کارمند دانشگاه هنر - سیروس کریمی پور

وبلاگ کارمند دانشگاه هنر - سیروس کریمی پور, وبلاگی جهت اطلاع رسانی در باره وضعیت کارکنان دانشگاه هنر می باشد واگر انتقادی هم می شود, این انتقاد در جهت بهبود وضعیت کارکنان دانشگاه می باشد وخدای ناکرده قصد توهین به هیچکس را ندارم

الهی هرچه مدیر بد رو نابود کن

الهی

 توی این روزهای آخر سالی، هرکی که چشم دیدن کارمند جماعت رو نداره، جیز جیگر بزنه

آمین یا رب العالمین

الهی

 توی این روزهای آخرسالی، هرکی که دل کارمندا رو شکسته، خدا دلشو بشکنه

آمین یا رب العالمین

الهی

توی این روزهای آخر سالی، بانی و باعث کسی که نخواسته حق مسکن و رفاهی های آخر سال کارمندا رو بده، به خاک مذلت و سیاهی بنشینه

آمین یا رب العالمین

الهی

توی این روزهای آخرسالی، کسایی که باعث شدن، تا کارمندا، پیش زن و بجه شان خجل و شرمنده بشن،پیش زن و بچه شان خجل و روسیاه بشن

آمین یا رب العالمین

راستی تا یادم نرفته بگم که توی اون جلسه کذایی که خبر خوش قرار بود به کارمندای دانشگاه هنر بدن( البته من توی اون جلسه نبودم)و بعد گفتن خبر خوش همان حق جذب هیئت امنا و پرداخت ماهانه حق مسکن بوده که یاد تون هست؟ بعدا" دبه در آوردن که تعدادی از کارمندا رفتن گفتن که چرا آخر سال به ما پول آجیل و خواروبار نمیدین و از این حرفها. یادتون که هست؟

پس چی شد که سال نود حق مسکن پرداخت نشد؟

یعنی نمی تونن مث سایر ادارات و سازمانها که آخر سالی از هر سوراخ و سمبه ایی سعی می کنن برای کارمنداشون انواع و اقسام اضافه کاری خاص و رفاهی دو و سه و هزار کوفت و زهرمار دیگه جور می کنن و دست پر به تعطیلات عید می فرستن، برای کارمندای دانشگاه هنر هم این کارا رو انجام بدن؟ تا حداقل توی این وانفسای گرانی شب عید و هزار خرج و مخارج دیگه،  کارمندای دانشگاه هنر پیش زن و بچه شان خجل و شرمنده نشن؟

البته از قدیم گفتن که سیر چه خبر از گرسنه داره؟سواره چه خبر از پیاده؟

مدیرانی که مطمئنا" از چند جای دیگه حقوق و دریافتی دارن و حداقل توی این پایان سالی کمتر از چهار پنج میلیون دریافتی ندارن(کمترینش  رو منظورم است)، مطمئنیم که دلشان به حال ما کارمندا نسوخته و اگه جاره داشته باشن این چندر غازی که هم به ما دادن رو برای خرج های عطینای خود( سفر خارج از کشور و هزینه درمان و اسانسور و...) هزینه خواهند کرد.

دل خوش سیری چند بابا

برو کنار تا باد بیاد

عزیزی در یکی از جلساتی که تعدادی از کارمندا با ایشون جلسه داشته اند می گفت که روسایی که با هزاران مشکلات و گرفتاری، توی دانشگاه هنر به رتق و فتق امور می پردازند، در واقع به نوعی دارن ایثار و از خود گذشتگی خود را نشان می دهند.که بنده در اینجا خدمت این عزیزو کسایی که مث ایشان فکر می کنند عارضم که ایثار و ازخودگذشتگی ایی که باعث زحمت و رنجش و کدورت خاطر دهها کارمند و صدها نفر از خانواده آنها باشه به پشیزی نمی ارزه.

 ما که مسلمانیم و  دم از مرام علوی میزنیم(البته بنده همچین ادعایی ندارم) چطوره که در خصوص فرمایشات مولای متقیان در باره رسیدگی به امورات معیشتی کارمندا، فقط به اون مواردی تمسک می کنیم که به نفع مدیران باشه و چطوره که در مواردی که از هزینه بیت المال برای کارهای شخصی خود هزینه می کنیم، فرمایشات مولا به بوته فراموشی سپرده میشه؟

وقتی مدیری  در چند جا کار می کنه و حقوق دریافت می کنه(البته ما بخیل نیستیم و از خدا می خواهیم که بیشتر به مدیران ما بدهد) در خصوص پرداخت رفاهیات آخر سال کارمندا، مو را از ماست میکشه، نبایستی به مدیریت او شک کرد؟

 این مدیران که بایستی تمام وقت در اختیار دانشگاه باشند، در هفته چند ساعت حضور فیزیکی در دانشگاه دارند؟

مگر قرار نیست قانون برای همه اجرا بشه؟

مدیری که به لحاظ مشغله های کاری ، نمی تونه تمام وقت در اختیار دستگاه باشه، ایا این ظلم به نظام و انقلاب نیست؟

مدیری که در خصوص هر نوع پرداختی به کارمندا، اول می پرسه که آیا این پرداختی به اعضای هیئت علمی هم تعلق میگیره یا نه، و اگه تعلق نگیره با هزار زحمت و بدبختی راضی به  پرداخت به کارمندا میشه، آیا این مدیر لیاقت مدیریت داره؟

مدیری که براساس شنیده ها اعتقاد داره که اگه در پایان سال مالی بتونه مقداری از بودجه را به خزانه برگردانه، درصدی از آن بودجه برگشتی به او تعلق میگیره، آیا دلش به حال کارمنداش میسوزه و می تونه مدیر خوبی برای کارکنان باشه؟

مدیری که اعتقاد داشته باشه که اگه خواسته باشه پاداش بیشتری به کارمنداش بده، این باعث پررویی کارکنان و پر توقع شدن آنها میشه، ایا این مدیر آدم به حساب میاد؟

و هزاران آیاو چرای دیگه

که هرچه بگیم چکش بر سندان کوبیدن است و تاثیر نداره

همکارای گرامی فقط  وفقط اینو میتونم بگم گه بیایید دعا کنیم که گرفتار مدیر بخیل و حسود نشیم

آمین یا رب العالمین

 

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ٢:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢٤