای سی درصد، کم کردن اضافه کارکارکنان و عدم اجرای آئین نامه دست مریزاد برای مسئولین دانشگاه دارد ونشان می دهد که مدیران دانشگاه در هر شرائطی، کارکنان را مخل اسایش و راحتی می دانند و برای کم کردن بحران دانشگاه، فقط وفقط بایستی کارکنان له شوند که مبادا گزندی به سایر اقشار دانشگاه برسد.

درجلسه یاد شده مدیریت محترم طرح وبرنامه به صورت شفاف مقدار درآمد اختصاصی دانشگا هنر را اعلام داشتند و فرمودند که با این درآمد، دانشگاه هنر، خیلی کارهای دیگری در دست دارد که بایستی آنرا انجام دهد و نمی تواند برای اجرای آئین نامه از ابتدای سالجاری هزینه کند ولی از نیمه دوم سال هیچگونه مشکلی ندارد ودانشگاه هنر به راحتی قادر است آئین نامه را اجرا کند.آیا این صحبت ایشان از روی بررسی کارشناسانه بوده یا برای فریب کارکنان؟اگر براساس واقعیت موجود در دانشگاه هنر بوده، چرا مسئولین دانشگاه حالا می خواهند این واقعیت را قلب کرده و از پرداخت حق وحقوق کارکنان شانه خالی کنند؟ اگر از روی بررسی های کارشناسانه بوده، چرا دانشگاه هنر و مسئولین آن برای این افزایش شندرغاز حقوق کارکنان،هر روز حرفی متناقض با حرفهای قبلی می زنند و کارکنان را در فضای استرس  وعدم کارآیی قرار می دهند؟ اگر برای فریب کارکنان بوده که بایستی به حال دانشگاه هنر تاسف خورد وکارکنان درپی احقاق حق خود بروند. - تمام صحبتهای مدیر محترم طرح و برنامه در جلسه یاد شده موجود می باشد-.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/٢٥

آلودگی هوا و رفت وآمد اساتید ودانشجویان از تهران به کرج

مسئله بحرانی این روزهای کشور،آلودگی شدید هوای تهران و شهرهای بزرگ می باشد.این آلودگی به حدی شدید بوده که استانداری تهران برای کم کردن شدت آلودگی و دورکردن مردم از تبعات ناشی از آلودگی هوا،مجبور به تعطیلی مراکز آموزشی و ادارات دولتی گردیده است و بنا بر اعلام استانداری روزهای سه سنبه و چهارشنبه 14/9/91 و 15/9/91 تمام مراکز آموزشی وادارات دولتی تعطیل می باشد.

لازم به ذکر است که آلودگی هوا در شهرستان کرج بنابر اعلام مسئولین شهرستان، امروز سه شنبه 14/9/91 به حد بحرانی یا اضطرار خواهد رسید.

مدیریت محترم دانشگاه هنر با اعلام عدم تعطیلی برای مجموعه پردیس کرج،باعث شگفتی شد.بنابراعلام مدیریت دانشگاه هنر تمام اساتید و کارکنان و دانشجویان مجموعه پردیس کرج بایستی در روزهای سه شنبه و چهارشبنه در محل کار خود حاضر شده و کلاسها هم بایستی تشکیل گردد.

باتوجه به اینکه تمام اساتید مجموعه پردیس کرج از تهران می آیند و بیش از هفتاد درصد دانشجویان این مجموعه هم از تهران به کرج می آیند، دلیل عدم تعطیلی مجموعه پردیس کرج از سوی مدیریت دانشگاه باعث تأسف است.باتوجه به اینکه بنابراعلام کارشناسان یکی از دلایل آلودگی شهر تهران و دیگر کلانشهرها،تردد بیش از اندازه وسائط نقلیه در سطح شهرها می باشد،تصمیم استانداری تهران برای تعطیلی این بوده که تردد در سطح شهر کمتر شود و حتی رئیس پلیس محترم راهنمائی و رانندگی تهران اعلام داشتند که عدم تردد یک ماشین هم می تواند در کاهش آلودگی تأثیرگذار باشد.

آمد ورفت اساتید و دانشجویان از تهران به کرج،ازنظرمدیریت محترم دانشگاه هنر و شورائی که رأی به تعطیل نبودن مجموعه پردیس کرج داده اند،مبتنی براین است که این آمدورفتها هیچگونه تأثیری در افزایش آلودگی هوای تهران و کرج در این روزهای بحرانی ندارد و اساتید و کارکنان و دانشجویان با خیال راحت در محل کار خود در مجموعه پردیس کرج حاضر شده وبا طیب خاطر به کار وتدریس ویادگیری مشغول باشند.!!!

امروز سه شنبه 14/9/91 با توجه به اخبار رسیده از دانشکده موسیقی،هیچ کلاسی تشکیل نشده و در دانشکده معماری وشهرسازی فقط سه کلاس تشکیل شده و در گروه مجسمه سازی هم فقط یک کلاس تشکیل شده است و تعداد کمی از اساتید هم که از تهران آمده بودند، ساعتی بعد مجموعه پردیس کرج را ترک کرده و دانشجویان هم بلاتکلیف مانده اند.

آیا این آمدن و رفتن اساتید و دانشجویان از تهران به کرج و بلعکس،باعث افزایش اندکی از آلودگی هوای تهران نمی شود؟ مگر قرار نیست همه ی ما در کاهش آلودگی وهوا تمام سعی و تلاش خود را به انجام برسانیم؟

آیا این آمدن ورفتن اساتید و دانشجویان و عدم تشکیل کلاسها باعث ایجاد هزینه برای دانشگاه و دانشجویان نمی گردد؟

باید توجه داشته باشیم که روزهای سه شنبه در مجموعه پردیس کرج از شلوغترین روزهای هفته می باشد و بیشترین کلاسها در این روز تشکیل می گردد.

آیا این عدم تعطیلی مجموعه پردیس کرج و تشکیل نشدن کلاسها،در روزی که تعطیل کردن آن بیشتر به نفع دانشگاه بوده، باعث افزایش هزینه های مصرفی از قبیل آب،برق،گاز،تلفن و سرویس اساتید و...برای دانشگاه نمی شود؟

در این دو روز اگر برای دانشجویان و یا کارکنان و یا اساتید مجموعه پردیس کرج،کار اداری که مربوط به سازمان مرکزی دانشگاه هنر در تهران باشد پیش بیاید، به کجا بایستی مراجعه کنند؟

به نظر می آید که مدیریت دانشگاه و شورائی که تصمیم بر عدم تعطیلی مجموعه پردیس کرج گرفته اند، تصمیم بهتری می توانستند بگیرند که باعث ایجاد هزینه اضافی برای دانشگاه و دانشجویان و سرگردانی اساتید و دانشجویان نگردد. حداقل می توانستند در راستای هماهنگی با مدیریت بحران آلودگی هوا،تمام کلاسهای آموزشی مجموعه پردیس کرج را به مانند دیگر پردیس های دانشگاه هنر در تهران تعطیل واز کارکنان مجموعه پردیس کرج می خواستند که در محل کارشان حاضر باشند.%

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۱٤

بیت المال شده برا بعضی ها بیت الحال

حتما" تاکنون شنیده و احیانا" دیده اید که فلانی بیت المال را برای خودش بیت الحال می داند و پای حرفهاش که بنشینید، خودش را علامه دهر می داند و مسلمانی بهتر از خود پیدا نمیکند.

یه آقای دکتری را می شناسم - یه مرتبه فکر نکنید که این اقای دکتر توی دانشگاه هنر هست ها!!!نه، ما توی دانشگاه هنر خدا را صد هزار مرتبه شکر از این دکترها که بیت المال را برای خودشان بیت الحال بدانند، نداریم؟!!! - که این آقای دکتر واسه خودش دکترییه. نه اینکه فکر کنین که از این دکتر آمپول زنهاست ها. نه دکتره.

این آقای دکتر جن وقتیه که شده رئیس اداره بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق. این اداره بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق خودش وابسته به یه اداره بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق دیگه ست.این آقای دکتر انواع واقسام امکانات و امتیازات رو از اداره گرفته وبه شغل شیرین مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدیریت اداره بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق مشغوله.خونه و ماشین و حق مدیریت که رو شاخشه اصلا" حرفی تو این نی.

امــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

این اماهه باعث میشه آدم فکر کنه بیت المال برای این آقا دکتره بیت الحاله.

چطور؟

تو عزیزمی که برات بگم با توجه به مسئولیت اداره بوق که به عهده این آقا دکتره گذاشته شده، حق اینه که ایشون تمام وقت در مدیریت اداره بوق ساعی و توانا وکوشا باشه. نه اینکه بخواد مثلا" هقته هفت روزه، ایشون مثلا" حالا بگیریم دو روزشو با ماشین اداره بره دنبال کارهای شخصی. مثلا" با ماشین اداره بره فلان اداره برای پیگیری کارهای شخصیش و یا با ماشین اداره و با راننده اداره بره برای فلان سمینهاری که هیچ ربطی به اداره و مدیریتش نداره.

تو عزیز دلمی که برات بگم این آقای مدیر، مدتی تو داره بـــــــــــوق و داخل اتاقش - که مبلمان فکسنی داره- از صبح تا غروب در حال نوشتن بود و همه فکر می کردند که حتما" برا اداره داره می نویسه و کسی را به اتاقش راه نمی داد و مواقعی راه می داد که از نوشتن خسته شده بود.

امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا بعد از مدتی کاشف به عمل آمد که حیونکی داره برای جای دیگری می نویسه و قرارداد بسته که مثلا" یک ماهه نوشته هاشو به اون جای دیگر برسونه و پولشو بگیره و حالشو ببره!!!

یا للعجب از این هوش وذکاوتی که بعضی از مدیران برای منافع شخصی خود خرج می کنند و بقیه رو کانا وکودن فرض می کنند و فکر می کنند بقیه نمی فهمند!!!

حالا کاری به دیگر کارهاش نداریم. فقط همین یکی دو قلم. یعنی  یکم=مدیری با ماشین اداره و با راننده اداره بره دنبال یلللی وتلللیش وکلی هم کیف نوش جون کنه و کلی کارهای شخصیش پیش بره و کلی پول وسکه گیرش بیاد و دوم=بودن تو اداره، اما نوشتن برای اداره دیگر

آیا این استفاده از وسیله بیت المال و وقت گذاشتن تو ساعات کاری برای کارهای غیر اداری و شخصی، نمیشه بیت المال یعنی بیت الحال؟

شوما چی میگین؟

رئیس اون اداره چی میگه؟

البته رئیس اون اداره وقتی میتونه چیزی بگه که خودش اهل بخیه و تعریف بیت المال به بیت الحال نباشه!!!

القصه. این آقا دکتره وقتی رئیس اداره بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق شد، کلی از خودش قمپز در کرد که می خوام ال کنم و بل کنم فلان کار رو انجام بدم و از این حرفا!!!حالا که مدتها از مدیریتش میگذره، خلق الله تو اداره می بینند که نه تنها اداره وضعش بهتر نشده، هیج. بلکه از هرطرف، هرکی میخواد این اداره رو مثل گوشت قربانی واسه خودش استفاده کنه و حالشو ببره و آقای دکتر هم به فکر استفاده خودش و ...

این وسط تنها چیزی که گیر کارکنان این اداره اومده، لاف دین داری و متدین بودن این آقا دکتره و تشنه به خونش بودن است

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٦:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۱٢

 

جنایات آل امیه و دیگر سردمداران کفر و نفاق در عاشورای سال شصت قمری، نشانگر خدعه و نیرنگ جریان منافق از سقیفه تا کربلاست و این جریان همیشه در طول تاریخ باعث شده که شیعیان و یاران اهل بیت سلام الله علیهما هر روزشان عاشورا و تمام سرزمینشان کربلا باشد.

فرا رسیدن ایام تاسوعا و عاشورای حسینی بر تمام شیعیان و ملت مسلمان ایران و بر تمام همکاران دانشگاه هنر تسلیت و تعزیت باد.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/۳٠

 

هفته بسیج برتمام دلاور مردان بسیجی هشت سال دفاع مقدس و بسیجیان حافظ ایران اسلامی مبارک باد

هفته بسیج بر بسیجیان و کارکنان دانشگاه هنر مبارک باد

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/۳٠

روز کتابدار

هفته کتاب و کتابخوانی و 

روز کتابدار

 بر تمامی همکاران کتابدار در

 دانشگاه هنر 

مبارک باد

ماشاءالله کتابداران دانشگاه هنرچقدر خوش بحالشان می باشد. از بس که تقدیر و تشکر به مناسبت روزشان، توسط مسئولین مربوطه انجام گرفته وبهشان تقدیرنامه و ...      داده اند.!!!

تا بترکه چشم حسود؟؟؟!!!

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢٤

رأی دیوان عدالت اداری در خصوص تعیین اضافه کار

در یکی دو روز گذشته اخباری در سطح دانشگاه منتشر شد که دانشگاه نمی خواهد مابه التفاوت محاسبه تفاوت تطبیق در تعیین مبلغ اضافه کاری را پرداخت نماید و دلیل اینکار را ابطال رأی دیوان و یا نداشتن مجوز و دستورالعمل پرداخت و عدم پرداخت دیون اعلام کرده اند.

به اطلاع تمامی همکاران می رساند که همه ی این ادعاها بی اساس و باطل می باشد و دانشگاه مؤظف به پرداخت مابه التفاوت مبلغ اضافه کار به کارکنان می باشد و تاکنون رأی تازه ایی که باطل کنند رأی مورخ 06/06/1391 دیوان به شرح ذیل حضور همکاران گرامی اعلام می شود نیامده و قرار نیست هم بیاید و هر دستگاهی که رأی را اجرا نکند، جریمه و مدیر دستگاه توبیخ خواهد شد.

تأثیر تفاوت تطبیق در تعیین مبلغ اضافه کار

موضوع رأی:

در تعیین اضافه کار باید تفاوت تطیبق که تابعی از حقوق ثابت می باشد مورد لحاظ قرار گیرد

تاریخ: 06 شهریور 1391

کلاسه پرونده: 114/89

شماره دادنامه:300

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

رآی هیأت عمومی دیوان:

مطابق بند( 9 )از ماده (68) قانون مدیریت خدمات کشوری، اضافه کار تابعی از حقوق ثابت و فوق العاده های مربوط است و مطابق جزء(ب1) از بند (11) قانون بودجه کل کشور و نیز جزئ (ب) از بند (7) قانون بودجه سال 1389 کل کشور، تفاوت تطبیق موضوع تبصره ماده (78) قانون مدیریت خدمات کشوری در حکم حقوق ثابت به حساب آمده است.بنابراین در تعیین اضافه کار باید تفاوت تطبیق که تابعی از حقوق ثابت است مورد لحاظ قرار گیرد.نظر به این که در ماده یک دستوالعمل اجرایی بند (9) ماده (68) قانون مدیریت خدمات کشوری بدون لحاظ تفاوت تطبیق نحوه محاسبه اضافه کار تعیین شده است، این اقدام مغایر قانون تشخیص و با استناد به بند (1) ماده (19) و مواد (20) و (42) قانون دیوان عدالت اداری حکم به ابطال آن از تاریخ تصویب صادر و اعلام مشود.

بنابراین همکاران گرامی توجه داشته باشید که اجرای رأی دیوان عدالت اداری لازم الاجرا وعدم اجرای آن برای دستگاههای نتخلف تبعات دارد.

 

 ماده19ـحدود صلاحیت و اختیارات هیأت عمومی دیوان به شرح زیر است:

        1ـ رسیدگی به شکایات و تظلمات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از: آئین‌نامه‌ها و سایر نظامات و مقررات دولتی و شهرداریها از حیث مخالفت مدلول آنها با قانون و احقاق حقوق اشخاص در مواردی که تصمیمات یا اقدامات یا مقررات مذکور به ‌علت برخلاف قانون بودن آن و یا عدم صلاحیت مرجع مربوط یا تجاوز یا سوء استفاده از اختیارات یا تخلف در اجراء قوانین و مقررات یا خودداری از انجام وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص می‌شود.

ماده20ـ اثر ابطال مصوبات از زمان صدور رأی هیأت عمومی است مگر در مورد مصوبات خلاف شرع یا در مواردی که به منظور جلوگیری از تضییع حقوق اشخاص، هیأت مذکور اثر آن را از زمان تصویب مصوبه اعلام نماید.

 ماده37ـ در صورتی که محکوم‌علیه از اجراء رأی استنکاف نماید با رأی شعبه صادرکننده حکم، به انفصال موقت از خدمات دولتی تا پنج سال و جبران خسارت وارده محکوم می‌شود. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در شعبه تشخیص دیوان می‌باشد

   ماده42ـ هیأت عمومی، در اجراء بند (1) ماده (19) این قانون می‌تواند تمام یا قسمتی از مصوبه را ابطال نماید.

 ماده45ـ هرگاه پس از انتشار رأی هیأت عمومی دیوان در روزنامه رسمی کشور، مسؤولان ذی‌ربط از اجراء آن استنکاف نمایند به تقاضای ذی‌نفع یا رئیس دیوان و با حکم یکی از شعب دیوان، مستنکف به انفصال موقت  از خدمات دولتی از سه ماه تا یک سال و یا پرداخت جزاء نقدی از یک میلیون (1.000.000) ریال تا پنجاه میلیون (50.000.000) ریال و جبران خسارت وارده محکوم می‌شود

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢۳

سؤال

سؤال

اگر در اسفند سال نود از طرف وزارت فخیمه علوم، تحقیقات و فناوری با امضای وزیر محترم،آئین نامه ایی به تمام مراکز دانشگاهی و پژوهشی ابلاغ می گردید که این مراکز می توانند از محل درآمدهای خود ماهانه مبلغی در حدود سیصد هزار تومان به حقوق و مزایای اساتید اعضای هیئت علمی اضافه کنند، آیا دانشگاهها و مراکز پژوهشی ساعتی در اجـــرای آئین نامه درنگ می کردند؟آیا درنگ در اجــرای آئین نامه را جایــز       می دانستند؟

در مسیر اجرای آئین نامه که فرض کرده ایم، اگر دانشگاهی مثل دانشگاه تهران با توجه به درآمدهای اختصاصی ایی که دارد از ابتدا آنرا اجرا و دانشگاهی مثل دانشگاه هنر که فریاد نداشتن درآمدهای اختصاصی گوش ما کارکنان را کر کرده و نمی توانست از همان تاریخ آئین نامه را اجرا کند، آیا مسئولین دانشگاه درب وزارت خانه را از جا در نمی آوردند و کل وزارت خانه را بر سر ساکنین آن خراب نمی کردند؟

آیا مسئولین دانشگاه برای اجرای آئین نامه فرض شده،تمام زحمت و تلاش خود را انجام نمی دادند؟آیا مسئولین دانشگاه هنر برای اجرای آئین نامه از مزایای کارکنان کم وبر حقوق اساتید اعضای هیأت علمی افزایش نمی دادند؟ایا داد وفغان مسئولین دانشگاه بر سر وزیر بلند نمی شد که این چه تبعیضی بین اعضای هیأت علمی دانشگاهها است که دانشگاهی بتواند آئین نامه را اجرا و دانشگاهی نتواند آن را اجراکند؟

ایا مسئولین دانشگاه برای اجرای آئین نامه فرض شده می آمدند بخشی از مزایای اعضای هیأت علمی را کم و بر حقوقشان اضافه می کردند؟

به نظر می آید که اگر آئین نامه افزایش حقوق و مزایان اعضای هیأت علمی برای دانشگاهها و مراکز پژوهشی ابلاغ میشد،دانشگاه هنر بدون فوت وقت و بدون حرف وحدیثی، آئین نامه را اجرا می کرد. چرا اینگونه اجراها در دانشگاه سابقه دارد.( اجرای آئین نامه های نظام هماهنگ پرداخت حقوق و مزایای کارکنان دولت در سال 1388 که یادمان نرفته است).

پناه می بریم به خدا از ظلم ظالمان و وعده الهی است که خداوند ظلم ظالم را به خودشان باز می گرداند و در این هیچ شکی نیست.

پناه می بریم به خدا از حسادت وتکبر حاسدان و متکبران که همانا امام علی (ع) می فرماید: "حسود زود خشمگین مى شود و دیر کینه از دلش مى رود و حسادت نتیجه اى جز زیان و ناراحتى که دلت را سست و تنت را بیمار مى گرداند به بار نمى آورد".

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢٢
تگ ها : دانشگاه هنر

کاهش اضافه کاری کارکنان دانشگاه هنر

خدا را شکر!!!

صدهزار بار شکر خدا!!!

شکر خدا را که مشکلات دانشگاه هنر برطرف شد و از این به بعد دانشگاه هنر با فراغ بال و خیالی آسوده می تواند برای پیشبرد اهدافش برنامه ریزی کند و...!!!

با کاهش اضافه کاری کارکنان دانشگاه هنر به یک سوم ماههای قبل،به امید خدا از این به بعد دانشگاه هنر رنگ آرامش و سعادت و خوشبختی را به خود خواهد دید!!! و تیر جفای نامحرمان و نامردان به سنگ خواهد خورد که با توطئه چینی و درآوردن آئین نامه کذایی استخدام هیأت علمی از آستین نامبارکشان می خواستند، دانشگاه هنر را به ورطه نابودی هلاکت برسانند.!!!

کی گفته که اضافه کاری در جهت ترمیم حقوق ناچیز کارکنان دانشگاه است؟

هرکی گفته شکر خورده!!!

مگر توی این مملکت افزایش قیمت داشته ایم !!!که حالا بخواهیم در این وانفسای مشکلات دانشگاه اضافه کاری ساعتی فلان تومان به کارکنان بدهیم؟

اصلا" به کسی ربطی نداره که دانشگاه هنر بخواهد اضافه کاری بدهد و یا ندهد!!!

به کسی ربطی ندارد که دراین وانفسای مشکلات دانشگاه که پول برای پرداخت هزینه های فلان سمینار و بهمان نمایشگاه و ... ندارد، دانشگاه بخواهد نیروهای جدید را - که به هیچ وجه فامیل و اعضای خانواده نیستد - استخدام نماید.!!!

بعضی ها می نشینند و پشت سر دانشگاه حرف می زنند که چرا به مناسبت های عید قربان و عید غدیر، دانشگاه هنر پنجاه هزار  تومان، به عنوان عیدی به کارکنان پرداخت کرده است؟پنجاه هزار تومان را دست کارمند دانشگاه زپرتی افغانستان بدهید قهر می کند و می اندازد جلوی ....!!! پنجاه هزار تومان هم پوله که دانشگاه به مناسبت این دو عید بزرگ مسلمانان به کارکنان پرداخت کرده؟

چه خیال می کنند کارکنان؟؟؟ پنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاه هـــــــــــــــــــــــــــزار تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــومان کم پولیه؟ با این پنجــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاه هـــــــــــــــــــــــــــــــــزار تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــومان می توانند حداقل پنجاه تا آبنبات بخرند و توی تعطیلات عید غدیر بدهند دست پچه هایشان تا بمکند و فکرهای ناجور وخیالات باطل نکنند.!!!! به نظر دانشگاه عید همان عید نوروزه که عیدی آن هم توسط دولت پرداخت می شود و بقیه عیدها هیچ ربطی به دانشگاه هنر ندارد.!!!

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢٢

اجرای دلبخواهی آئین نامه استخدامی اعضای غیرهیأت علمی

آئین نامه استخدامی اعضای غیرهیأت علمی دانشگاههای کشور که در سال نودویک به تمام دانشگاهها ابلاغ شده، تاریخ اجرای آن در ماده 92 اعلام شده که این آئین نامه از تاریخ 90/12/1 قابل اجرا می باشد.بر این اساس تعدادی از دانشگاهها بعد از کش وقوس های فراوان اجرای آئین نامه را از تاریخ یاد شده پذیرفته و اجراء کرده و تعدادی از دانشگاهها هم از نیمه دوم سال نودویک تن به اجراء داده اند.

یک بام  دو هوا که می گویند اینه بـــــبم جان!!!

اگه آئین نامه قابلیت اجراء داره، چرا وزارت فخیمه، همه ی دانشگاهها را ملزم به اجراء در تاریخ ذکر شده در آئین نامه نکرده است؟

اگر آئین نامه قابلیت اجراء نداره، چرا بعضی دانشگاهها از تاریخ یاد شده در آئین نامه آن را اجراء کرده و بعضی دانشگاهها هم از نیمه دوم سال نودویک تصمیم بر اجرا دارند؟ و دانشگاهی مانند دانشگاه هنر و یا دانشگاههای دیگر به ضورت دلبخواهی میخواهند آنرا از آبان سال نودویک اجرا کنند؟

دلبخواهیه!!!؟؟؟

هرکی به هرکیه؟؟؟

هر دانشگاهی که بخواهد حق کارکنانش را هاپولی هاپو بکند، راه باز و جاده هم گشاده براش!!!؟؟؟

یعنی وزیر محترم اون بالا نشسته و بر این شلم شوربای دلبخواهی نظارت تام  و کامل داره و نمی بینه، که کارکنان دانشگاه تهران و یا دانشگاههای دیگری که از اسفند سال نود این آئین نامه را اجرایی کرده و کارکنانشان از اجرای آن منتفع شده اند، چه فرقی با کارکنان دانشگاههای دیگر دارند که از نیمه دوم سال نودویک و یا ماههای پایانی سال بایستی منتظر اجرای آئین نامه باشند - که هنوز اجرایی نشده - و هیچ چیزی عایدشان نشده است!!!؟؟؟

مگر خون کارکنان دانشگاههایی که قرار است از نیمه دوم سال نودویک شاهد اجرای آئین نامه باشند، کم رنگتر از خون کارکنان دانشگاههایی است که از اسفند نود این آئین نامه برایشان اجراء شده است؟؟؟؟

نکند ما کارکنان از اذناب و دنباله روان شیطان بزرگ و صهیونیست بین الملل هستیم که این چنین تفاوت با کارکنان دانشگاههای دیگر داریم ونبایستی این آئین نامه برای ما به مانند سایر دانشگاهها اجراء بشود؟؟؟؟

نکند اجرای این آئین نامه به صورت آپارتایدی است که چون ما کارکنان دانشگاه هنر و  دیگر دانشگاهها سیاه پوست و رنگین پوست هستیم، اجرای آئین نامه نبایستی از تاریخ یاد شده در آن شامل حال ما شود؟؟؟

نکند ما در مملکت جمهوری اسلامی ایران که خون دهها هزار شهید برای سرافرازی و اجرای عدالت برای آن ریخته شده است زندگی نمی کنیم و برای آینده سازان این مملکت زحمت نمی کشیم، که اجرای آئین نامه،برای ما کارکنان دانشگاه هنر و دانشگاههایی به مانند ما از نیمه دوم سال نودویک و یا ماههای آخر سال نودویک اجراء بشود ولی برای دانشگاههای مانند دانشگاه تهران و... از اسفند نود اجراء بشود؟؟؟

آیا اجرای آئین نامه استخدامی اعضای هیأت علمی که همزمان با آئین نامه استخدامی اعضای غیر هیأت علمی ابلاغ شده، همینطوری دلبخواهی بوده است؟

مگر کسانی که این آئین نامه را نوشته اند از وضعیت دانشگاهها در کشور و اینکه چقدر توانایی در اجرای آن را دارند، در نظر نداشته اند؟ مگر نمی دانستند که همه ی دانشگاهها از نظر داشتن درآمدهای اختصاصی از وضعیت متفاوتی برخوردارند و بعضی از دانشگاهها از درآمد اختصاصی بیشتر و بعضی دانشگاهها از درآمد اختصاصی کمتری برخوردارند؟ پس چطور است که این آئین نامه بطور یکسان برای همه ی دانشگاهها ابلاغ شده و قانونگذار تفاوتی در اجرای آن برای دانشگاهها نگذاشته است؟؟؟

اما دانشگاه هنر

در جلسه ایی که اعضای شورای کارکنان دانشگاه هنر با معاون محترم پشتیبانی و مدیریت محترم طرح و برنامه دانشگاه داشتند، معاون محترم  پشتیبانی و مدیریت محترم طرح وبرنامه به اتفاق اعلان داشتند که به دلیل نداشتن بودجه و درآمد اختصاصی لازم، دانشگاه از اجرای آئین نامه از اسفند سال نود،ناتوان و عاجز است و نمی تواند از منابعی که در حال حاضر در اختیار دارد، برای اجرای آئین نامه هزینه کند!!! و تصمیم دانشگاه هنر بر این است که از نیمه دوم سال نودویک، برای اجرای آئین نامه اقدام کند و حتی نامه ایی را هم برای اقای ایرانمنش (معاون محترم وزیر و دبیر هیأت امنای دانشگاههای کشور ) ارسال کرده و اعلام داشته که تاحدالامکان سعی دانشگاه بر این است که از نیمه دوم سال نودویک آئین نامه اجرایی بشود. ولی اقای ایرانمنش به صورت شفاهی به دانشگاه اعلام کرده که این کلمه" تاحدالامکان" بایستی از نامه برداشته و دانشگاه بنویسد که از ابتدای سال، آئین نامه را اجراء خواهند کرد. البته مدیریت محترم طرح و برنامه اذعان داشتند که دانشگاه می تواند از منابعی که در اختیار دارد _ درآمدهای اختصاصی دانشگاه در حال حاضر بنا به فرموده مسئولین در جلسه بالای حداقل یک میلیلرد می باشد - آئین نامه را از ابتدای سال نودویک اجرایی بکند، اما دانشگاه از این منابع می خواهد در جاهای دیگری هزینه بکند و یا اینکه دانشگاه هنوز دستمزد اساتید حق التدریس مدعو را پرداخت نکرده و از این منابعی که در اختیار دارد بایستی برای پرداخت دستمزد حق التدریس اساتید مدعو اقدام نماید و یا اینکه از کجا معلوم است که اگر ما در سال نودویک از منابعی که در اختیار داریم _  شما بخوانید درآمدهای اختصاصی دانشگاه از محل درآمدهای جذب دانشجویان شبانه و یا چاپ و انتشارات و ... _ بخواهیم برای اجرای آئین نامه هزینه کنیم، سال نودودو وزارتخانه از ما نخواهد که از همان محل باز هم هزینه کنیم و اگر کسری داشته باشیم  وزارتخانه به ما کمک کند ؟

البته در آن جلسه از سوی نماینده گان کارکنان پیشنهاد گردید - که با توجه به اینکه اگر آئین نامه از نیمه دوم سال نودویک در دانشگاه هنر اجرا بشود، دانشگاه قصد کم کردن مقدار ساعت اضافه کاری کارکنان را مدنظر دارد -،دانشگاه کلا" هشتاد ساعت اضافه کار کیفی را که به کارکنان اختصاص می دهد را در نیمه دوم سال، حذف کند ودر عوض با محاسبه مابه التفاوت اضافه کاری پرداختی در نیمه اول سال نودویک و کسر مبلغ دویست وپنجاه هزارتومانی را که در پایان ماه فروردین به صورت علی الحساب به کارکنان پرداخت کرده بودند، آئین نامه را از ابتدای سال اجراء نماید و قرار شد این پیشنهاد در امور مالی دانشگاه بررسی و بارمالی آن به مدیریت دانشگاه اعلام و در صورت موافقت، آئین نامه از ابتدای سال اجرایی گردد.

در حال حاضر پس از بررسی این پیشنهاد در امور مالی و اعلام بار مالی اجرای آئین نامه در نیمه اول سال،متاسفانه مدیریت دانشگاه به دلیل اینکه هزینه و بار مالی این پیشنهاد زیاد است، قصد اجرای آئین نامه را از آبان سال نودویک دارد وصد البته هنوز معلوم نیست که دانشگاه بخواهد در ماه آبان هم آئین نامه را اجراء کند و در این بین کسانی که متحمل بیشترین ضررو زیان می گردند، کارکنان دانشگاه می باشند. چرا؟

چونکه دانشگاه میخواهد از محل درآمدهای اختصاصی که در چند سال گذشته، کارکنان هیچ دریافتی ایی نداشته اند برای برنامه هایی دیگری از قبیل همایش ها و سمینارها و ... هزینه کند!!!

چونکه دانشگاه میخواهد از محل درآمدهای اختصاصی که در چند سال گذشته، کارکنان هیج نفعی نبرده اند برای پرداخت دستمزد حق التدریس اساتید مدعو - که به نظر می آید سرفصل های بودجه حق التدریس اساتید با حقوق و دستمزد کارکنان تفاوت دارد - هزینه کند!!!

چونکه دانشگاه این حدس را میزند که ممکن است در سال نودو دو، ممکن است وزارتخانه به دانشگاه اعلام کند که از همان محل پرداختی در سال نود و یک برای اجرای آئین نامه، برای سال نود و دو هم استفاده کند!!!

چونکه دانشگاه ...

(سند موجود می باشد)

به نظر شما پرداخت حقوق و دستمزد اساتید و اساتید حق التدریس و اساتید حق التدریس اساتید مدعو و هزینه پرپایی نمایشگاهها و همایشها و سمینارها، برای خودشان در جمع هزینه های دانشگاه، آیا سرفصل های بودجه ایی جداگانه ایی ندارد که دانشگاه میخواهد از محل پرداخت حق وحقوق کارکنان، آنها را پرداخت نماید؟

اصولا" به کارمند در دانشگاه هنر از محل درآمد اختصاصی از محل جذب دانشجوی شبانه و ... چیزی تعلق میگیرد که حالا کارکنان به دنبال اجرای آئین نامه استخدام اعضای غیر هیأت علمی هستند؟؟؟

و دهها و آیای دیگر...

بهر حال با توجه به اینکه هر دانشگاهی، هر طور که دلش میخواهد و هر زمانی که دوست دارد میخواهد آئین نامه را اجرا کند و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری هم کاری به این تبعیض ندارد و اصولا" این را تبعیض نمی داند، بایستی منتظر ماند و ببینیم که دانشگاه هنر چه تصمیمی و چه زمانی دلش برای اجرای آئین نامه راضی و خشنود خواهد شد!!!

وسوالی که هنوز کارکنان دانشگاهها برای آن پاسخی نیافته اند:

چرا اجرای آئین نامه استخدام اعضای غیر هیأت علمی دانشگاهها در همه ی دانشگاههای ایران اسلامی، بطور یکسان و در یکزمان اجرایی نشده است؟

مگر کسانی که این آئین نامه را می نوشتند، نمی دانستند که همه ی دانشگاهها از نظر درآمدهای اختصاصی در یک سطح نیستند؟

اجرای آئین نامه در یک دانشگاه از تاریخ اسفند نود و اجرای همان آئین نامه در نیمه دوم سال نود و یک و یا ماههای پایانی سال نود و یک در دانشگاه دیگر، ایا تبعیض قائل شدن بین کارکنان دانشگاهها نیست؟ اگر هست، چرا و چه کسانی میخواهند این تبعیض وجود داشته باشد؟

مــــگر تبعیض در پرداخت حــقوق و مزایا در بین کارکنان دانشگاهها جــــرم محـسوب نمی شود؟

صدالبته همه ی این چراها و آیاها انداختن توپ توی زمین وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نیست و خواسته کارکنان دانشگاه هنر که بنده به نمایندگی از کارکنان مجموعه پردیس کرج این مطالب را نوشته ام،اجرای آئین نامه توسط مدیریت دانشگاه هنر از ابتدای سال نود و یک و عدم تبعیض در اجرای آئین نامه های اعضای هیأت علمی و غیر علمی می باشد. که نمونه این تبعیض در دانشگاه هنر در مفاد قرارداد بیمه تکمیلی برای اعضای هیأت علمی و غیرعلمی می باشد.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٦

کدام آئین نامه افزایش حقوق کارکنان؟

با توجه به گذشت روزهای نیمه دوم ماه مهر یک هزار وسیصد و نود ویک(گذراندن بیش از یکصدونود روز از سال)، هنوز دانشگاه هنر اندر خم صدور احکام کارگزینی و افزایش حقوق کارکنان خود می باشد. تازه تاج درخشانی که بر تارک این روزهای مدیریت دانشگاه هنر می درخشد و در تاریخ این دانشگاه - تاجائیکه بنده می دانم - بی سابقه می باشد چیزی نیست جزء صدور و ابلاغ احکام سال نود و یک در نیمه دوم مهرماه سالجاری و روز بعد اعلام ملغی و باطل بودن آن و این یعنی مدیریت مشعشع در کارنامه دانشگاه هنر و بی نظیر بودن اداره دانشگاه.

در ساعات ابتدایی روز کاری (امروز) همکارانی که وارد اتوماسیون اداری دانشگاه شدند، متنی را ملاحظه کردند که نزدیک بود شاخ در بیاورند - البته بعضی از همکاران سکته ناقص را زدند و بعضی مثل بنده هم زمین و زمان را بهم دوختند -. معاونت محترم پشتیبانی دانشگاه هنر، باطل بودن احکام صادره را بدلیل عدم ابلاغ آئین نامه، اعلام داشتند.

یاللعجب!!! کدام ائین نامه؟

اگر آئین نامه ای موجود نبوده، اداره محترم کارگزینی، زبانم لال کشکی و برای دل ریش ریش خودش زحمت کشیده و برای Nتا آدم حکم صادر کرده!!!؟

اگر آئین نامه ایی وجود نداشته چطور دانشگاه جداول حقوق و مزایای کارکنان را تغییر داده و یا چطور احکام اصولا" صادر شده!!!؟

اگر آئین نامه ایی موجود نبود چرا دانشگاه براساس اعلام و ابلاغ رسمی هیئت محترم دولت، مبنی بر افزایش 15 درصدی حقوق کارکنان و مستخدمین دولت، احکام کارگزینی کارکنان را در ماههای قبل صادر نکرده است؟

اگر آئین نامه ایی اعلام نشده، چرا دانشگاههای دیگر احکام افزایش حقوق کارکنان خود را صادر و در ماههای اخیر شروع به تغییر و ابلاغ احکام کارکزینی کارکنان خود براساس آئین نامه هیئت امنای دانشگاههای کشور کرده اند؟

دلیلش این است که در دانشگاه هنر همیشه سرنا را بایستی از سر گشادش بنوازند و چه ارتباطی با دانشگاههای دیگر دارد؟

هرچه دلمان بخواهد همان را انجام میدهیم. به شاغلام و سبیل مبارکش هم ربطی ندارد.

دلیل دلبخواهی دیگر اینست که من دل می خواهد فلان قدر کارمند به دانشگاه اضافه شود و آن هم می تواند از فامیل و یا احیانا" از نوچه ها و شاگردانم باشد وبه کسی ربطی هم ندارد و هرکی هم مدرک داره رو کنه.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٠:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٦

کاغذهایی که باطل شد!!!

بعد از گذشت شش ماه و پانزده روز از سال نود ویک، شق القمر دانشگاه هنر به عینه برای همکاران نمایان شد و احکام افزایش حقوق صادر و برای همکاران ارسال گردید.اما زهی خیال باطل که همه ی حرص وجوش خوردن کارکنان به مثابه آب در هاون کوبیدن بود و پنبه های ریسیده شده در چند ماه گذشته برای دریافت شندرغاز مابه التفاوت حقوق این چند ماه با اعلان رسمی مدیریت دانشگاه مبنی بر باطل بودن احکام صادره، رشته شد وبرگشتیم به خانه اول و حکایت مظلومیت و له شدن کارمند و حقوق بگیر و تره خورد نکردن مدیریت دانشگاه هنر برای کارمند جماعت،برای همه ی همکاران نمایان که بود،نمایانتر شد.

چه بگویم از جان به لب شدن کارمندان دراین وانفسای گرانی و افزایش تورم و گرانی سرسام آور کاغذ؟

اگه دلتون به حال کارمند نسوخته لااقل برای کاغذی که برای صدور احکام مصرف شده، دلتان می سوخت!!!؟

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٦

 

برگرقته از سایت ایرانویچ

نوشته سرکار خانم سمیه خادمی

آیا کلبه شماهم در حال سوختن است؟
 

 

تنها بازمانده یک کشتی شکسته توسط جریان آب به یک جزیره دورافتاده برده شد، با بیقراری به درگاه خداوند دعا می‌کرد تا او را نجات بخشد، ساعتها به اقیانوس چشم می‌دوخت، تا شاید نشانی از کمک بیابد اما هیچ چیز به چشم نمی‌آمد.
سرآخر ناامید شد و تصمیم گرفت که کلبه ای کوچک خارج از کلک بسازد تا از خود و وسایل اندکش را بهتر محافظت نماید، روزی پس از آنکه از جستجوی غذا بازگشت، خانه کوچکش را در آتش یافت، دود به آسمان رفته بود،اندوهگین فریاد زد: «خدایا چگونه توانستی با من چنین کنی؟»
صبح روز بعد او با صدای یک کشتی که به جزیره نزدیک می‌شد از خواب برخاست، آن می‌آمد تا او را نجات دهد.
مرد از نجات دهندگانش پرسید: «چطور متوجه شدید که من اینجا هستم؟»
آنها در جواب گفتند: «ما علامت دودی را که فرستادی، دیدیم!»
آسان می‌توان دلسرد شد هنگامی که بنظر می‌رسد کارها به خوبی پیش نمی‌روند، اما نباید امیدمان را از دست دهیم زیرا خدا در کار زندگی ماست، حتی در میان درد و رنج.
دفعه آینده که کلبه شما در حال سوختن است به یاد آورید که آن شاید علامتی باشد برای فراخواندن رحمت خداوند.
برای تمام چیزهای منفی که ما بخود می‌گوییم، خداوند پاسخ مثبتی دارد،

تو گفتی «آن غیر ممکن است»، خداوند پاسخ داد «همه چیز ممکن است»،

تو گفتی «هیچ کس واقعاً مرا دوست ندارد»، خداوند پاسخ داد «من تو را دوست دارم»،

تو گفتی «من بسیار خسته هستم»، خداوند پاسخ داد «من به تو آرامش خواهم داد»،

تو گفتی «من توان ادامه دادن ندارم»، خداوند پاسخ داد «رحمت من کافی است»،

تو گفتی «من نمی‌توانم مشکلات را حل کنم»، خداوند پاسخ داد «من گامهای تو را هدایت خواهم کرد»،

تو گفتی «من نمی‌توانم آن را انجام دهم»، خداوند پاسخ داد «تو هر کاری را با من می‌توانی به انجام برسانی»،

تو گفتی «آن ارزشش را ندارد»، خداوند پاسخ داد «آن ارزش پیدا خواهد کرد»،

تو گفتی «من نمی‌توانم خود را ببخشم»، خداوند پاسخ داد «من تو را ‌بخشیده ام»،

تو گفتی «من می‌ترسم»، خداوند پاسخ داد «من روحی ترسو به تو نداده ام»،

تو گفتی «من همیشه نگران و ناامیدم»، خداوند پاسخ داد «تمام نگرانی هایت را به دوش من بگذار»،

تو گفتی «من به اندازه کافی ایمان ندارم»، خداوند پاسخ داد «من به همه به یک اندازه ایمان داده ام»،

تو گفتی «من به اندازه کافی باهوش نیستم»، خداوند پاسخ داد «من به تو عقل داده ام»،

تو گفتی «من احساس تنهایی می‌کنم»، خداوند پاسخ داد

 

«من هرگز تو را ترک نخواهم کرد»
 

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۳:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱۱

گرامی داشت هفته دفاع مقدس

هفته دفاع مقدس

یاد شهیدان والامقام جنگ تحمیلی

یاد رشادتهای فرزندان گلگون کفن ایران اسلامی در جبهه های نبرد

یاد حماسه افرینی های

 ارتشیان                   پاسداران انقلاب اسلامی      بسیجیان جان برکف

                          غیور مردان عشایر

و تمامی کسانی که برای حفظ کیان اسلامی وملی ایران عزیز،

حماسه های ماندگار و بی نظیر،آفریدند

                              گرامی باد

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱

اندر حکایت حقوق و مزایای کارکنان دانشگاه هنر

وقتی که در پایان ماه مرداد - همه ی کارکنان دانشگاه هنر در تعطیلات تابستانی و تعطیلات ماه رمضان بسر می بردند-حقوق کارکنان پرداخت شد وکارکنان از موجودی حسابشان مطلع شدند، انگار برق سه فاز بهشان وصل کرده اند و از فرط ناراحتی به زمین و زمان دانشگاه فحش وبد وبیراه نثار می کردند.(نوش جان شان باد این فحش وبد وبیراه).

همه میدانیم برای چی!!!

آقایون زحمت کشیدند و اضافه کار ماه تیر را که در پایان مرداد بایستی پرداخت می کردند بطور علی الحساب پنجاه ساعت از دم به همه پرداخت کردند!!! - یاللعجت _ و خیال خود را راحت. دلیل هم این بود که چون دانشگاه تعطیل بود و مدیران واحدها تشریف نداشتند که گزارش اضافه کار ماه تیر کارکنان را به امور اداری ویا کارگزینی اعلام کنند، به همین خاطر به همه پنجاه ساعت اضافه کاری دادند و فرمودند که که ماه بعد مابه التفاوت اضافه کاری را پرداخت خواهند کرد.

سوال این است که چرا پنجاه ساعت؟ چرا هفتاد و یا صد ساعت نشد؟ چرا براساس اضافه کار ماه خرداد پرداخت نشد؟

میدونید برای چی؟ چون آقایون غم وغصه من وتوی کارمند را ندارند. مثل من وتوی کارمند مشکلات و مسائل کم بودن وپائین بودن حقوق و درآمد را ندارند؟ ماشاءالله حقوق های چند میلیونی میگیرند.

سواره کی خبر از پیاده دارد؟       سیرچه خبر از گرسنه دارد؟

برسیم به ماه شهریور:

امروز بیست وهفتم شهریور را هم پشت سر گذاشتیم وخبری از حقوق نشد. انگار جماعت کارمند در دانشگاه هنر خرجی ندارد!!!؟ کارمند در دانشگاه هنر بچه مدرسه ایی ودانشجو ندارد!!!؟ حقوق میخواهد چیکار؟ خرجی که ندارد!!!؟ کارمند در دانشگاه هنر یا تک وتنها و یالقوز است و اگر تنها نباشد، خودش است وهمسرش، که حالا چند روز دیرتر حقوقش را دریافت کند، مشکلی پیش نمی آید. کارمند در دانشگاه هنر، مستأجر هم که نیست و شکر خدا خانه چندصد متری هم که دارد. پس چه مشکلی هست که چند روز حقوقش را دیرتر دریافت کند!!!؟

ای الهی بترکه چشم حسود که نمی تونه ما کارمندای مایه دار و خوشبخت را ببینه.

میدونید که چرا مسئولین دانشگاه غم وغصه من وتوی کارمند را ندارند؟

......................

راستی از قراردادهای چند ده میلیونی کارهای پژوهشی و تحقیقاتی در دانشگاه هنر هم خبری هست یانه؟

آیا احتمال داره در دانشگاه هنر مثلا قرارداد دویست میلیونی برای یک کار پژوهشی و تحقیقاتی توسط مدیر ارشدی بسته بشه و بعد برای اینکه کند کار در نیاد، اون قرارداد به صورت صوری با کسی که مسئولیتی نداره امضاء بشه؟

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢٧

خارج شدن بخش زیادی از زمینهای دانشگاه هنر از دست دانشگاه هنر

هلهله وشادی کنید

دست افشان     پای کوبان    قهقه ی مستانه زنید

نورافشانی     چراغانی کنید

همه ی عالم و آدم را خبر کنید

به یمن دلسوزی وبرکت مدیریت......

