کارمند دانشگاه هنر - سیروس کریمی پور

وبلاگ کارمند دانشگاه هنر - سیروس کریمی پور, وبلاگی جهت اطلاع رسانی در باره وضعیت کارکنان دانشگاه هنر می باشد واگر انتقادی هم می شود, این انتقاد در جهت بهبود وضعیت کارکنان دانشگاه می باشد وخدای ناکرده قصد توهین به هیچکس را ندارم

تفاوت از زمین تا آسمان(2)

 تبعیض و کاست

     ... ادامه از قبل 

اگر سالهای قبل از دوران اصلاحات را به یاد داشته باشیم می بینیم که در سازمانها و ادارات دولتی، بیشتر مناصب و پست های مدیریتی در اختیار کارکنان و کارشناسان دستگاه ها بوده و بیشتر اعضای هیئت علمی به دنبال تدریس و پژوهش وتحقیق بوده اند و نهایت اینکه یک استاد دانشگاه در چند مرکز علمی مشغول به تدریس و یا کار پژوهشی بود و  کارهای اجرایی در سازمانها و دستگاه های دولتی توسط کارکنان و  کارشناسان به انجام می رسید. اگر قرار بود عضو هیئت علمی به دنبال کار اجرایی باشد، این کار در همان مراکز علمی انجام می گرفت و در دیگر سازمانها، پست های اجرایی به اصطلاح دانشگاهیان ستاره دار!!! نبود و می توانست در اختیار کارشناسان و یا کارشناسان ارشد دستگاه ها باشد.

به مرور و با گذشت زمان وبا در اختیار گرفتن پست های سازمانی توسط اعضای هیئت های علمی، این رویه گسترش یافت و از طرف دیگر با گسترش تحصیلات تکمیلی و ازدیاد تعداد کارشناسان ارشد و دکتری در سطح جامعه و از آنجا که مناصب سطح بالای مدیریتی هم در اختیار اعضای هیئت علمی دانشگاه ها بود، کم کم قوانین استخدامی و افزایش ضریب حقوقی به نفع اعضای هیئت علمی تغییر یافت و حتی کار بجایی رسید که در مجلس قوانینی وضع شد که برای ادامه تحصیل کارشناسان رسمی دستکاه های دولتی،- مانع بزرگ موافقت دستگاه- وضع شد ما شاهد بودیم که بعد از وضع این قوانین، تعداد کمی از کارشناسان دستگاه های دولتی توانستند اجازه کسب تحصیل در مقاطع بالاتر در دانشگاه های دولتی را بگیرند و اکثرا" با مخالفت مدیران روبرو می شدند. چرا که از یک طرف قانون اجازه تحصیل همزمان با کار را برای کارکنان در دانشگاه های دولتی محدود کرده بود و از طرف دیگر، مدیران تمایل چندانی_ حتی برای آموزش ضمن خدمت کارکنان خود- نداشتند و به نوعی کسب مدارج علمی بالاتر توسط کارشناسان دستگاه خود را نوعی رقابت با خود می دانستند که ممکن است هم سطح و هم ردیف و هم پایه آنها شوند و مدیریت دستگاه را از چنگشان در آورند و حتی کارکنانی که موفق می شدند از طریق دانشگاه های آزاد و یا پیام نور و ... مدارک کارشناسی ارشد و یا دکترای خود را به دستگاهی که در آن مشغول به کار هستند، ارائه بدهند باز با هزاران زحمت و مشقت و مخالفت مدیران رده بالای دستگاه مربوطه مواجهه می شدند.

این مشکل البته در دانشگاه های وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری از نمود بیشتری برخوردار است و ارتقاء رتبه کارمند به عضو هیئت علمی تقریبا" غیر ممکن و بدون داشتن پارتی محال است و بیشتر مدیران دانشگا ها با ادامه تحصیل کارکنان خود مشکل دارند و حتی کارمندی که بتواند با گذشتن از هفت خوان رستم مدرک کارشناسی ارشد و یا دکترای خود را که با هزاران مشکل و زحمت از دانشگاه آزاد و یا پیام نور و ... اخذ کرده، به دانشگاه محل کار خود ارائه بدهد، نه تنها در تغییر وضعیت استخدامی از عضو غیر هیئت علمی به عضو هیئت علمی مشکل برایش درست می شود، بلکه در ارتقاء رتبه و استفاده از همترازی هم برایش سنگ اندازی می شود و خیلی خوش شانس باسد، بتواند از مزایای مدرک تحصیلی بالاتر خود که رائه داده است، استفاده کند.!!! آن هم چند سال بعد.!!!

مسئله مهم دیگر که در دانشگاه های دولتی در این چند سال اخیر شاهد آن بودیم، هیئت امنایی شدن دانشگاه ها است و میدانیم اعضای تمام هیئت امنای دانشگاه ها، بیشتر شان اعضای هیئت علمی هستند و در این چند سال، بیشتر تصمیمات آنها در حوزه اداری واستخدامی، معطوف  به تصمیماتی در حوزه افزایش حقوق و دستمزد اساتید و ایجاد بستر لازم برای  رشد و پیشرفت علمی اساتید و ایجاد چهارچوبهای لازم برای بهرمندی هرچه بیشتر اعضای هیئت علمی دانشگاه ها از امکانات جامعه و ساخت بسترهای لازم برای اسفاده هرچه بیشتر اعضای هیئت علمی از سفرهای مطالعاتی و ارتقاء رتبه بوده است و در حوزه تصمیمات مربوط به کارکنان دانشگاه ها، در حد صفر و یا درحد تصمیماتی که بیشتر  در جهت رفع تکلیف بوده و نفعی برای کارکنان نداشته و در حالت مقایسه خواسته باشیم  موضوعی را به عنوان نمونه بیان کنیم، می شود از افزایش حقوق صد تا سیصد درصدی اعضای هیئت علمی دانشگاه ها که وقتی این مسئله هنوز به همه ی مراکز دانشگاهی اعلام نشده بود، در بعضی از دانشگاه ها، احکام جدید را مطابق آن تصمیم صادر کردند که بتوانند بلافاصه که ابلاغ شد، از آن منتفع شوند ولی در مورد کارکنان دانشگاه ها تنها مبلغ یکصدو پنجاه تا دویست و بیست وپنج هزار تومان به عنوان حق جذب هیئت امنا، به کارکنان دانشگا ها پرداخت کردند (تازه آن هم با مسائل و مشکلاتی ودر دانشگاه هنر در قبال این افزایش حق جذب هیئت امنا، مدیران دانشگاه تصمیم به کاهش اضافه کاری کارکنان گرفتند که  عملا" این افزایش حق جذب هیئت امنا، هیچ نفعی برای کارکنان دانشگاه هنر نداشته است.)

ادامه دارد...

  
نویسنده : سیروس کریمی پور ; ساعت ۸:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٥