با سعی و تلاش مدیران دانشگاه و مدیران بالانشین وزارت فخیمه علوم، تحقیقات وفناوری، قسمت اعظمی از دانشگاه هنر به باد فنا رفت.

چند سال پیش  قلندری که دلسوز برای دانشگاه هنر بود متذکر شده بود که با تشکیل استان البرز، تمام زمینهای دانشگاه هنر - تا پشت دانشکده معماری و شهرسازی - توسط سازمانها و ادارات مستقر در شهرستان کرج، از ید با کفایت دانشگاه هنر خارج خواهد شد و کارکنان بدنبال سماق مکیدن باشند.

خدا را شکر که با خارج شدن این زمینها از دست دانشگاه هنر،حداقل بایر بودن و خالی بودن این زمینها توی ذوق مدیریت دانشگاه هنرو مدیریت وزارت فخیمه نمی زند و دردسرهای مسئولین دانشگاه کمتر وکمتر خواهد شد و دندان طمع کارکنان هم از بابت دریافت قسمتی از این زمینها برای مسکن،کنده خواهد شد و سماق بیشتری می توانند بمکند و در طول روز و در ساعات کاری تمام هوش وحواس خود را معطوف به کار خواهند کرد.

تنها استدعای ما کارکنان دانشگاه هنر این است که حالا که استاندار محترم استان البرز و دیگر مسئولین محترم، اینقدر زورشان زیاد است که می توانند زمینهای دانشگاه هنر را از چنگ دانشگاه خارج کنند،حداقل فکری هم برای ما کارکنان داشته باشند و از آنجائیکه قاطبه کارکنان دانشگاه هنر تاکنون از وام و تسهیلات مسکن دولتی استفاده ایی نکرده اند، بخش ناچیزی از این زمینها را برای مسکن کارکنان اختصاص دهند و یا اینکه در جایی دیگر در شهرستان کرج، برای مسکن کارکنان دانشگاه هنر فکری داشته باشند.

خداوند جزای خیر به شما بدهد، که باعث نجات سازمانها و ادارات مشکل دار شدید و عاقبت خیر نصیب شما بشود که اگر مدیران دانشگاه هنر به فکر کارکنان خود نیستند، حداقل شما به فکر مائید.

البته خواسته دیگر کارکنان دانشگاه هنر مستقر در کرج این است که با سعی و تلاش شما، انشاءالله هرچه زودذتر مجموعه کرج از دانشگاه هنر تهران جدا شده و بعنوان دانشگاه هنر کرج در خدمت جوانان استان البرز و دیگر طالبان علم و دانش کشور عزیزمان باشد

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٧:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢۳

حق الزحمه کارکنان از درآمدهای اختصاصی دانشگاه(دانشجویان دوره شبانه) کجاست؟

چرا حق الزحمه کارکنان دانشگاه هنر از بابت دانشجویان شبانه پرداخت نمی گردد؟

مگر دانشجویان شبانه از بابت تحصیل در دانشگاه هنر، هزینه پرداخت نمی کنند؟ واین پولها به حساب درآمدهای اختصاصی دانشگاه هنر واریز نمی شود؟

چطور می شود حق الزحمه اساتید برای تدریس دانشجویان شبانه پرداخت می شود ولی حق الزحمه کارکنان سالهاست که پرداخت نشده است؟

مگر کارکنان از درآمدهای اختصاصی دانشگاه سهمی ندارند؟

آقایون لطفا" پاسخ دهید.

خواهشا" نفرمائید که درآمدهای اختصاصی دانشگاه از برای جذب دانشجویان شبانه کفاف پرداخت حق الزحمه تدریس اساتید را نمی دهد، که این جواب توهین به شعور همه ی کارکنان دانشگاه هنر می باشد.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢٧

خیانت

باسلام و ارادت خدمت همکاران گرامی

خوشحالم که بعد از مدتی که بقول بروبچ وبلاگنویس offبودم، دوباره سعادت یار شد تا بتوانم حرفها و دردودل های خود را برای شما بازگوکنم و مسائل و مشکلاتی را که در دانشگاه، گریبانگیر ما کارکنان است را بازگو نمایم.

لاحول ولاقوه الا باالله العلی والعظیم

خیانت

 از نظر شما همکاران گرامیتر از جان، خیانت به چه معنایی می تواند باشد؟

خیانت

خیانت چه رنگ و بویی دارد؟ 

جزاین است که وقتی که بنده نتوانم، کاری را که به عهده من گذاشته شده را به نحو احسن انجام بدهم؟

جزاین است که مسئولیتی را که به بنده واگذار شده،تمام وقت نتوانم در انجام آن کوشا باشم و چند کار دیگر را از زمانی که بایستی برای مسئولیتم صرف کنم، انجام بدهم؟

خیانت

خیانت جز این است که از امکانات مسئولیتم، برای انجام کارهای شخصی دریغ نورزم و هر سخن حقی را که در باره خیانتم بشنوم،با قدرت، گوینده خیانتم را منکوب نمایم؟

من که مسلمان بودنم و ادعای روشنفکریم، گوش قلک را کر کرده، چگونه می شود که از خیانت خود در مقابل مسئولیتم، بی خبر و هر ناقد و ناصحی را، به تازیانه قدرتم در هم می کوبم و گوشزد کننده خیانتم را به خاک مذلت می نشانم؟

خیانت

خیانت جز این است که در واگذاری مسئولیت های گوناگون در حوزه کاری خود به افراد مختلف،تنها و تنها،باند و دسته و گروه خود را شایسته می دانم و از شایستگی افراد چشم پوشی کرده و افرادی را که قبلا" امتحان خود را بد پس داده استفاده می کنم؟

خیانت    خیانت    خیانت

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٤:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٩

روز دختر مبارک

 

سالروز تولد حضرت فاطمه معصومه، خواهر گرامی آقا امام هشتم، امام رضا(ع) و روز دختر بر تمامی دختران ایران اسلامی و بخصوص بر همکاران دختر و دختران همکار ما در دانشگاه هنر گرامی باد. 
  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢۸

به نام دانشگاه - به کام دانشگاه - به جهنم کارمند

دانشجوی شبانه

چند سالی می شود که آموزش عالی برای توسعه و گسترش آموزش عالی در سطح جامعه،از طرق مختلف - شبانه، غیرانتفاعی، پیام نور و نوع دوم و ... - به جذب افراد متقاضی تحصیل در دانشگاهها اقدام می کند. این اقدام آموزش عالی با توجه به سیاستهای اتخاذ شده، بحث های گوناگونی را در بین کارشناسان و سیاسیون بوجود آورده است و بنده در اینجا هدفم این نیست که سیاست جذب حداکثری دانشجو در دانشگاههای کشور را به نقد بنشینم و به تعریف و تمجید و یا رد و مضرات آن بپردازم.

مطلبی را که میخواهم به آن بپردازم، این است که در دانشگاههای دولتی - تمام دانشگاهها - جذب دانشجوی شبانه با قدرت و شدت هرچه تمامتر در حال گسترش می باشد و با توجه به اینکه، دانشجوی شبانه برای تحصیل در دانشگاه بایستی در هر ترم مبلغی را به عنوان شهریه پرداخت کند، این پرداخت شهریه در واقع به نوعی درآمدزایی برای دانشگاهها محسوب می شود.

دانشگاه هنر هم، در راستای سیاستهای نظام آموزشی کشور، هر ساله در بیشتر رشته های آموزشی موجودد در دانشگاه به جذب دانشجوی دوره شبانه اقدام می کند و با این کار به واقع به نوعی برای دانشگاه درآمدزایی ایجاد می شود- ممکن است دانشگاه اعلام کند که جذب دانشجوی شبانه نه تنها برای دانشگاه سودی ندارد، بلکه با توجه به هزینه هایی هم که برای دانشجویان شبانه انجام می شود از قبیل حق التدریس اساتید و هزینه های کلاسهای آموزشی و خوابگاه و تغذیه و ...  جذب دانشجوی شبانه ضرر هم دارد- و این درآمدهای بوجود آمده بالطبع قسمتی برای اساتید و امکانات دانشگاه هزینه خواهد شد و مابقی به عنوان درآمدهای اختصاصی دانشگاه محسوب خواهد شد.

تا اینجا نه مشکلی وجود دارد و نه مخالفتی.

نمی دانم - شاید - در دستورالعمل های جذب دانشجوی شبانه و درآمدهایی که از این طریق برای دانشگاه ایجاد می شود، حتما" سیاستگذار راههای هزینه کرد این درآمد و یا مقدار هزینه حق التدریس اساتید و شاید سهم کارکنان دانشگاه از این درآمد را مشخص کرده باشد. ولی آنجه که مشحص است این است که  من و شمای کارمند با توجه به افزایش تعداد دانشجو، حجم کار بیشتری داریم و بایستی آنها را انجام بدهیم. فرض اگر بنده که در کتابخانه مشغول به کارم، اگر تعداد دانشجویانی که به کتابخانه مراجعه می کنند در روز پنجاه نفر باشد،چون دانشگاه دانشجوی شبانه هم جذب کرده است، دانشجوی مراجعه کننده به کتابخانه حتما" هفتاد و یا هشتاد نفر خواهد شد و بنده بجای خدمات دادن به پنجاه نفر، مجبورم به هفتاد و یا هشتاد نفر سرویس بدهم. یعنی حجم و مدت و اندازه کارم بیشتر شده است.

حال که قرار باشد کار کارمند زیادتر باشد و این انجام مقدار کار بیشتر باعث درآمد برای دانشگاه باشد،این بین حق وحقوق کارمند چه می شود؟ بحث استثمار و بهره کشی هم که در میان نیست!؟. همانطور که اساتید برای تدریس دانشجویان دوره شبانه، حق التدریس خود را دریافت می کنند،دانشگاه بایستی حق کارکنان از بابت کار بیشتری که برای دانشجویان شبانه انجام می دهند را پرداخت کند.اگر دانشگاه قائل به این مسئله است که جذب دانشجوی شبانه برای دانشگاه ضرر است، این ربطی به کارمند ندارد و کارمند برای کار بیشتری که از گرده اش می کشند بایستی حق و حقوق کارمند را دریافت کند.

سالها از جذب دانشجوی دوره شبانه در دانشگاه هنر می گذرد و در رهگذر این سالها و درآمدی که دانشگاه کسب کرده، متأسفانه تاکنون دانشگاه،هیچگونه پرداختی به کارکنان از این درآمد اختصاص نداده و این کار دانشگاه دنیای بهره کشی و استثمار را در اذهان زنده می کند و جوابگوی این ظلم و بهره کشی در پیشگاه خداوند، دانشگاه بایستی باشد. من و شمای کارمند در طول این سالها، بغیر از حقوق و مزایای مشخص شده در احکام کارگزینی و دریافتی های تصریح شده در قانون، آیا دریافتی دیگری از دانشگاه داشته ایم که دانشگاه ادعا داشته باشد این دریافتی ها از محل درآمدهای دوره شبانه می باشد؟

به نظر می رسد - شاید - که در قانون و دستورالعمل های جذب دانشجوی شبانه، جبران خدمات اضافه کارکنان، که به این دانشجویان می پردازند، آمده باشد وقانون تصریحداشته باشد که حق الزحمه کارکنان از رهگذر این درآمد دانشگاه، به کارکنان پرداخت شود. پس چرا این گونه نیست؟

البته این حرف بنده پیشداوری در مورد مسئولین دانشگاه نیست که مسئولین میدانند بایستی حق الزحمه کارکنان در قبال خدمات اضافه ایی که به دانشجویان شبانه ارائه می دهند را پرداخت کنند ولی پرداخت نمی کنند، بلکه به نظر می رسد که مسئولین دانشگاه ازاین مسئله بی خبر باشند و ندانند که بایستی حق الزحمه کارکنان در قبال دریافت درآمد از دانشجویان شبانه را به کارکنان پرداخت کنند و انتظار از ریاست محترم دانشگاه هنر جناب اقای دکتر کشن فلاح و معاون محترم پشتیبانی جناب اقای دکتر سلیمی این است که اگر در رهگذر درآمدهای دانشگاه از دانشجویان شبانه، حق وحقوق برای کارکنان متصور است را به کارکنان پرداخت نمایند و از این طریق کارمند با انگیزه بیشتر  در خدمت دانشگاه باشد.

انشاءالله

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٢

شورای کارکنان

شورای صنفی کارکنان!!! چه اسم با مسمایی

شورای صنفی کارکنان دانشگاه هنر تهران و یا هر اسم دیگه ایی که میخواهیم نام ببریم،اسمی دهان پرکن!!! و برخوردار از بار معنایی که هدفش:

 - تعامل بین کارمندان و مدیریت دانشگاه جهت بهره وری بیشتر کارکنان دانشگاه

 -  ارتقای سطح مشارکت و همکاری کارکنان با مدیریت‌های دانشگاه و تقویت و تعامل و همدلی بین کارکنان و مسئولان دانشگاه

 - تلاش همه جانبه برای شفاف سازی و گردش آسان و سریع اطلاعات

 - حمایت از حقوق کارکنان دانشگاه و پیگیری لازم جهت تحقق قوانین توسط شورا

 - ایجاد فضای مناسب جهت انجام فعالیت‌های موثرتر، ارزیابی مستمر کیفیت اجرای قوانین، مقررات، آیین نامه‌ها و مطالبات حقوقی، آموزشی، رفاهی جاری و آینده کارکنان در تمام سطوح شغلی و طرح کارشناسانه آنها نزد مراجع قانونی ذیربط به منظور تحقق مطالبات و پیگیری آن تا حصول نتیجه

 -  جمع آوری و بررسی اطلاعات مربوط به مسائل و مشکلات صنفی کارکنان و انعکاس آن به مسئولان دانشگاه

 - تلاش جهت ارتقای جایگاه اجتماعی، علمی و معیشتی و پیگیری مطالبات کارکنان

اولین تشکل شورای صنفی در زمان ریاست جناب اقای دکتر شهرستانی و با موافقت ایشان تشکیل شد  اما متاسفانه پایان دوره ریاست ایشان مصادف شد با اغاز شروع به کار شورا، که این دو نتوانستد تعاملی با هم داشته باشند. در دوره ریاست اقای دکتر ایزدی، ابتدا بنابر سلیقه ایشان، شورا کلا" درش تخته و تعطیل شد !!!و مخالفت سرسختانه ایشان با شورای کارکنان،جای هیچگونه حرف وحدیثی باقی نگذاشت.البته بعدا" ایشان چند نفر از همکاران را بنابر سیلقه خودشان به عنوان نماینده کارکنان انتصاب و وظایفی را به آنها محول کردند و در سال پایانی ریاستشان، امر فرمودند که کارکنان پردیس های دانشگاه، افرادی را به عنوان نماینده از بین خودشان انتخاب و ماهانه جلساتی با مسئولین داشته باشند و این فرایند تایکسال گذشته جریان داشته و اعضای شورا، به صورت منظم جلساتی - چه با مسئولین دانشگاه و یا بین خودشان - داشته اند. با پایان یافتن عمر دوره اول شورای کارکنان دانشگاه هنر، سال گذشته در پردیس های دانشگاه هنر، مجمع انتخابات دوره دوم برگزار و اعضای دوره دوم شورای کارکنان ( نماینده کارکنان) انتخاب شدند.- تعدادی از اعضای سابق ابقاء و تعدادی اعضای جدید اتنخاب شدند-.

اعضای دوره دوم شورای نماینده گان کارکنان دانشگاه هنر در سال نود،دو جلسه با اقای مهندس رهبری معاون محتوم پشتیبانی وقت دانشگاه برگزار کردند و یک جلسه هم در اسفند نود با اقای دکتر سلیمی، معاون جدید پشتیبانی و در اردیبهشت سال نود ویک هم جلسه دیگری با ایشان داشته اند.

با توجه به اهداف شورای کارکنان و انتظاراتی که کارکنان دانشگاه از نماینده گان خود دارند، طبیعیست که کارکنان از نماینده گان خود بخواهند که پیگیر مشکلات و درخواستهای قانونی آنها باشند و در هر جمع و محفلی از نماینده گان خود بپرسند که: شورای کارکنان چه پیگیریهایی را انجام داده و چه مشکلاتی را بیان کرده و ایا مسئولین دانشگاه، خواسته های کارکنان را بحق و قانونی میداند؟ و در صورت تعامل،چه اقداماتی را انجام داده و یا خواهد داد؟

همکاران گرامی

بنده به عنوان نماینده کارکنان رسمی مجموعه پردیس کرج، از ابتدای شکل گیری دوره دوم شورای کارکنان (نماینده گان)،در چهار یا پنج جلسه تشکیل شده، که سه جلسه شرکت داشته ام، بارها و بارها به دبیر شورا و سایر اعضاء، اعلام کرده ام که شورای کارکنان با توجه به اهداف و وظایفی که بر عهده دارد بایستی جلسات منظم ماهانه داشته، تا بتواند به طور همه جانبه، خواسته ها و مشکلات کارکنان را به مسئولین دانشگاه منتقل کرده و کارکرد شورا، برای کارکنانی که ما را به عنوان نماینده گان خود انتخاب کرده اند، ملموس وعینی باشد و اینطور نباشد که خدای ناکرده در اتمام دوره شورا، کارکنان از فعالیت شورا هیچگونه دستاوردی نداشته و بود و نبود شورا را بی تأثیر بدانند.

متاسفانه تمام جلسات شورای کارکنان و تشکیل آن منوط به حضور مسئولین دانشگاه شده - به غیر از یک جلسه- و اینطور در نزد نماینده گان کارکنان جا افتاده که در تشکیل جلسات شورا حتما" بایستی معاون محترم پشتیبانی و یا یکی از مسئولین دانشگاه حضور داشته باشد و در غیر اینصورت، جلسه ایی تشکیل نخواهد شد و اینطور به نظر می رسد که تشکیل جلسه شورای نماینده گان کارکنان بدون حضور معاون محترم پشتیبانی و یا یکی از مسئولین دانشگاه،رسمیت نخواهد داشت و یا تشکیل نخواهد شد.

مسئله دیگری که قابل ذکر است اینست که، به نظر بنده،تاکنون تصمیماتی که در جلسات شورا گرفته شده و یا مذاکراتی که با حضور مسئولین دانشگاه در جلسات شورا صورت گرفته، به عینه صورت واقعیت به خود نگرفته و به نظر می رسد که مسئولین دانشگاه، اعتقادی به کارکرد شورای کارکنان نداشته و یا اینکه شورای کارکنان نتوانسته واقعیت وجودی و کارکردی خود را به اثبات برساند.

 والبته مسائل دیگری هم وجود دارد که اینجا قابل طرح نیست و طرح آن ممکن است باعث سوء تفاهم گردد.

با توجه به شرایط موجود، حضور یا عدم حضور نماینده گان در شورای صنفی کارکنان و حتی ماهیت خود شورا نیز بلا اثر می باشد.

لازم به ذکر است که جناب آقای امیر حمزه زاده، نماینده کارکنان قراردادی مجموعه پردیس کرج هم، نظری به مانند بنده دارند.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٢

رفاه کارکنان در دانشگاه هنر

سلام همکاران

خوبین؟

دیروز دوتا اتفاق توی دانشگاه هنر خودش رو نشون داد

یکیش این بود که توسط بسیج کارکنان، بمناسبت میلاد مسعود امیرمومنان حضرت علی(ع)، و روز پدر، در مجموعه پردیس کرج، مراسمی برگذار و جشنی گرفته شد.بهرحال با این بضاعت کمی که بسیج کارکنان دانشگاه هنر داره،با یستی از اینکار بسیج کارکنان و بخصوص از زحمات همکار گرامی ما آقای احمد ابراهیمی تشکر و قدردانی کرد.

اتفاق دوم هم که همه ی همکارای خانم هم می دونن،بازدید از برج میلاد، برای همکاران خانم بود.

اما

اینکه توی دانشگاه از این اتفاقها بیفته، که نبایستی جای تعجب کرد و اگه نیفته بایستی تعجب کرد. ولی چون سالها در دانشگاه هنر کسی به فکر کارکنان و توجه به مسائل رفاهی نداره، این اتفاق جای تعجب داشت.

اجازه بدین بیائیم سرخط و از نو مرور کنیم:

حتما" بیاد دارید که در ازمنه دور - زمان هخامنشیان!!!- هر وقت مناسبتی و اعیادی و... پیش میومد، مسئولین دانشگاه یا همکاران دانشگاه هنر را در پردیس ولیعصر جمع   می کردند و مراسمی برگذار می شد و یا اینکه هدایایی - ربع سکه ایی و کادویی-به همکاران اهدا می کردند و یا یادتون هست که برای فرزندان دانش آموز همکاران که شاگرد اول می شدند، مراسمی برگذار وهدایای داده می شد- حتما" یادتون هست-. که الآن دیگه از این خبرها نیست و به قول اقای دکتر احمدی نژاد ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران- اون ممه رو لولو برد!!!

مختصر عرض کردم. توخود بخوان حدیث مفصل از مجمل

ولی دریغ و صد افسوس-برای جیفه دنیا دریغ نخور-

بقول تلخک سریال پشت کوهای بلند: دریغ چی نی!!!

دریغ نه برای اینکه چرا کادو و هدیه نمیدن - ندن-

دریغ برای اینکه هرچیزی که مربوط به امورات رفاهی کارکنان میشه، از سالهای نه چندان دور تا حالا داره رنگ می بازه و دلیل هم میارن که - نمیدونم- توی بودجه نیسیت و دولت دست ما رو بسته و یا توی قانون از این چیزا خبری نیست و یا قانون به ما گفته که در صورت امکان و یابودن بودجه و از این جنگولک بازیها.

خوشبختانه ما در طی یکسال ماشاءالله اینقدر اعیاد و مراسم داریم که حد نداره.آیا خیلی برای دانشگاه هزینه داره که در طی سال یک یا دو مرتبه همه ی همکارا را در یک جا جمع کنه و مراسمی گرفته بشه و ریاست دانشگاه و یا معاون محترم پشتیبانی، از نزدیک با همکارا دیدوبازدید داشتند؟

یا برنامه ریزی برای اینکار خیلی مشکله؟ ویا شاید نه، دون شان و شخصیت اقایونه که با کارمند جماعت جلسه داشته باشن!!!

در این چند سال گذشته، کدام یک از مسئولین دانشگاه به خودش زحمت داده که - فقط به همین عنوان-سری به کرج بزند و با همکارای کرج جلسه ایی داشته و گوش شنوایی برای شنیدن مشکلات همکارا داشته باشد.(تا یادم نرفته ومشغول ذمه نشم باید از جلسه جاج اقا سرلک با همکارای کرج در قبل از عید بگم).

مسئلهتون؟( با پوزش از همکاران رفاه)

اداره رفاه دانشگاه هنر قرار است در چهاچوب وظایف قانونی خود چه کار و خدمتی به همکاران دانشگاهی ارائه بدهد؟

آیا همکاران اداره رفاه دانشگاه هنر می توانند در چهارچوب وظایف قانونی خود، درخواست دریافت خدمات رفاهی از مسئولین دانشگاه داشته باشند؟

آیا درخواست های همکاران اداره رفاه، برای اختصاص خدمات رفاهی به همکاران دانشگاه هنر، مورد موافقت مسئولین دانشگاه قرار میگیرد؟

اصولا" وظایف اداره رفاه چیست؟آیا دانشگاه تمایل دارد که برای رفاه !!! همکاران دانشگاهی - بغیر از آنچیزی که در احکام و فیش حقوقی درج می شود- هزینه ایی داشته باشد؟

سفرها و گردشگری - قرارداد با مجموعه های هنری و ورزشی - تسهیلات و تفاهم نامه ها با بانک ها و بیمه ها برای دریافت خدمات بانکی و بیمه ایی - تورهای یک روزه و چند روزه و اعزام همکاران به اماکن مذهبی و عتبات - تکریم و بزرگداشت اعیاد و مناسبت های ملی و مذهبی و روزکارمند( ای که دلم خون از دست این روز کارمند که الهی وجود نداشت تا خیال من وشما و همه ی رئیس وروءسا راحت بود) و...- دوره های تابستانی برای فرزندان کارکنان و برای همکاران و کلاسهای مربوطه-  بیمه های عمر و سرمایه گذاری - داشتن سایت و مرکز اطلاع رسانی و...

تمام اینهایی که در پاراگراف فوق یاد شده آیا وظایف ذاتی اداره رفاه می تونه باشه یا نه؟

آخه رئیس گلم - که از گل نازکتر نمیشه به روءسا گفت-: نخوردیم نون گندم ولی دیدیم دست مردم.

کدام یک از کارهایی که اشاره شد، در اداره رفاه از سوی مسئولین برای همکاران قابل اجراست؟

به نظر میرسه که با توجه به تبعیضی که در دانشگاهها بین اعضای هیئت علمی و کارکنان وجود داره، این مسائل بیشتر برای اعضای هیئت علمی صدق داشته باشه و کارکنان رفاهی چه بدردشون میخوره. نمونه بارز این تبعیض که کل وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری هم قابل رویت می باشد: اعزام زائران مکه منوره برای اساتید و دانشجویان و اختصاص سهمیه برا آنها و طفیلی بودن کارکنان و دادن چند سهمیه از روی صدقه سری برای کارکنان دانشگاهها

تا یادم نرفته این مسئله رو بگم که - البته قانون و دستورالعملش هم وجود داره- چرا وضعیت صندوق پس انداز کارکنان دانشگاه هنر روشن نیست؟

این پولهایی که ماهانه از کارکنان کسر و به حساب صندوق پس انداز کارکنان واریز میشه - به همان اندازه هم دانشگاه واریز میکنه_ در چه حسابی و در کدام بانک این پول واریز میشه؟ با توجه به اینکه الآن سالها این حساب وجود دارد، چه کسانی از این حساب منتفع می شوند؟ باتوجه به تغییر حسابهای دانشگاه از بانک ملی به بانک تجارت،آیا حساب صندوق پس انداز کارکنان هم به بانک تجارت منتقل شده؟ مگر براساس مفاد قانونی تشکیل صندوق پس انداز کارکنان، قرار نبود کارکنان از این صندوق تسهیلات دریافت کنند؟ پول ما کارکنان در حسابی که نمیدانیم کدام بانک است ذخیره می شود و بانک حالشو می بره و اونوقت" دست ما کوتاه و خرما بر نخیل"؟!!!

مسئله دیگری که می خواهم خدمت همکاران عارض بشم، مسئله تاریخی و بغرنج  بهره وری و درآمدهای ختصاصی است که نمی دانم بهره وری و درآمدهای اختصاصی در دانشگاه وجود دارد یا نه؟ و یا اساسا" بهره وری به کارکنان دانشگاه هنر تعلق میگیرد یا نه؟ ولی این را میدانم که بر اساس قانون، دستگاههای دولتی می توانند از محل صرفه جویی ها و درآمدهای اختصتصی خود،مبلغی را به عنوان بهره وری و یا هرچیز دیگر به کارکنان خود اختصاص بدهند. ولی متاسفانه تاکنون چنین چیزی در دانشگاه هنر مسبوق به سابقه در این چندسال اخیر نبوده و یا اگر بوده این بنده کمترین بی اطلاع بوده ام.

هزینه سرانه تربیت بدنی همکاران در این چند سال صرف تربیت بدنی همکاران شده یا نه؟در این دو یا سه سال اخیر، ندیدیم که بگویند که با فلان استخر و یا فلان مرکز ورزشی و تفریحی قرارداد بسته ایم تا همکاران با پرداخت - به فرض- نیم بهای بلیط از آن مرکز استفاده کنند!!! شما اگر خبری دارید اعلام کنید.

سفرهای تفریحی و زیارتی در طول تابستان و ایام تعطیل، کلا" تعطیل شده و فیتیله اش پائین که نه، خاموش شده و با اظهار کلام مشعشع:" این جزء وظایف دانشگاه نیست ویا بودجه سفرهای تفریحی وزیارتی برای کارکنان اخ شده" راههای ورود به این مسئله هم بسته می شود.

وای دهنم کف کرد و سرم گیج رفت از بس که کفتم ونوشتم  ولی کسی پیدا نشد که تشری بزند و جوابی بدهد.

انشاءالله که خداوند ظلم ظالمان را به خودشان برگرداند.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۳٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۱٠

چند نکته از این معنی

چند نکته از این معنی:

اول سلام

بعد سلام

 آرزوی سلامتی

تبریک حلول ماه رجب المرجب به تمامی همکاران گرامی و گرامیداشت ماه خرداد در تاریخ انقلاب اسلامی

در اولین حقوق و مزایای دریافتی در سال نودویک(فروردین) ازسوی دانشگاه هنر مبلغ دویست وپنجاه هزار تومان به صورت علی الحساب اضافه کاری به تمامی همکاران پرداخت گردید که واقعا" جای تقدیر وتشکر دارد. چون میدانیم که در بازگشت از تعطیلات نوروزی و گذر ایام تا پایان ماه فروردین،به علت مخارج زیاد، اکثر همکاران با مشکل مالی مواجهه هستند و دریافت حقوق تنها(بدون اضافه کار ومزایای ناچیز دیگر) گره ایی از مشکلات را باز نخواهد کرد و اقدام دانشگاه در پرداخت مبلغ یاد شده،حسن توجه مسئولین دانشگاه را نشان میدهد.

اما

در دریافتی حقوق ماه اردیبهشت، همه ی همکاران انتظار دارند که براساس گزارش کار اعلامی که در آن مقدار اضافه کاری همکاران مشخص می باشد، دانشگاه بر آن اساس عمل کرده ودر ماههای بعد که پرداخت حقوق و مزایا براساس اشل های جدید انجام می گردد،مبلغ علی الحساب اضافه کاری در طی دو یا سه ماه از دریافتی همکاران کسر گردد. متاسفانه دانشگاه هنر در پرداخت حقوق ماه اردیبهشت با پرداخت هشتاد ساعت اضافه کار به همه ی همکاران، نشان داد که خیلی دوست ندارد معطل دریافت مبلغ علی الحساب اضافه کاری ماه فروردین بماند و با اعلام اینکه این اضافه کار پرداختی، ربطی به اضافه کار علی الحساب ماه فروردین ندارد،کاری کرد که همکاران بیشتر از ماه فروردین گرفتار مشکلات مالی باشند.

ممکن است گفته شود که هنوز بودجه سال نودویک اعلام نشده و دانشگاه از بودجه سال نود در فروردین نودویک این مبلغ علی الحساب را پرداخت کرده و باتوجه به اینکه بایستی هرچه زودتر تسویه حساب بودجه نود را به پایان برساند، مجبور است که مبلغ علی الحساب پرداختی را از حقوق همکاران کم کند و دلیل های دیگر...

می پرسیم که دانشگاه نمی توانسته از محل درآمدهای اختصاصی، این مبلغ علی الحساب را پرداخت می کرد و در ماههای آینده آنرا از حقوق همکاران کم می کرد؟

بعد

میدانیم که در پرداخت حقوق و مزایای همکاران، هر ماه مبلغی به عنوان هزینه ایاب و ذهاب و هزینه غذا که در بودجه سنواتی هم وجود دارد به همکاران پرداخت می شود و هر سال با توجه به افزایش درصدی از حقوق و مزایا،این هزینه ها افزایش پیدا کرده و پرداخت می شود و میدانیم که در ابتدای هرسال تا بودجه و احکام صادر نشود، دانشگاه از پرداخت هزینه رفاهی خود داری می کند.

حال دانشگاه نمی تواند هزینه رفاهی را براساس اشل سال قبل، تا موقعی که احکام صادر بشود به همکاران پرداخت کند و در صورت افزایش مقدار هزینه رفاهی، بعد از صدور احکام جدید، مابه التفاوت آن را پرداخت کند؟

آیا از محل درآمدهای اختصاصی نمی تواند هزینه رفاهی همکاران را پرداخت کند؟

ممکن است گفته شود که شاید در پرداخت حقوق ومزایا، هزینه رفاهی قطع ویا به شکل دیگری عمل شود که در هر صورت قطع شدن هزینه رفاهی، نه غیر ممکن که بلکه بعید می باشد و یا پرداخت شکل دیگر آن چیزی از صورت مسئله را پاک نخواهد کرد

راستی در بودجه های سنواتی دستگاههای دولتی،سرانه تربیت بدنی کارکنان هم وجود دارد.ایا سرانه تربیت بدنی همکاران دانشگاه هنر پرداخت می گردد؟

چرا خبری از بهره وری در دانشگاه هنر نیست؟

مگر همکاران دانشگاه هنر از محل درامدهای اختصاصی نبایستی بهره ایی داشته باشند؟

و

خیلی چراهای دیگر....

...

تا بعد

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/۳٠

شایعه انتخاب نماینده کارکنان در رابطه با زمینهای کرج

با سلام خدمت همکاران گرامی و عرض خسته نباشید و خوشی ایام برای همه ی عزیزان

همه می دانیم که مشکلات زمینهای مجموعه کرج یادگار زخمهای کهنه اییست که در گذشته نه چندان دور با کمی درایت و دوراندیشی می توانست بهبودی حاصل کند و به مانند امروز تبدیل به غده بدخیمی نمی شد که با جراحی هم قابل درمان نباشد وبه اجبار دانشگاه هنر می بایست به مانند جدا کردن قسمتی از اعضای بدن، این زمینها را از بدن دانشگاه جدا کند و در اختیار کسانی قرار دهد که می خواهند دست و پایی اضافه تر داشته باشند.

اگر مدیران گذشته دانشگاه هنر، آستین همت را بالا می زدند و آن طرح جامع کذایی که ماکت آن سالها در کرج و تهران دارد خاک می خورد را در زمینهای کرج به اجرا در می آوردند و راضی نمی شدند در قلب دود و ترافیک تهران، ساختمانهای عتیقه ارتش را خریداری کنند و یا حداقل در چهارگوشه زمینهای کرج و داخل آن ساخت و ساز انجام می دادند، مطمئنا" کسی جرات نگاه کردن به زمینهای دانشگاه را نداشت و به خود اجازه نمی داد که به حریم دانشگاه تجاوز کند. چه کنیم که از ماست که برماست.

همانطور که اطلاع دارید بحران زمینهای مجموعه کرج وکشمکش دانشگاه هنر با استانداری استان البرز و معارصین زمینهای دانشگاه هنر در چند ماه اخیر به اوج خود رسیده و مسئولین دانشگاه هنر در اخرین جلسه (شورای دانشگاه یا هیئت رئیسه) جناب اقای دکتر زاویه رابه عنوان نماینده دانشگاه و مسئول هماهنگی و رایزنی با استانداری و وزرات علوم، انتخاب کرده و راه حلهایی را هم پیشنهاد داده اند که امیدواریم دانشگاه در موضع به حق و قانونی خود استوار باشد و بتواند از حقوق حق دانشگاه هنر دفاع کند.

آنچه که در این بین جای سوال دارد، تحرکاتی است که از طرف معدودی از همکاران صورت میگیرد و آن معرفی یکی از همکاران به عنوان نماینده کارمندان است که خود را به عنوان نماینده کارمندان کرج در رابطه با زمینها معرفی کرده است.

اولا" تاکنون از طرف کارکنان کرج جلسه ایی که در آن نماینده کارکندان برای زمینهای کرج انتخاب شود،برگذار نشده است.

ثانیا" همه می دانیم که کارکنان مجموعه کرج دارای دو نماینده در شورای کارکنان هستند که نماینده کارکنان رسمی بنده حقیر می باشم و نماینده همکاران قراردادی جناب اقای حمزه زاده

ثالثا" در طی هفته گذشته با هماهنگی و رایزنی با چند نفر از عزیزان و دبیر شورای کارکنان دانشگاه هنر( سرکار خانم غفاری) نامه ایی قرار است تهیه و از اقدامات ریاست محترم دانشگاه جناب اقای دکتر کشن فلاح در راستای صیانت از حریم دانشگاه و حفظ مصالح دانشگاه، حمایت و به امضای تمامی همکاران برسد و رونوشت آن که منعکس کننده خواسته های بحق همکاران گرامی می باشد، برای وزیر محترم علوم، تحقیقات وفناوری و استاندار محترم اسنان البرز ارسال شود.

بنابر این به اطلاع تمامی همکاران می رساند که انتخاب نماینده ایی از سوی کارکنان در کمیته ایی که برای حل مشکل زمینهای کرج تشکیل شده است، صحت ندارد و افرادی که با شانتاژ، خود را نماینده کارکنان می دانند، دسیسه ایی برای موجهه جلوه دادن خود  در بین همکاران گرامی می باشد.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢٧

رفتن زمستان و ماندن روسیاهی برای بعضی ها

زمستان رفت و روسیاهی برای کسانی ماند که چشم دیدن کارکنان خدوم و زحمت کش دانشگاه هنر را ندارند!!!

زمستان رفت و روسیاهی برای کسانی ماند که دو سال پیاپی و درست شب عید نمک به زخم کارکنان زدند؟؟؟!!!

زمستان رفت و روسیاهی برای کسانی ماند که منتظر بودند توی این تعطیلات شب عیدی کارکنان دانشگاه هنر، سر به دیوار چه کنم، چه کنم بذارند و زانوی غم بغل کنند و که آخ دیدی حق مسکن و حق فلان کوفت و زهر مار را ندادند و حالا چه گلی بر سر بگیریم؟؟؟!!!

ندادند که ندادند

به درک که ندادند

به اسفل والسافلین که ندادند

خدا رو که داریم؟ 

 تن ماسالم هست؟

خدا رو صد هزار بار شکر

مثل بعضی ها مشکل جسمی نداریم و مریضی نداریم. خدا رو شکر

مثل بعضی ها مشکل روحی و روانی نداریم. خدا رو شکر

حالا میخواهند بدهند و یا نه؟؟؟!!!

سرمان سلامت. تن  و جان ما سلامت

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/۱٥

معارضی دیگر برای زمینهای کرج (دانشگاه علوم پژشکی)

خبرآمد

خبری در راه است

اون هم چه خبری

استانداری و دادگستری و صداو سیمای کرج و... کم بود

حالا گلی دیگر به سبزه دانشگاه هنر در مجموعه پردیس کرج، آراسته شد:

دانشگاه علوم پژشکی کرج(حتما" با هماهنگی تمام مسئولین کرج) با لودر و... به جان زمینهای دانشگاه هنر افتاده و در حال نقشه برداری از زمینها برای ساخت دانشگاه علوم پزشکی می باشد.

البته و صد البته دمشون گرم

عرضه دارند. مثل ما که بی عرضه نیستند که حتی جرات نگهداشتن زمینهای خودمون را هم نداریم.

قبلا" هم عرض کرده بودم که ما کارکنان دانشگاه هنر اگه دست به دامان دستگاههای دیگر بشویم احتمال اینکه از این زمینها، قسمتی را برای ساخت منازل مسکونی به ما اختصاص بدهند، خیلی زیاد است؟؟؟!!!

سال هفتادونه که وارد دانشگاه هنر شدیم، صحبت از معارضینی برای زمینهای دانشگاه هنر بود و مسئولین دانشگاه با آب وتاب در بوق وکرنا می کردند که سند زمینهای کرج عن قریب در حال آماده شدن است و دانشگاه هنر با قدرت تمام، گوشمالی سختی به معارضین خواهد داد.

زهی خیال باطل

نگو که معارضین قلندر نشان به مانند شیر ژیان، پلنگ تیز دندان، منتظر به احتضار رفتن این بیمار سقط نشان(دانشگاه هنر) هستند و

هردم از این باغ بری می رسد

هر روز و هر روز

توسط هر ننه قمری

شاخ در بن این زمینها گذاشته و هر مسئولی که بخواهد جلوی تاخت و تاز را بگیرد در چشم بهم زدنی...

فاتحه

شاید مسئولین وزارتخانه علوم  از روی تعمد از دانشگاه هنر در قبال از دست نرفتن زمینهای دانشگاه هنر در مجموعه پردیس کرج، حمایت و پشتیبانی نمی کنند و شاید مسئولینی که برای دانشگاه هنر انتصاب می شوند، برنامه مفصلی برای از دست دادن این زمینها دارند؟؟؟!!!

حضرات

آقایان

ای کسایی که خودتون را آخر هرچه مدیر و مسئول و هنر و هنرمندی می دانید

این حرف کارمندان دانشگاه هنر چرا خریدار ندارد؟:

که شما بهتر از همه می دانید که چه بالا برید و چه پائین،

زمینهای کرج از دست رفتنی است. پس چرا در قبال از دست دادن این زمینها، برای کارمندان دانشگاه هنر در خواست زمین نمی کنید؟

خدایا در این روزهای آغازین سال نودویک ما کارکنان دانشگاه هنر از دست آدمهای حسود و بخیل و نامدیر و ... به تو پناه می بریم

خدایا آخر و عاقبت کارکنان دانشگاه هنر را ختم بخیر بفرما

آمین یا رب العالمین

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٧:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/۱٥

تبریک عید و نوروز نودویک

نوروز باستانی

نوروز ایرانی

نوروز تغییر و تحول طبیعت

بر تمامی همکاران دانشگاه هنر مبارک باد

انشاءالله که در سال نودویک با همدلی و همرایی یکدیگر بر اجرای خواسته های بحق و قانونی خود پافشاری داشته باشیم

و با همدلی و همکاری خود برای دوران کارمندی خود محیطی زیبا بسازیم

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢٤

الهی هرچه مدیر بد رو نابود کن

الهی

 توی این روزهای آخر سالی، هرکی که چشم دیدن کارمند جماعت رو نداره، جیز جیگر بزنه

آمین یا رب العالمین

الهی

 توی این روزهای آخرسالی، هرکی که دل کارمندا رو شکسته، خدا دلشو بشکنه

آمین یا رب العالمین

الهی

توی این روزهای آخر سالی، بانی و باعث کسی که نخواسته حق مسکن و رفاهی های آخر سال کارمندا رو بده، به خاک مذلت و سیاهی بنشینه

آمین یا رب العالمین

الهی

توی این روزهای آخرسالی، کسایی که باعث شدن، تا کارمندا، پیش زن و بجه شان خجل و شرمنده بشن،پیش زن و بچه شان خجل و روسیاه بشن

آمین یا رب العالمین

راستی تا یادم نرفته بگم که توی اون جلسه کذایی که خبر خوش قرار بود به کارمندای دانشگاه هنر بدن( البته من توی اون جلسه نبودم)و بعد گفتن خبر خوش همان حق جذب هیئت امنا و پرداخت ماهانه حق مسکن بوده که یاد تون هست؟ بعدا" دبه در آوردن که تعدادی از کارمندا رفتن گفتن که چرا آخر سال به ما پول آجیل و خواروبار نمیدین و از این حرفها. یادتون که هست؟

پس چی شد که سال نود حق مسکن پرداخت نشد؟

یعنی نمی تونن مث سایر ادارات و سازمانها که آخر سالی از هر سوراخ و سمبه ایی سعی می کنن برای کارمنداشون انواع و اقسام اضافه کاری خاص و رفاهی دو و سه و هزار کوفت و زهرمار دیگه جور می کنن و دست پر به تعطیلات عید می فرستن، برای کارمندای دانشگاه هنر هم این کارا رو انجام بدن؟ تا حداقل توی این وانفسای گرانی شب عید و هزار خرج و مخارج دیگه،  کارمندای دانشگاه هنر پیش زن و بچه شان خجل و شرمنده نشن؟

البته از قدیم گفتن که سیر چه خبر از گرسنه داره؟سواره چه خبر از پیاده؟

مدیرانی که مطمئنا" از چند جای دیگه حقوق و دریافتی دارن و حداقل توی این پایان سالی کمتر از چهار پنج میلیون دریافتی ندارن(کمترینش  رو منظورم است)، مطمئنیم که دلشان به حال ما کارمندا نسوخته و اگه جاره داشته باشن این چندر غازی که هم به ما دادن رو برای خرج های عطینای خود( سفر خارج از کشور و هزینه درمان و اسانسور و...) هزینه خواهند کرد.

دل خوش سیری چند بابا

برو کنار تا باد بیاد

عزیزی در یکی از جلساتی که تعدادی از کارمندا با ایشون جلسه داشته اند می گفت که روسایی که با هزاران مشکلات و گرفتاری، توی دانشگاه هنر به رتق و فتق امور می پردازند، در واقع به نوعی دارن ایثار و از خود گذشتگی خود را نشان می دهند.که بنده در اینجا خدمت این عزیزو کسایی که مث ایشان فکر می کنند عارضم که ایثار و ازخودگذشتگی ایی که باعث زحمت و رنجش و کدورت خاطر دهها کارمند و صدها نفر از خانواده آنها باشه به پشیزی نمی ارزه.

 ما که مسلمانیم و  دم از مرام علوی میزنیم(البته بنده همچین ادعایی ندارم) چطوره که در خصوص فرمایشات مولای متقیان در باره رسیدگی به امورات معیشتی کارمندا، فقط به اون مواردی تمسک می کنیم که به نفع مدیران باشه و چطوره که در مواردی که از هزینه بیت المال برای کارهای شخصی خود هزینه می کنیم، فرمایشات مولا به بوته فراموشی سپرده میشه؟

وقتی مدیری  در چند جا کار می کنه و حقوق دریافت می کنه(البته ما بخیل نیستیم و از خدا می خواهیم که بیشتر به مدیران ما بدهد) در خصوص پرداخت رفاهیات آخر سال کارمندا، مو را از ماست میکشه، نبایستی به مدیریت او شک کرد؟

 این مدیران که بایستی تمام وقت در اختیار دانشگاه باشند، در هفته چند ساعت حضور فیزیکی در دانشگاه دارند؟

مگر قرار نیست قانون برای همه اجرا بشه؟

مدیری که به لحاظ مشغله های کاری ، نمی تونه تمام وقت در اختیار دستگاه باشه، ایا این ظلم به نظام و انقلاب نیست؟

مدیری که در خصوص هر نوع پرداختی به کارمندا، اول می پرسه که آیا این پرداختی به اعضای هیئت علمی هم تعلق میگیره یا نه، و اگه تعلق نگیره با هزار زحمت و بدبختی راضی به  پرداخت به کارمندا میشه، آیا این مدیر لیاقت مدیریت داره؟

مدیری که براساس شنیده ها اعتقاد داره که اگه در پایان سال مالی بتونه مقداری از بودجه را به خزانه برگردانه، درصدی از آن بودجه برگشتی به او تعلق میگیره، آیا دلش به حال کارمنداش میسوزه و می تونه مدیر خوبی برای کارکنان باشه؟

مدیری که اعتقاد داشته باشه که اگه خواسته باشه پاداش بیشتری به کارمنداش بده، این باعث پررویی کارکنان و پر توقع شدن آنها میشه، ایا این مدیر آدم به حساب میاد؟

و هزاران آیاو چرای دیگه

که هرچه بگیم چکش بر سندان کوبیدن است و تاثیر نداره

همکارای گرامی فقط  وفقط اینو میتونم بگم گه بیایید دعا کنیم که گرفتار مدیر بخیل و حسود نشیم

آمین یا رب العالمین

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٢:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢٤

تصمیماتی عجیب

امسال به مناسبت دهه مبارک فجر از طرف بسیج دانشگاه هنر(بسیج کارمندی) ستادی تشکیل و در ستاد تصمیم گرفته شد که برای بزرگداشت دهه مبارک فجر اقداماتی در سطح دانشگاه هنر انجام شود و از جمله این اقدامات در مجموعه پردیس کرج، برگزاری نمایشگاه کتاب در محل کتابخانه مجموعه کرج و نصب بنرو پوستر در دانشکده های مستقر در  مجموعه کرج بود.

تا اینجا نه تنها ایرادی بر این کار وارد نیست، بلکه می بایست از  این فکر و اندیشه قدردانی وتقدیر وتشکر بعمل آورد. اما یک بحث در مورد افراد ستادی است که تشکیل شده بود، که افراد معرفی شده به عنوان اعضای ستاد،عده ایی نه تنها از اعضای شورای بسیج کارکنان نبوده اند، بلکه هیچگونه فعالیتی در بسیج کارکنان دانشگاه هنر هم نداشته اند و مسئله دیگر در مورد کتابهای نمایشگاه کتاب است. با توجه به اینکه دو نفر از اعضای شورا و فرمانده هان گروهای تعالی از کتابداران دانشگاه هنر هستد، انتظار این بود که در چگونگی برپایی نمایشگاه کتاب و تهیه نوع کتابهای نمایشگاه از این دو نفر حداقل مشورتی گرفته شود، تا کتابهایی برای نمایشگاه انتخاب و یا از ناشرینی کتاب به امانت گرفته شود که اولا" با این دهه مناسبت داشته باشد( کتابهای تاریخی، سیاسی، مذهبی)، ثانیا" کتابهایی انتخاب می شد که با رشته های تحصیلی دانشجویان دانشگاه ارتباط داشته، تا باعث کشش و جاذبه در دانشجویان می شد.

مسئله دیگر در این ارتباط می توان از بنر تهیه شده از عکس های همکاران دانشگاه هنر از دوران دفاع مقدس گفت. یادم می آید که در خرداد ماه گذشته بود که سرکار خانم میزبان از بنده (موقعی که در دبیرخانه پردیس کرج بودم) خواستند که به همکارانی که در دوران دفاع مقدس در جبهه های دفاع مقدس حضور داشته و از آن دوران عکسی به یادگار دارند، آن عکس یا عکسها را برای تهیه پوستر و بنر از همکاران به امانت گرفته به دبیرخانه مرکزی ارسال کنم، تا برای مواقع لازم مورد استفاده قرار گیرد. یکی ازافرادی که بنده از ایشان عکسشان را گرفتم، همکار عزیزمان جناب اقای جعفر توتونچی از همکاران حراست پردیس کرج بود، که متاسفانه در بنر تهیه شده از عکس جبهه های همکاران دانشگاه هنر، عکسی از ایشان در بنر نبود، که این جای تاسف دارد. چرا این همکار عزیز هم جزء خانواده معزز شهید هستند و هم بالاتر از بیست و پنج ماه در جبهه های نبرد حضور مدام و مستمر داشته اند.

در مورد اهداء هدایای تهیه شده و نوع هدیه، بنده چیزی نمی گویم و قضاوت را بر عهده شما همکاران می گذارم( البته بحث ارزش مادی هدایا اصلا" مطرح نیست).

اگر قرار باشد بسیج جاذبه داشته باشد برای تمام احاد جامعه، پس بهتر است کاری را انجام بدهیم که به جذب بیشتر افراد منتهی بشود. نه اینکه با اعمال و کردار خود باعث بیزاری بشویم.

با اینحال نفس برگزاری چنین مراسمی از طرف بسیج کارکنان در دانشگاه هنر، جای تقدیر دارد و بهتر است در مناسبت های بعدی، از تمام ظرفیتهای بسیج به نحو بهتری استفاده بعمل اید.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۱

دانشگاه هنر و دل نگرانی

دل نگرانی

دل نگرانی میدونید چیه؟

اینکه نمی دونی چی میخواد بشه

اینکه نمی دونی چی پیش میاد

اینکه همیشه منتظری

منتظری چیزی که خودت هم نمی دونی چیه

و...

حالا این نگرانی باعث دلشوره میشه

وقتی دلشوره داشته باشی، ممکنه به همه یا بدبین بشی و یا اینکه خوشبینی زیادی بیاد سراغت

دلشوره باعث میشه که اضطراب داشته باشی

اضطراب اینکه

چی پیش میاد،آینده مبهمی پیش روته

این اضطرابه و دلشورهه و دل نگرانیه، باعث ناحتی روحی و روانی میشه

کارتو نمیتونی درست انجام بدی. به دوربری هات جور دیگه ایی فکر می کنی و هزاران مسئله و مشکل دیگه

حالا توی دانشگاه هنر، توی این وانفسای ماههای آخرسال و واویلای گرانی خرج و مخارج

نمی دونی تکلیفت چیه

توی این وانفسای اومدن و رفتن مدیران، نمیدونی چه بلایی میخواد به سرت و بقیه همکاران بیاد

به کی بگی، کجابگی

فقط میتونم بگم که خدایا

پناه بر لطف و کرم و مهربانیت

خودت آخر عاقبت ما کارکنان دانشگاه  هنر و خود دانشگاه هنر را ختم به خیر بفرما

آمین یا رب العالمین

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٤:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٥

تسلیت شهادت امام رضا(ع)

سالروز شهادت امام رضا(ع) امام هشتم شیعیان

صاحب ما ایرانیان را

به همه ی پیروان آنحضرت

بخصوص به همکاران دانشگاه هنر

تسلیت و تعزیت عرض می نمایم.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۳

انتصاب اقای دکتر سلیمی به عنوان معاون پشتیبانی دانشگاه هنر

از هفته گذشته که شایعه رفتن آقای مهندس رهبری از معاونت پشتیبانی دانشگاه هنر، در بین کارکنان دانشگاه هنر مطرح شد، هرکسی به فراخور درک و دریافت خود مطالبی را مطرح می کرد.البته همه ی حرفها و صحبت های درگوشی در یک مسئله مشترک بود، که این آمدن و رفتن ها تا کنون، نه تنها نفعی برای کارکنان دانشگاه هنر نداشته، بلکه بیشتر به ضرر کارکنان هم شده است. تا اینکه امروز به صورت رسمی در سایت دانشگاه هنر، انتصاب اقای دکتر سلیمی به عنوان معاون پشتیبانی دانشگاه هنر اعلام شد.

همکارانی که شناخت بیشتری از اقای دکتر سلیمی داشته اند می گویند که ایشان قبلا" در دانشگاه پست های اجرایی داشته و سابقه خوبی هم از خود بجا گذاشته اند. امیدوارم این انتصاب به نفع همه ی دانشگاهیان در دانشگاه هنر بوده و به نوبه خود انتصاب ایشان را به عنوان معاون پشتیبانی دانشگاه هنر به ایشان تبریک عرض می نمایم و توفیق روزافزون را برای ایشان آرزومندم

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٤:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۳

یادی از گذشته

این هم چند عکس از سالهای نه چندان دور از کارکنان مجموعه پردیس کرج

خودتان قضاوت کنید

آمفی تئاتر دانشکده موسیقی - احتمالا" سال 1384

مش حیدر از خوبان دانشگاه هنر و از تلاشگران حوزه مهندسی فضای سبز می باشد که زحمت و تلاشش از خیلی از مدیران در دانشگاه هنر بیشتر به چشم می آید

حاج آقا تیغ بخش از دلسوزان حوزه حراست که صبر و بردباری ایشان زبانزد همکاران بود و حاجی مهرگان، با تجربه اش کمک معنوی برای همکاران

یادش و یادشان بخیر

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٢٩

مدیریت و بهداشت روانی محیط کار

مدیریت و بهداشت روانی محیط کار:

سلامت روانی انسانها تا حدود زیادی بستگی به کیفیت روابط او با دیگران دارد و این ارتباط به عنوان یک ضرورت برای ارضاء نیازهای روانی،تامینی، احترام و حتی نیازهای فیزیولوژیکی می تواند مطرح باشد.

از ابتدای شکل گیری کلونی های اجتماعی بر روی کره خاکی،انسانها نه تنها برای برطرف کردن نیازهای مادی به دیگران رو می آوردند، بلکه برای ارضاء نیازهای روانی و بالاتر از آن، برای شکل دهی شخصیت فردی و اجتماعی خود،ارتباط با دیگران را به عنوان یک ضرورت، همیشه مدنظر خود داشتند و نحوه این ارتباطات در حل مشکلات افراد تاثیر زیادی دارند.

تحقیقات نشان می دهد در جوامع امروزی، بیشتر اختلافات محیط کاری و خانوادگی، ناشی از عدم ارتباط موثر بین افراد است که این عدم ارتباط باعث عدم تفاهم ، بی علاقگی به کار وزندگی و کاهش قدرت تولید، خصومت و عدم اعتماد به خود و دیگران را در پی دارد.

یکی از نشانه های بهداشت روانی در محیط کار، رضایتمندی شغلی فرد است.رضایت شغلی باعث افزایش کارائی،کاهش غیبت،کاهش اشتباهات در کار و ... می شود. رضایتمندی شغلی برای مدیران نیز حائز اهمیت است، چراکه کارمند راضی بازده خوبی دارد، غیبت نمی کند و حادثه نمی آفریند و باند تشکیل نمی دهد، شاد است و به شادی محیط کار نیز کمک می کند

مدیر آشنا به اصول بهداشت روانی می داند که غم و اندوه و افسردگی و خستگی از کار، اثر معکوس بر میزان توجه و دقت کارکنان باقی می گذارد و سعی می کند شرائط مناسب کار را برای کارکنان خود فراهم سازد و از اضطراب کارکنان که باعث کاهش توجه و تمرکز فکری کارکنان می شود، جلوگیری بعمل می آورد و موجباتی را فراهم می آورد که محیط کار برای کارکنانش اضطراب آور نباشد. این دانایی مدیر باعث ایجاد امنیت شغلی در کارکنان می شود و از درگیری و خشم بیهوده در محیط کار جلوگیری می کند.

مدیر اشنا به بهداشت روانی به محدودیت های کارکنانش هم باید توجه داشته باشد. این محدویت ممکن است در جسم و توانائیهای یک کارمند باشد. اگر کارمندی دارای محدودیت جسمی باشد؛عدم شناخت و توجه یک مدیر به این محدودیت ممکن باعث عدم سازگاری کارمند با محیط کاری بشود و محدودیت در هوش و استعداد و عدم توجه مدیر به آن باعث ناسازگاری مضاعف خواهد شد.

عوامل تشکیل دهنده محیط کار:

الف:

 عوامل فیزیکی که عبارتند از: ابزارها؛ دستگاهها؛ گرما و سرما؛ وسایل ایمنی؛ سروصدای محیط؛ آلودگی هوای محیط و ...

ب:

عوامل انسانی که عباتند از: شخصیت؛ نگرش؛ درک و تعارض و تفاهم و کشمکش های بین افراد و گروهها

بی شک این هر دو عامل بر بهداشت روانی کارکنان در محیط کار می تواند اثر مثبت و یا منفی داشته باشد. برای مثال در محیط های کاری که تصمیم گیرنده گان مختلفی در باره یک امر اداری ( مثلا" اضافه کاری) تصمیم می گیرند و یا تصمیم های خلق الساعه و متشتط و یا محیط های کاری پر سروصدا باعث ایجاد استرس در کارکنان می شود و این استرس، بطور ناخودآگاه باعث ضعف جسمانی و روانی در کارکنان می شود و هر کارمندی باتوجه به وضعیت شخصیتی و روحی خود؛ هر لحظه ممکن است در معرض آسیب پذیری قرار بگیرد( هم آسیب پذیری درونی مانند ضعف و سردرد و سوء هاضمه و خستگی غیر عادی و یا بیماری های قلبی و عروقی و هم آسیب پذیری بیرونی مانند دعوا و کشمکش با سایر کارکنان و مدیران بالاسری). این آسیب پذیری، علاوه بر اینکه باعث کاهش قدرت کارآیی کارمند می شود در عملکرد و کارایی سیستم و محیط کاری نیز می تواند تاثیرگذار است.

در محیط کاری وقتی حجم کار زیاد باشد، این زیادی حجم کار باعث استرس و باعث تغییراتی در رفتار کارمند می شود که ممکن است جنبه های فرعی کار خود را نادیده بگیرد؛ تا تکلیف اصلی خود را انجام بدهد. این فشار روانی میتواند کارایی دستگاه ایمنی بدن کارمند را کاهش بدهد و پیامدهای ناگواری ببار بیاورد.

داشتن عزت نفس که از جمله عوامل انسانی محیط کار می باشد، نیز در بهداشت روانی محیط کار تاثیرگذار است. عزت نفس بالا این اثر را دارد که شخص به انتقادهای دیگران زیاد اهمیت نمی دهد و برای خود اهدافی دارد و برای رسیدن به آن اهداف تلاش زیادی می کند.

مدیر آشنا به عوامل یاد شده بالا،در طی دوران مدیریتش سعی می کند که محیطی امن و آرام برای کارکنان خود بوجود آورده و با رعایت اصول و موازین اخلاقی و قانونی و با بهره گیری از سیستم تشویق و تنبیه به موقع و با رعایت این اصل که در حد توانایی افراد از آنها کار بطلبد، و در راستای اهداف سازمان، تلاش و کوشش کارکنان را قرار بدهد وبا رعایت این اصل که همیشه  همه جا، خدا ناظر بر اعمال ما است،به مدیریت بپردازد و به فرمایش مولای متقیان از امرو نهی در محیط کاری بپرهیزد و دغدغه همه در برابر خداوند برابریم؛ مگر آنها که تقوای بیشتر دارند را داشته باشد.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۱٦

تسلیت به سرکار خانم رزاقی

همکار گرامی

سرکار خانم رزاقی

درگذشت ناباورانه برادر عزیز و بزرگوارتان را به شما وخانواده آن مرحوم و به بازماندگان، تسلیت و تعزیت عرض نموده و برای آن مرحوم از درگاه الهی غفران وبرای شما وبازماندگان آن مرحوم صبر و شکیبایی مسئلت دارم.

بنده را در غم خود شریک بدانید.

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٥:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۱٤

بهداشت روانی محیط کار و دانشگاه هنر

اصول بهداشت روانی در محیط کار

بخش اول

دنیای امروز استرس های مختلفی دارد که بعضی از این استرس ها مختص محیط کار است. نزاع با یک همکار، محروم شدن از پاداش، دیر رسیدن به سر کار و فشار مدیر واحد یا رؤسای سازمان به کارمند،نامناسب بودن محیط کار از نظرعوامل فیزیکی و... را می توان نمونه هایی از استرس های محیط کار نامید . مدیران برای این که بهداشت روانی محیط کار را تأمین کنند باید با مفاهیم اساسی بهداشت روانی آشنا شوند. مدیران باید توجه داشته باشند که مدیریت اثربخش نیز بدون توجه و اعتماد به سلامت روانی کارکنان حاصل نمی شود و برای رسیدن به این مهم باید اصول بهداشت روانی در سازمان را رعایت نمایند.

 


اصول بهداشت روانی در سازمان :

 


1- ایجاد جو صمیمیت، همدلی، صداقت، همکاری و احترام متقابل در میان کارکنان سازمان.

 


2- پرهیز از اعمال روش های مبتنی بر زور و اجبار در محیط سازمان.


3-شناسایی استعدادهای بالقوه کارکنان تحت نظارت سازمان و فراهم ساختن رشد و شکوفایی این استعداد در حد توان و امکانات سازمان.


4- پرهیز از قضاوت های کورکورانه و مبتنی بر پیشداوری در مورد کار و رفتار کارکنان سازمان.

استرس و نگرانی های افراد نسبت به کار ، خانواده، از قبیل وضع معیشت وتحصیل و نگرانی های مادران کارمند نسبت به وضع کودکان خود،نگرانی ناشی کمبود حقوق و بدن شدن اوضاع اقتصادی فرد ، انتظارات سازمان از کارمندان و... همگی سبب می شود که فرد از لحظه وارد شدن به سازمان تا هنگام خارج شدن از آن همواره دچار هیجان ها، تنش ها، نگرانیها و امیدهای گوناگونی باشد که گاه با ظرفیت بدنی، عصبی و روانی وی متناسب نیست و افراد و سازمان را دچار مشکل می کند.اگر سازمان به سطح تولید(اقتصادی و فرهنگی) مناسب برسد اما کارکنان سازمان، افرادی عصبی، افسرده، ناراحت و پرخاشگر در انتظار فرصتی تا پریشانیهای روانی خود را با کم کاری، ترور شخصیت یکدیگر، غیبت، شایعه پراکنی و ایجاد سوانح و حوادث و به شیوه ای مخرب نشان دهند در این صورت آیا می توان چنین سازمانی را سالم یا موفق دانست؟ شکی نیست که پاسخ به این سؤال منفی است بنابر این می توان گفت نقش و وظیفه هر مدیر لایق، دورنگر و کاردان، تأمین بهداشت روانی کارکنان سازمان است.

ادامه دارد...

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۱٦

تفاوت از زمین تا آسمان(2)

 تبعیض و کاست

     ... ادامه از قبل 

اگر سالهای قبل از دوران اصلاحات را به یاد داشته باشیم می بینیم که در سازمانها و ادارات دولتی، بیشتر مناصب و پست های مدیریتی در اختیار کارکنان و کارشناسان دستگاه ها بوده و بیشتر اعضای هیئت علمی به دنبال تدریس و پژوهش وتحقیق بوده اند و نهایت اینکه یک استاد دانشگاه در چند مرکز علمی مشغول به تدریس و یا کار پژوهشی بود و  کارهای اجرایی در سازمانها و دستگاه های دولتی توسط کارکنان و  کارشناسان به انجام می رسید. اگر قرار بود عضو هیئت علمی به دنبال کار اجرایی باشد، این کار در همان مراکز علمی انجام می گرفت و در دیگر سازمانها، پست های اجرایی به اصطلاح دانشگاهیان ستاره دار!!! نبود و می توانست در اختیار کارشناسان و یا کارشناسان ارشد دستگاه ها باشد.

به مرور و با گذشت زمان وبا در اختیار گرفتن پست های سازمانی توسط اعضای هیئت های علمی، این رویه گسترش یافت و از طرف دیگر با گسترش تحصیلات تکمیلی و ازدیاد تعداد کارشناسان ارشد و دکتری در سطح جامعه و از آنجا که مناصب سطح بالای مدیریتی هم در اختیار اعضای هیئت علمی دانشگاه ها بود، کم کم قوانین استخدامی و افزایش ضریب حقوقی به نفع اعضای هیئت علمی تغییر یافت و حتی کار بجایی رسید که در مجلس قوانینی وضع شد که برای ادامه تحصیل کارشناسان رسمی دستکاه های دولتی،- مانع بزرگ موافقت دستگاه- وضع شد ما شاهد بودیم که بعد از وضع این قوانین، تعداد کمی از کارشناسان دستگاه های دولتی توانستند اجازه کسب تحصیل در مقاطع بالاتر در دانشگاه های دولتی را بگیرند و اکثرا" با مخالفت مدیران روبرو می شدند. چرا که از یک طرف قانون اجازه تحصیل همزمان با کار را برای کارکنان در دانشگاه های دولتی محدود کرده بود و از طرف دیگر، مدیران تمایل چندانی_ حتی برای آموزش ضمن خدمت کارکنان خود- نداشتند و به نوعی کسب مدارج علمی بالاتر توسط کارشناسان دستگاه خود را نوعی رقابت با خود می دانستند که ممکن است هم سطح و هم ردیف و هم پایه آنها شوند و مدیریت دستگاه را از چنگشان در آورند و حتی کارکنانی که موفق می شدند از طریق دانشگاه های آزاد و یا پیام نور و ... مدارک کارشناسی ارشد و یا دکترای خود را به دستگاهی که در آن مشغول به کار هستند، ارائه بدهند باز با هزاران زحمت و مشقت و مخالفت مدیران رده بالای دستگاه مربوطه مواجهه می شدند.

این مشکل البته در دانشگاه های وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از نمود بیشتری برخوردار است و ارتقاء رتبه کارمند به عضو هیئت علمی تقریبا" غیر ممکن و بدون داشتن پارتی محال است و بیشتر مدیران دانشگا ها با ادامه تحصیل کارکنان خود مشکل دارند و حتی کارمندی که بتواند با گذشتن از هفت خوان رستم مدرک کارشناسی ارشد و یا دکترای خود را که با هزاران مشکل و زحمت از دانشگاه آزاد و یا پیام نور و ... اخذ کرده، به دانشگاه محل کار خود ارائه بدهد، نه تنها در تغییر وضعیت استخدامی از عضو غیر هیئت علمی به عضو هیئت علمی مشکل برایش درست می شود، بلکه در ارتقاء رتبه و استفاده از همترازی هم برایش سنگ اندازی می شود و خیلی خوش شانس باسد، بتواند از مزایای مدرک تحصیلی بالاتر خود که رائه داده است، استفاده کند.!!! آن هم چند سال بعد.!!!

مسئله مهم دیگر که در دانشگاه های دولتی در این چند سال اخیر شاهد آن بودیم، هیئت امنایی شدن دانشگاه ها است و میدانیم اعضای تمام هیئت امنای دانشگاه ها، بیشتر شان اعضای هیئت علمی هستند و در این چند سال، بیشتر تصمیمات آنها در حوزه اداری واستخدامی، معطوف  به تصمیماتی در حوزه افزایش حقوق و دستمزد اساتید و ایجاد بستر لازم برای  رشد و پیشرفت علمی اساتید و ایجاد چهارچوبهای لازم برای بهرمندی هرچه بیشتر اعضای هیئت علمی دانشگاه ها از امکانات جامعه و ساخت بسترهای لازم برای اسفاده هرچه بیشتر اعضای هیئت علمی از سفرهای مطالعاتی و ارتقاء رتبه بوده است و در حوزه تصمیمات مربوط به کارکنان دانشگاه ها، در حد صفر و یا درحد تصمیماتی که بیشتر  در جهت رفع تکلیف بوده و نفعی برای کارکنان نداشته و در حالت مقایسه خواسته باشیم  موضوعی را به عنوان نمونه بیان کنیم، می شود از افزایش حقوق صد تا سیصد درصدی اعضای هیئت علمی دانشگاه ها که وقتی این مسئله هنوز به همه ی مراکز دانشگاهی اعلام نشده بود، در بعضی از دانشگاه ها، احکام جدید را مطابق آن تصمیم صادر کردند که بتوانند بلافاصه که ابلاغ شد، از آن منتفع شوند ولی در مورد کارکنان دانشگاه ها تنها مبلغ یکصدو پنجاه تا دویست و بیست وپنج هزار تومان به عنوان حق جذب هیئت امنا، به کارکنان دانشگا ها پرداخت کردند (تازه آن هم با مسائل و مشکلاتی ودر دانشگاه هنر در قبال این افزایش حق جذب هیئت امنا، مدیران دانشگاه تصمیم به کاهش اضافه کاری کارکنان گرفتند که  عملا" این افزایش حق جذب هیئت امنا، هیچ نفعی برای کارکنان دانشگاه هنر نداشته است.)

ادامه دارد...

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٥

بهشت و جهنم

بهشت و جهنم انسانها در این دنیا

جایی خواندم که مردی پارسا و با ایمان با خداوند در حال راز ونیاز بود و مکاشفه داشت با باریتعالی:

بارالها، پروردگارا!دوست دارم بدانم که بهشت و جهنم چه شکلی هستند و آدمهایش چطورند؟

نفس حق مرد پارسا و لطف و کرم بی حساب پروردگار عالمیان کارگر افتاد و مرد پارسا در عالم رویا ومکاشفه در جایی قرار گرفت که نه نشانی از زمین داشت و نه نشانی از آسمان و خداوند مهربان او را به سمت دو در رهنمون ساخت.

مرد پارسا یکی از درها را باز کرد؛مرد نگاهی به داخل انداخت. درست در وسط اتاق، یک میز گرد بود و روی آن یک ظرف بزرگ خورش و ظرفی دیگر که داخل آن برنج و روی میز مقداری زیاد نان و دیگر خوردنی های لازم.مرد پارسا اگر کمی دیر جنبیده بود و جلوی خود را نمی گرفت، مطنئنا" خیلی دوست داشت، لقمه ایی از آن همه غذای روی میز بخورد.!!!

دور میزی که مرد داخل اتاق دیده بود افرادی نشسته بودند و همه بسیار لاغر مردنی ومریض احوال و به نظر قحطی زده می آمدند. آنها در دست خود قاشق هایی با دسته بسیار بلند داشتند که دسته قاشق ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود. هر کدام از این افراد به راحتی می توانستند با قاشق هایی که در دست داشتند از داخل ظرف خورش ویا برنج و یا سایر خوردنی هایی که بر روی میز بود، قاشق های خود را پر کنند. اما از آنجا که دسته قاشق ها به بازوهایشان وصل بود،نمی توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود بگذارند.

 مرد پارسا با دیدن صحنه بدبختی و غذاب این افراد، غمگین و ناراحت شد. خداوند فرمود: که تو جهنم را دیدی.

مرد پارسا به سمت در دوم رفت و آنرا باز کرد. اتاق دوم به مانند اتاق اول بود. یک میز بزرگ وسط اتاق و ظرف بزرگی خورش و برنج و نان و دیگر خوردنی های دیگر.

افراد دور میز، به مانند اتاق اولی قاشق های دسته بلندی داشتند  که دسته قاشق ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود. ولی این افراد همه به اندازه کافی قوی و صورت های شاداب که می گفتند و می خندیدند و شاد بودند.

مرد پارسا گفت: که متحیرم و از این اوضاع سر در نمی آورم.

خداوند متعال جواب داد: که ساده است و فقط احتیاج به کمی دقت دارد و کافی است خوب نگاه کنی.

می بینی؟!

افراد این اتاق یاد گرفته اند که حالا خود نمی توانند با قاشق هایشان غذا بخورند، پس چه بهتر است که به همدیگر غذا بدهند. در حالیکه افراد اتاق اولی، افرادی طمع کار ومغرور و خودپسندند و تنها به خودشان فکر می کنند.

این است بهشت و جهنم که انسانها برای خود می سازند.

همکاران گرامی

 به نظر شما در دانشگاه هنر، افراد کدامیک از دو اتاق یاد شده وجود دارند؟

طمع، غرور و خودپسندی، آفت علم و هنر نیست؟

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۳

پنجاه هکتار از زمینهای دانشگاه هنر از دست رفت

خبر خوش و بهجت انگیز:

به لطف و کرم خداوند و با همت مسئولین محترم کرج و مشارکت دادگستری شهرستان کرج، حدود پنجاه(50) هکتار از زمینهای دانشگاه هنر که بلا استفاده بوده و دانشگاه هنر هیچگونه برنامه ایی برای آن نداشته، توسط دادگستری محترم شهرستان کرج در حال نقشه برداری برای محدود کردن زمینها و به احتمال زیاد ساخت ادارات مورد نیاز و احتمالا"( دارم عرض می کنم احتمالا" و بعدا" یقه بنده را نگیرد) ساخت مسکن مورد نیاز برای کارکنان خود می باشد.

این مسئله سخت باعث ایجاد سرور و خوشحالی برای کارکنان دانشگاه هنر در پردیس کرج است.!!!حالا که این زمینها برای دانشگاه هنرو کارکنان دانشگاه آب نمیشه، حداقل برای سازمانها و اداراتی که در کرج نیاز شدید به زمین برای حل مشکلاتشان دارند، نان بشود.

آقا صدهزار بار شکر که این زمینهای دانشگاه هنر در کرج، از این به بعد مشکل ساز برای دانشگاه هنر نمی شود و مسئولین دانشگاه با خیالی راحت شب سر به بالین میگذارند واز این به بعد تهدیدات و به استانداری و فرمانداری رفتن مسئولین دانشگاه هنر به پایان می رسد وهمه ی آحاد دانشگاه هنر و بخصوص کارکنان شریف و زحمت کش آن، دندان طمع صاحب زمین و مسکن بودن خود را می کنند و موی دماغ مسئولین دانشگاه هنر نمی شوند.؟؟؟!!!

توصیه این بنده کمترین به همه ی کارکنان شریف دانشگاه هنر این است که الآن تا تنور داغ است می توانیم برای خانه دار شدن خود کاری انجام دهیم والا وقتش که بگذرد دیگر محال است و آن این است که حالا که دادگستری شهرستان کرج آنقدر زورش زیاد است  که زمینهای چند ده ساله دانشگا هنر را می تواند صاحب شود و آب از آب تکان نخورد، ما کارکنان دانشگاه هنر به اتفاق به دادگستری کرج مراجعه و آنجا بست بنشینیم و از مسئولین دادگستری بخواهیم که حداقل مقداری از زمینهای دانشگاه هنر را از دانشگاه بگیرند و برای مسکن کارکنان دانشگاه هنر اختصاص بدهند.

به جان عزیز همه ی همکاران و به خدا قسم این حرفی را که بیان کردم اعتقاد قلبی بنده است. چرا که تا کنون هیچکدام از مسئولین دانشگاه هنر(ازسالهای قبل تا کنون) دلشان به حال ما کارکنان نسوخته و نتوانسته اند،نه تنها زمینها را حفظ کنند بلکه از اختصاص مقداری از این زمینها برای مسکن کارکنان هم عاجز بوده اند و البته می توانم بگویم که اگر همتی داشتند اینکار انجام می شد، ولی نخواستند خودشان را برای کارکنان به آب و آتش بیندازند، چرا که دون شان و شخصیت خود می دانند با کارمند جماعت همسایه شوند و بلانسبت شما عضو هیئت علمی اند.

چشم دشمنان ما کارکنان کور و گوششان کر.

الهی که ذلیلشن. جیز جیگر بگیرن

از این همه زمین(صد هکتار) عرضه نداشتید ده هکتار را برای مسکن کارکنان اختصاص بدهید.

زمینهای خالی و بی ساختمان دانشگاه هنر شده بود حناق و شده بود مایه تاسف و حسرت کارکنان. اما به امید خدا مسئولین با دل و جرات شهرستان کرج در طی مدت اندکی با درایت خود این زمینها را آباد و انشاءالله برای کارکنان بی نیاز خود مسکن می سازند و به لطف عنایت مسئولین دانشگاه هنر انگشت حسرت به دهان می گذاریم و ... سماق می مکیم.

خدا به فریادم برسه!!!

مسئولین محترم کشور. رئیس جمهور عزیز. وزیر محترم راه و شهرسازی. وزیر با کفایت علوم، تحقیقات و فناوری. استاندار عزیز البرز. نماینده گان معزز کرج:

به کی بگیم درد بی درمان،کارکنان دانشگاه هنر را؟؟؟

آقا، مگر رئیس جمهور محترم و مردمی، جناب آقای دکتر احمدی تژاد در طی یکی از سفرهای استانی خود نفرمودند که سازمانهای که زمین بیش از نیاز خود دارند، می توانند با هماهنگی وزارت مسکن(راه و شهرسازی) و تغییر کاربری آن برای مسکن کارکنان خود اقدام کنند. تا کنون دهها بار همین مسئله و سخن رئیس جمهور محترم به گوش مسئولین قدیم و جدید دانشگاه توسط کارکنان رسیده و یادآوری شده، اما متاسفانه گوش شنوایی وجود نداشته و شد کاری که نبایستی می شد و آن خاج شدن حدود پنجاه(50) هکتار از زمینهای مجموعه پردیس کرج از دست دانشگاه هنر.

مطمئن باشید مابقی زمینها را هم از دست دانشگاه هنر خارج می کنند و آنوقت بی خانمان کارکنان دانشگاه هنر بایستی سماق بیشتری برای مکیدن پیدا کنند و آن سازمانهایی که از این زمینها استفاده برده اند به ریش کارکنان دانشگا هنر بخندند و دانشگاه هنر مضحکه این و آن قرار گیرد( البته باید به ریش مسئولین دانشگاه از ابتدا تا انتها بخندند، نه به ریش کارکنان. چرا که بی عرضه گی و بی لیاقتی و... برای ما کارکنان دانشگاه هنر نبوده)

آقای رئیس جمهور:

اول باید خدا به داد ما برسد و چشم امید ما کارکنان دانشگاه هنر اول به خداست و بعد به شما که در واقع مسئول و رئیس اصلی ما شما هستید.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۳٠